سازش با آمریکا نیز نمیتواند رژیم جمهوری اسلامی را نجات دهد
یکشنبه ۷ دی ۱۴۰۴
تشدید بی سابقه بحران اقتصادی در ایران، مقامات و مسئولان رژیم جمهوری اسلامی را به شدت نگران آن کرده که تداوم این وضع، به بروز انفجار اجتماعی و سرنگونی حکومت اسلامی منجر گردد. به رغم رجز خوانیهای بی شرمانه خامنهای مبنی بر اینکه ” ایران درحال پیشرفت است”، افزایش نرخ دلار به بالای ۱۳۶ هزار تومان، قدرت خرید کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه را آنچنان پائین آورده که بحران غذا و خطر قحطی، زندگی دهها میلیون نفر از مردم ایران را تهدید می کند. گزارشها و تحلیلهای کارشناسی و حتی رسمی رژیم نیز نشان میدهند که بر اثر تشدید تحریمها، دولت برای واردات کالاهای اساسی با کمبود جدی ارز روبرو شده و راههای دور زدن تحریمها نیز بسیار محدود شده اند. این مسأله برخی جریانات و مهره های حکومت اسلامی را نیز به وحشت انداخته است. در این رابطه مرعشی دبیر کل حزب سازندگی نگران از سرنوشت حکومت اسلامی به مسئولان هشدار داده که :”خطر بسیار جدی و نزدیک است زیرا بحران تأمین مواد غذایی این پتانسیل را دارد که مردم گرسنه را به خیابانها بکشاند”.
در حالی که دولت با کاهش ذخایر ارزی برای تأمین واردات کالاهای اساسی روبرو است، برای جلوگیری از قحطی بخشی از آن کالا را با ارز ۱۲۵ هزار تومان وارد کرده است. این امر موجب افزایش نرخ تورم و در نتیجه بالا رفتن قیمت مواد غذایی شده است و رژیم آنرا به سفره مردم تحمیل کرده است. از آنجا که دولت ارزی برای واردات کالاهای اساسی ندارد، دست صادر کنندگان را باز گذاشته و اجازه داده که ارز لازم برای واردات کالاهای اساسی را از ارز حاصل از صادرات خود پرداخت نمایند. این به معنای بالا رفتن هر روزه قیمتها در بازار، خارج شدن کنترل قیمت مواد خوراکی اساسی از دست دولت و بروز هرج و مرج اقتصادی در بازار است.
در چنین شرایطی حکومت اسلامی این بار مستقیمأ در تلاش است تا بلکه بتواند از طریق چانه زنی با آمریکا در رابطه با پرونده هستهای و رفع یا تعلیق برخی از تحریمها خود را ازتبعات تشدید بحران اقتصادی و خطر فروپاشی برهاند. در این رابطه این بار عباس عراقچی برای زمینه چینی در جهت تسلیم و سازش با آمریکا، به تحلیل اوضاع سیاسی و اقتصادی رژیم پرداخته است. او روز پنجشنبه چهارم دیماه در نشستی در اصفهان گفت: “توطئه جدید دشمن برای ایجاد بحران و افزایش نارضایتی اجتماعی، تلاش سازمانیافته خارجی و استفاده از تحریمها است. تا نظام و حکومت اسلامی را از داخل دچار مشکل کند”. او برای مقبولیت بخشی به سخنانش به نقش فساد، نا کارآمدی، جهل مدیریتی و مافیای قدرت در ایجاد وخامت اوضاع اقتصادی حکومت نیز اعتراف نمود. عراقچی در این مدت بارها با اشاره به اینکه ما هرگز میز مذاکره را ترک نکردهایم اما خواهان مذاکره منصفانه با رعایت احترام متقابل هستیم و غیره. او تلویحأ خواستار بازگشت بر سر میز مذاکره و قبول شرایط آمریکا شده است. او در ادامه سخنانش اعتراف نمود که: “مهمترین مأموریت وزارت خارجه در شرایط کنونی تلاش برای رفع تحریمها است”.
عراقچی در حالی اولویت مأموریت خود را تلاش برای رفع تحریمها و گفتگو با آمریکا اعلام میکند که روز قبل از آن محمد اسلامی معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی رژیم در حاشیه جلسه هیأت دولت جهت دیگری در پیش گرفت. او آمریکا را به پیروی از قانون جنگل و رافائیل گروسی مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی را به دلیل اصرارش بر بازدید از سایتهای هستهای، متهم به بازی در نقش دشمن کرد و گفت: “خواسته آمریکا و سه کشور اروپایی با رهبری و پشتیبانی جریان صهیونیستی صورت گرفته و قابلیت اجرایی ندارد و پیگیریهای بیربط برای بازرسی از تأسیسات بمباران شده تکمیل عملیات دشمن است و پذیرفته نیست و پاسخ داده نخواهد شد”.
این درحلی بود که روز قبل از آن یعنی سهشنبه دوم دیماه، نماینده آمریکا در جلسه شورای امنیت سازمان ملل گفت: “آمریکا همچنان برای گفتگوهای مستقیم آماده است اما جمهوری اسلامی شروط آمریکا را رد کرده است”. او خطاب به نمایندگان رژیم در سازمان ملل با تهدید ضمنی گفت: “از آتش فاصله بگیرید و دست دیپلماسی ترامپ را بپذیرید. هیچ گونه غنی سازی هستهای در ایران قابل قبول نیست”.
البته شروط آمریکا برای توافق با جمهوری اسلامی، تنها توقف کامل غنی سازی اورانیوم تا حد صفر نیست. بلکه خواستهای دیگر از جمله: از بین بردن اورانیوم غنی شده و موشکهای دور بُرد موجود رژیم؛ عدم دخالت در امور کشورهای منطقه و توقف حمایت و پشتیبانی از گروههای اسلامی وابسته تحت نام “محور مقاومت” نیز بوده است. این شرطها با استراتژیهای توسعه طلبانه و تجاوزکارانه تا کنونی و هویت حکومت اسلامی خوانایی ندارد.
با این حال برای خامنهای راهی جز سرکشیدن جام زهر مذاکره با آمریکا و قبول شرطهایش باقی نمانده است. اما تحریمها تنها یکی از عوامل تشدید بحران اقتصادی حکومت اسلامی است. بر خلاف گفته بعضی از مهرههای لیبرال درون رژیم که “اقتصاد ایران در دو دهه گذشته را گروگان برنامه هستهای” می دانند، عوامل زیاد دیگری از جمله بحران ساختاری اقتصاد سرمایهداری، فساد و دزدی و رانت خواریهای کلان سران و مسئولان و وابستگان حکومت و فرماندهان سپاه پاسداران، برنامههای کلان و پر هزینه برای بقای حکومت، از جمله عوامل تشدید بحران اقتصادی، ورشکستگی حکومت اسلامی، بیکاری و فقر و گرسنگی هستند. بنا براین برای کارگران و دیگر اقشار تهیدست و رهبران و فعالان جنبشهای اجتماعی راهی جز تداوم و گسترش اعتصاب و اعتراضات متحد وسازمانیافته در جهت سرنگونی حکومت اسلامی برای رسیدن به خواست و مطالباتشان موجود نیست.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1