جمعه ۴ مهر ۱۴۰۴

یک دادگاه در پاریس روز پنجشنبه سوم مهر نیکولا سارکوزی، رئیس‌جمهور پیشین فرانسه را در ارتباط با طرحی برای تأمین مالی کارزار انتخاباتی‌اش در سال ۲۰۰۷ با پول‌های معمر قذافی، دیکتاتور ساقط شده لیبی، گناهکار شناخت و به پنج سال زندان محکوم کرد.

این حکم تاریخی، سارکوزی را به نخستین رئیس‌جمهور پیشین در تاریخ معاصر فرانسه تبدیل کرد که به گذراندن واقعی دوره حبس محکوم می‌شود. حتی با وجود قصد او برای فرجام‌خواهی، دادگاه ظهر روز پنجشنبه با تصمیمی غافلگیرکننده حکم داد که این سیاستمدار ۷۰ ساله باید زندانی شود.  دادگاه اعلام کرد که سارکوزی در توطئه‌ای میان سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ برای تأمین مالی کارزار انتخاباتی‌اش با پول‌های لیبی در ازای امتیازهای دیپلماتیک، مرتکب “تشکیل باند مجرمانه” شده است. او از اتهامات دیگر، از جمله “فساد” و  “پنهان‌کاری در اختلاس وجوه عمومی” تبرئه شد.

سارکوزی این حکم را محکوم کرد و گفت: اگر واقعا می‌خواهند من در زندان بخوابم، در زندان می‌خوابم، اما با سربلندی. من بی‌گناهم. این بی‌عدالتی یک رسوایی است. او از مردم فرانسه، چه آنها که به او رأی دادند یا نه، خواست “درک کنند چه رخ داده است” و گفت: «نفرت واقعاً هیچ مرزی نمی‌شناسد.» دادگاه می‌گوید تلاش او برای جمع‌آوری کمک‌های مالی از لیبی می‌توانست اعتماد شهروندان به نهادهای عمومی را تضعیف کند و هدف این دسیسه مجرمانه این بود که به سارکوزی “در کارزار انتخاباتی برتری بدهد. به گفته دادگاه سارکوزی که پیش از پیروزی در انتخابات ۲۰۰۷ وزیر کشور بود، “از جایگاه خود استفاده کرد تا اقدامی در سطح بالای فساد را طراحی کند. سارکوزی این طرح را صرفاً یک ایده توصیف کرد و گفت: من به این اتهام محکوم می‌شوم که ظاهراً به دو نفر از کارکنانم اجازه دادم ایده تأمین مالی غیرقانونی کارزار انتخاباتی‌ام را عملی کنند.» دادگاه همچنین کلود گوان و بریس هورتفو، دو تن از وزرا پیشین و از نزدیک‌ترین افراد به سارکوزی در دوران ریاست‌جمهوری او را نیز به جرم “تشکیل باند مجرمانه” مجرم شناخت، اما آن‌ها را هم از برخی اتهامات دیگر تبرئه کرد.