یکشنبه ۸ تیر ۱۴۰۴

در تاریخ معاصر، جنگ به‌عنوان یکی از خشن‌ترین ابزارهای سلطه‌گری نظام سرمایه‌داری جهانی، نقشی اساسی در بازتولید نظم نابرابر طبقاتی و جنسیتی ایفا کرده است. تجربه‌ی زنان در میانه‌ی جنگ‌های قدرت های سرمایه داری، از جمله  جنگ  اخیر بیناسرائیل و ایران، تنها بخشی از روند جهانی بهره‌کشی، نابودی و خشونت ساختاری را بازتاب می‌دهد. در بطن هر جنگ، پیوندی عمیق میان منافع سرمایه‌داری، سلطه‌ی طبقاتی و خشونت جنسیتی نهفته  است.

دولت‌های امپریالیستی، به‌ویژه آمریکا، برای تثبیت سیطره‌ی اقتصادی و سیاسی خود، به‌طور مکرر از جنگ،  لشکرکشی نظامی و سازماندهی کودتا بهره برده است.  اسرائیل  به ‌عنوان بازوی نظامی آمریکا و قدرتهای سرمایه داری اروپا  با تکیه بر حمایت نظامی آنها و جنایت جنگی و نسل کشی نه ‌تنها زیرساخت های اقتصادی، خدماتی و فرهنگی در غزه و لبنان را درهم کوبیده، بلکه زنان و کودکان را به شکلی سیستماتیک هدف قرار داده است. حمله به ایران نیز ادامهسیاست شکل دادن به نظم منطقه ای مورد نظر اسرائیل برای سلطه بر خاورمیانه بود. همانطور که سیاست جنگ افروزانه رژیم جمهوری اسلامی هم ادامه استراتژی جنگ بازدارنده برای بقای خود و کوبیدن بر طبل نابودی اسرائیل بود که أساسا از شهروندان اسرائیل قربانی گرفت.

در منطق سرمایه، جنگ یک پروژه‌ی سودآور است، زیرساخت‌ها تخریب می‌شوند، خانه های مردم ویران می گردند، جمعیت آواره، و سپس شرکت‌های فراملیتی در پروژه‌های بازسازی مشارکت می‌کنند و صنایع نظامی دوباره رونق می گیرند.  زنان در این چرخه، نه ‌تنها نیروی کار بی اجر و مزد ‌ در خانه‌اند، بلکه در میدان جنگ نیز قربانی می دهند. رژیم جمهوری اسلامی که شعار محو اسرائیل از نقشه کره زمین را به بخشی از هویت سیاسی و ایدئولوژیک خود تبدیل کرده است، در عمل از مقابله با دولت اسرائیل در عرصه های مختلف درمانده بوده است.  آنچه مشاهده می‌شود، بهره‌برداری ابزاری رژیم جمهوری اسلامی  از جنگ افروزی  برای سرکوب جنبش های اجتماعی و اعتراضی در داخل و تحکیم نظم استبدادی موجود است.  زنان در  ایران کهاز اولین قربانیان نظام اپارتاید جنسی بوده اند، در همانحال پیشتاز اعتراضات اجتماعی و سیاسی بوده اند در فضای جنگی تحت فشار مضاعف قرار می‌گیرند. شرایط جنگی با  قطع خدمات بهداشتی، فقر شدید،  آوارگی  و فقدان امنیت، شرایط زیستی زنان  را به شکل خطرناکی تخریب کرده است.

به گزارش دفتر زنان سازمان ملل  از اکتبر ۲۰۲۳ تا کنون، ۲۸۰۰۰ زن و دختر در جریان حملات دولت اشغالگر اسرائیل به غزه جان باخته‌اند. این رقم، علاوه بر ۲۰۰۰۰ نفر مفقود است که احتمال می‌رود زیر آوارها مدفون شده باشند. همچنین کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل اعلام کرده که ۷۰٪ از کشته‌شدگان حملات، زنان و کودکان بوده‌اند. از مجموع ۱.۹  میلیون آواره‌ی داخلی، نیمی یعنی حدود ۱ میلیون نفر زن هستند. در جنگ داخلی سوریه، طبق گزارش آکسفام، بیش از ۱۱۴۲۰ کودک    طی دو سال و نیم جان خود را از دست دادند. در اتیوپی، بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، زنان بسیاری نه ‌در میدان جنگ، بلکه در اثر قحطی و بمباران غیرنظامی جان سپردند که طبق برآوردها، ۱۵٪ از کل تلفات را شامل می‌شود. در سال ۲۰۲۴، سازمان ملل گزارش داد که روزانه ۵۰۰ زن به‌دلیل عدم دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، در زمان زایمان در مناطق درگیر جنگ، جان خود را از دست داده‌اند.

در غزه نیز، فقط در سال ۲۰۲۳، روزانه ۱۸ زن بدون امکانات درمانی وضع حمل کرده اند. بدن زنان در جنگ به عرصه نبرد بدل می‌شود. تجاوز جنسی، مثله‌کردن اندام‌های جنسی، و شکنجه‌ی زنان، ابزارهایی هستند که نیروهای نظامی و شبه‌نظامی برای تحقیر، نابودی روانی و فروپاشی جوامع به‌کار می‌برند.  در یوگسلاوی، رواندا، و بنگلادش، ده‌ها هزار زن قربانی تجاوز سیستماتیک شدند. در جریان اشغال کویت ۳۲۰۰ زن    توسط ارتش عراق مورد تجاوز قرار گرفتند. پناهگاه‌های آوارگان، به‌جای ایجاد امنیت، بدل به محیط‌های جدید خشونت علیه زنان شده‌اند. سازمان ملل اعلام کرده که از هر ۵ زن پناهنده، یک نفر مورد تجاوز یا آزار جنسی قرار می‌گیرد. 
 
قطعنامه‌ی ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل، که خواستار حضور زنان در فرآیند صلح بود، هرگز از تداوم خشونت جنسی یا استثمار آنان جلوگیری نکرد. سازمان ملل، در چارچوب نظم سرمایه‌داری جهانی، نمی‌تواند مدافع واقعی زنان باشد. رهایی زنان تنها در دل جنبشی ممکن است که مالکیت خصوصی، ساختارهای طبقاتی، و سلطه‌ی پدر/مردسالارانه را هدف قرار دهد. تجربه‌ی انقلاب اکتبر نشان داد که زنان می‌توانند، به نیروی پیش‌برنده‌ی جامعه بدل شوند. جنبش رهایی زناندر ایران وسراسر جهان، به‌ویژه در دل جنگ، فقر و استبداد، نقش محوری در مقاومت و آگاهی‌بخشی دارند. جنبش زنان با پیوند آگاهانه و سازمان‌یافته با جنبش‌های کارگری، معلمان، دانشجویان، بازنشستگان و پرستاران است که می‌تواند چشم‌انداز جامعه‌ای بدون جنگ، بدون تبعیض، و آزاد از سرمایه و پدر/مردسالاری را ترسیم  کند.

سخن روز:  تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1 (http://www.instagram.com/Peshrawcpiran1)
https://t.me/KomalaCpiranTv