زخم واسطه گری پیمانکاران؛ ماندگار بر جسم و روان کارگران شرکتی توزیع برق
جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵
کارگران شرکتی توزیع برق می گویند: مسئولیت اصلی تبعیض ساختاری و تداوم حضور شرکتهای پیمانکاری، تفاوت دو برابری حقوق نیروهای شرکتی و رسمی و نابودی سوابق بیمهای کارگران، بر عهده تصمیمگیران کلان و دولتها میباشد.
ظلمهایی که در اثر تداوم سایۀ سنگین حضور شرکتهای پیمانکاری بر نیروهای شرکتی و پیمانی روا داشته شده، بر هیچکس پوشیده نیست و شمارش آنها دیگر از حوصله خارج شده است؛ چرا که تکرار مکررات، چیزی از عمق این رنج کم نمیکند.
مختار واعظی، فعال صنفی کارگران شرکتی توزیع برق، در گفتگو با ایلنا، با اشاره به مشکلات نیروهای شرکتی و پیمانی اظهار کرد:: سالهاست یک پرسش اساسی پیش روی ما است: چگونه میتوان از عدالت و برابری سخن گفت، اما نیروهایی که در یک مجموعه با کار یکسان خدمت میکنند، صرفاً به دلیل رابطۀ استخدامی، حقوق دریافتیشان متفاوت باشد و یکی دو برابر دیگری حقوق بگیرد؟ مسئله این است که بخش قابل توجهی از دریافتی نیروهای شرکتی، پیش از رسیدن به دست آنان، در چرخهای از پیمانکاری و واسطهگری از بین میرود.
وی در ادامه گفت: در یک تشبیه ملموس، نیروهای شرکتی برای کشیدن بار زندگی مجبورند با پرداخت درصد به جماعتی که سر گردنه ایستادهاند، طی مسیر کنند.
وضعیت بیمۀ نیروهای شرکتی و پیمانی تعریفی ندارد،اما مسئله اصلی، تخلفاتی است که در سالهای گذشته با عملکرد نادرست برخی پیمانکاران بر سوابق بیمهای نیروهای شرکتی و پیمانی تحمیل شده و مغفول مانده است.
وی افزود: امروزه در بین همکاران با مواردی مواجهیم که فردی در آستانه ۵۰ سالگی، با ۲۵ سال سابقه کار در صنعت توزیع برق، تنها حدود ۲۰ سال سابقۀ بیمه برایش ثبت شده است و بهتدریج انگیزه، تعلق سازمانی و امید خود را از دست داده است؛ زیرا تخلفات بیمهای پیمانکاران، بخشی از آینده و امنیت اجتماعی نیروی انسانی را تحت تأثیر قرار داده است. از این رو، در یک واقعبینی تلخ، در چشماندازی کوتاهمدت شرکتهای توزیع به لحاظ توان سرمایه انسانی در حال مرگ خاموش هستند.
مسئولیت اصلی متوجه ساختارهای سیاستگذاری و تصمیمگیریای است که طی سالها این وضعیت را ایجاد یا استمرار بخشیدهاند؛ دولتها، وزارتخانهها، سیاستگذاران و نمایندگانی که بارها با وعدههای مختلف، امید اصلاح را در دل نیروها زنده کردند اما بخش قابل توجهی از این وعدهها، هیچگاه به نتیجه عملی نرسید. سالهایی از عمر کاری ما با حقوق پایمالشده، وعدههای تحققنیافته و آیندهای نامطمئن سپری شد و مهمتر از حقوق مادی، چیزی که از ما گرفته شد، بخشی از زندگی بیبازگشت ما بود. سالهایی که میتوانست به جای اضطراب، شرمساری در برابر خانواده و نگرانی دائمی از آینده، صرف آرامش، شادی و رضایت از زندگی خانوادههایی شود که ما مسئول تأمین آن بودیم، اما نخواستند که بشود؛ در حالی که برای خانواده پیمانکاران همه امکانات فراهم بود و همیشه اوضاع بر وفق مراد آنها بوده و خواهد بود.
واعظی درباره اخباری که درباره واریز مستقیم حقوق نیروهای شرکتی منتشر میشود نیز گفت: واریز مستقیم، زمانی معنا و اثر واقعی خواهد داشت که بخشی از یک اصلاح ساختاری باشد، نه صرفاً تغییری در شیوه پرداخت.
وی در پایان می گوید: جان کلام آنکه، در شرایطی گرفتاریم که کارنامه دولتها و نمایندگان مجلس، مملو از ترک فعلها، رؤیافروشی با وعدههای گاهوبیگاه و نمایشی تراژیک با تاوانی سخت برای ما بوده که نمیتوانیم فراموش کنیم؛ در مجموع، ما نسبت به آینده بدبینیم و امیدی به وعدههای تازه نداریم.