پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴

ایران وارد یازدهمین روز اعتراضات سراسری  شده است. خشم کسبه و بازاریانی که به
خاطر افزایش بهای دلار تصمیم به بستن مغازه‌ها گرفتند، خیلی سریع فراگیر شد و
معترضان را به خیابان‌ها کشاند.
با وجود اینکه مشکلات اقتصادی این‌بار جرقه اعتراضات را شعله‌ور کرد اما شعارهای
معترضان از همان روزهای ابتدایی، متوجه حاکمیت جمهوری اسلامی شد و مردم حالا
نه تنها در پایتخت، در بسیاری از شهرهای کوچک ایران نیز به خیابان‌ها آمدند. واکنش
جمهوری اسلامی هم مانند همیشه سرکوب معترضان است.

اما آنچه اعتراضات این بار در ایران را متفاوت‌تر از همیشه کرده، واکنش جامعه‌
بین‌المللی بخصوص ایالات متحده است.
 دویچه‌ وله فارسی در این‌باره نظر برخی از نمایندگان پارلمان و سیاستمداران
آلمانی را جویا شده است. از این نمایندگان پرسیده شد، در صورتی که اروپا قصد حمایت
از معترضان در ایران را داشته باشد، چه گزینه‌های عملی و مشخصی را پیش‌رو
می‌بینند؟
آیا موضوع صرفا به گسترش تحریم‌ها محدود می‌شود؛ تحریم‌هایی که به‌ویژه فشار
اقتصادی بر مردم وارد می‌کند یا گزینه‌های جایگزین دیگری نیز مورد بررسی قرار
دارند؟
هانا نویمان، نماینده پارلمان اروپا معتقد است، آینده ایران را مردم ایران تعیین خواهند
کرد . اما وظیفه ما در اروپا این است که از همه کسانی که برای ایرانی آزاد مبارزه
می‌کنند، تا حد توان حمایت کنیم و خشونت رژیم را مشمول تحریم قرار دهیم. خشونت
علیه معترضان باید پیامدهای سیاسی داشته باشد.
اتحادیه اروپا باید به‌صورت روشن اعلام کند، استفاده از مهمات جنگی، بازداشت‌های
گسترده و قطع اینترنت، نقض‌جدی حقوق بشر است و نباید بدون پیامد باقی بماند.
حداقل اقدام هم این است که اکنون سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست
سازمان‌های تروریستی قرار گیرد.
درباره تحریم‌ها هم این موضوع بسیار مهم است که این تحریم‌ها علیه چه کسانی
اعمال می‌شوند. ما باید به‌طور هدفمند مسئولان سرکوب را هدف قرار دهیم و نه مردم
ایران را و به همین دلیل تحریم‌های شخصی و فردمحور را به‌طور قاطع گسترش دهیم.
سرکوب امروزه در فضای دیجیتال نیز رخ می‌دهد؛ بنابراین باید از آزادی اینترنت
محافظت و رصد بر صادرات فناوری‌های نظارتی و سرکوب گرایانه را تشدید کنیم.
همچنین حمایت اروپا از معترضان از نظر سیاسی و حقوقی، مشخصا باید به معنای
توقف اخراج به ایران و ایجاد مسیرهای امن بشردوستانه برای فعالان، روزنامه‌نگاران
و خانواده‌های آنان باشد.
جیرسرایی، دبیرکل پیشین حزب دموکرات‌های آزاد آلمان (FDP): انفعال اروپا
شرم‌آور است
بیژن جیرسرایی، دبیرکل پیشین حزب FDP می‌گوید، اروپا در حال حاضر تنها یک
ناظر منفعل بر رویدادهای ایران است
.اروپا به‌طور فوری به یک راهبرد جدید در قبال ایران نیاز دارد که با سیاست‌های
ایالات متحده هماهنگ باشد.

اینس شورتنر، از رهبران فعلی حزب چپ آلمان معتقد است، اروپا در تحولات کنونی
ایران عملا نقش قابل‌توجهی ندارد. اتحادیه اروپا در حال حاضر نه اهرم‌های موثری
دارد تا بدون تشدید وضعیت دشوار مردم، فشار قابل‌توجهی بر رژیم ایران وارد کند و
نه نفوذ قابل‌توجهی بر اقدامات ایالات متحده و اسرائیل دارد.
آمریکا و اسرائیل اهداف راهبردی خود را عمدتا به‌طور مستقل و بدون مشورت با
شرکای اروپایی دنبال می‌کنند. سال‌ها تمرکز بر مذاکرات هسته‌ای با ایران و همچنین
فقدان راهبرد جامع اتحادیه اروپا نسبت به ایران که حقوق بشر و وضعیت مردم در
کشور را به‌طور جدی در مرکز توجه قرار دهد، توانایی عملی اروپا را به‌طور
محسوسی تضعیف کرده است.
ابزارهای در دسترس اروپا محدود است اما بی‌اهمیت نیست. هم‌اکنون تحریم‌های
گسترده‌ای علیه نمایندگان رژیم و همچنین ساختارهای فنی و نظامی جمهوری اسلامی
اعمال شده است. تحریم‌های هدفمند منطقی هستند و باید گسترش یابند، حتی اگر رژیم
تاکنون راه‌هایی یافته باشد تا بسیاری از این اقدامات را دور بزند. از سوی دیگر،
تحریم‌های سراسری که عمدتا وضعیت اقتصادی مردم را بدتر می‌کنند، نتیجه‌بخش
نخواهند بود.
علاوه بر این، امکانات مهم دیگری علاوه بر اقدامات تحریمی نیز وجود دارد. تمرکز
باید بر این باشد که چگونه فعالان حقوق زنان و حقوق بشر در محل، به‌طور مشخص
تقویت و محافظت شوند. این هدف حتی در قرارداد ائتلافی ثبت شده است اما دولت فدرال
تاکنون کار بسیار کمی انجام داده و مردم را تنها گذاشته است.