روز قدس آرام، در قدس؛ انتقاد خودی های دیروزی از رفتار دوگانه جمهوری اسلامی!
شنبه ۲۶ فروردین ۱۴۰۲

علی رغم توصیۀ مقامات جمهوری اسلامی به گروهای فلسطینی برای برگزاری راهپیمایی آخرین جمعه ماه رمضان برای برائت از شرک و نابودی اسرائیل، نماز جمعۀ در مسجد اقصی به دور از خشونت و به آرامی برگزار گردید.
کسادی نمایش موسوم به روز قدس در حدی بود که در برخی شهرها حتی ساندیسخوران نظام نیز حاضر به شرکت نشدند.
اما روز جمعه مراسم راهپیمایی روز قدس در تهران در حالی برگزار شد که مقامهای لشکری و کشوری باردیگر بر نابودی اسرائیل و حمایت از مردم فلسطین تاکید کردند و مخالفان و منتقدان حکومت نیز با یادآوری سرکوب معترضان در ماههای اخیر، از سیاست جمهوری اسلامی در محو اسرائیل و برخورد سرکوبگرانه با معترضان در ایران انتقاد کردند.
در راهپیمایی روز جمعه نیروهای نظامی از جمله نیروهایی که نقاب به چشم و سنگ در دست داشتند، نیز حضور داشتند؛ و در حالی که در دست شماری از راهپیمایان پرچم حزبالله لبنان حمل میشد، تظاهرکنندگان پرچم اسرائیل و آمریکا را به آتش کشیدند.
همزمان با مراسم دولتی روز قدس صدای منتقدان سیاستهای ضد اسرائیلی در ایران بیش از گذشته بلند بود و کسانی مانند مهدی نصیری، پژوهشگر دینی با اشاره به اتفاقات اخیر در اسرائیل و عقب نشینی بنیامین نتانیاهو در مقابل مخالفان، از مقامهای حکومت خواست درس دموکراسی و مردم سالاری را از همین کشور بیاموزند و نوشت: چه ایرادی دارد کشوری مدعی اسلامیت از کشوری صهیونیست و یهودی درس بیاموزد. مگر اخیراً درس سیاسی مهمی از چینی های ملحد و بی خدا نگرفت؟
آقای نصیری در کانال تلگرامیاش در یادداشتی با عنوان اشغالگر بد، اشغالگر خوب، نوشت: ستیز با موجودیت اسرائیل هیچ توفیق قابل اعتنایی برای جمهوری اسلامی نداشته ودر عوض صدها میلیارد دلار هزینه روی دست ملت ایران گذاشته است.
همچنین مهدی نصیری که بسیاری او را به عنوان سردبیر و مدیر مسئول سابق روزنامه کیهان میشناسند، اخیرا در یک مناظره به تندی از سیاست خارجی جمهوری اسلامی انتقاد کرده و آن را یکی از دلایل دشواری و رنج مردم ایران خوانده است. در مقابل یکی از خبرنگاران جوان اصولگرا مدعی است که چنین حرفی با «علم روابط بینالملل» سازگار نیست و با ارجاعاتی سعی میکند آقای نصیری را بیاعتبار کند.
آنچه موجب شده تا نظرات آقای نصیری توجه بسیاری جلب کند، نقدهای صریحی است که به طور معمول، کمتر در فضای عمومی در ایران بیان میشوند. او در مناظرهای با یکی از تندروترین خبرنگاران جوان هوادار آیتالله خامنهای، از بیان هیچ انتقادی از شخص رهبر جمهوری اسلامی و سیاست خارجی تهاجمی و تجدیدنظرطلبانه ایران در ۴۰ سال گذشته ابایی ندارد.
این در حالی است که آقای نصیری خود زمانی یکی از اصولگرایان نزدیک به آیتالله خامنهای محسوب میشد و علاوه بر حمایت سیاسی همه جانبه از او و کلیت نظام جمهوری اسلامی، آشنایی نزدیکی با شخص آقای خامنهای دارد و حتی به عنوان طلبه، در عالیترین سطوح کلاسهای درس رهبر جمهوری اسلامی حضور داشته است.
البته تغییر مواضع مهدی نصیری، تازگی ندارد. او چند سالی است که نه فقط با اظهارنظرهای انتقادیاش، که حتی با نگارش کتابهایی درباره فقه و حکومت اسلامی نشان داده که دیگر با مدل حکمرانی «ولایت مطلقه فقیه» همفکری ندارد و برعکس، به عنوان یک پژوهشگر علوم دینی، به منتقد نظام سیاسی «جمهوری اسلامی» به عنوان یک حکومت دینی تبدیل شده است.
