جمعه ۳۰ آبان ۱۴۰۴

مسعود پزشکیان در سفر به استان قزوین گفت: زمانی که ما جوان بودیم، حرف‌هایی می‌زدند که سرمایه‌دارها استثمارگرند، یا می‌گفتند تولیدکننده‌ها مردم را استعمار می‌کنند، اما وقتی مطالعه کردیم فهمیدیم حقیقت کاملا برعکس است. او افزود: کسی که تولید می‌کند، رونق و توسعه ایجاد می‌کند.

رییس دولت اضافه کرد: اگر قرار باشد به کسی احترام بگذاریم، باید به تولیدکننده‌ای احترام بگذاریم که ۱۰ هزار، ۲۰ هزار، ۳۰ هزار نفر را نان می‌دهد، زندگی‌شان را تامین و حقوق درست و حسابی به آن‌ها پرداخت می‌کند. یک فعال کارگری در مورد خاطره گویی بحث برانگیز پزشکیان که مبتنی است بر تفسیرجدید از یک روایت علمی در اقتصاد امروزین، می گوید: سخنان پزشکیان غیر کارشناسی و جانبدارانه است. او خاطره گویی شخصی را جای تحلیل و شواهد مستند نشانده است.

او درعالم علم از مقولۀ ارزش اضافه که مورد قبول اقتصاد دانان چپ و راست است، دانش و درکی ندارد! اما هدف از بیان این روایت وارونۀ، نه تنها ایجاد موازنه نگرشی با مراجع و ایدئولوگهای حکومتی  و نشان دادن هم سطحی فکری خود با باورمندان متعصب مذهبی است؛ بلکه قصد دارد اذهان کارگران و دیگر جنبشهای اجتماعی اسیر در قیود و گیر و بندهای سرمایه داری و نئو لیبرالیسم را منحرف، و بار مسئولیت دولت سرمایه داری- اسلامی ایران را در پیدایش وضع موجود اجتماعی و اقتصادی را به تحریم کشور های غربی تقلیل دهد. از سوی دیگر  به جنبش پویا و فعال کارگری ایران که در گیر مبارزۀ روزانه اقتصادی با سرمایه دار هستند؛ القا کند: که خودشان را نسبت به سرمایه دار استثمارگر مدیون بدانند و سرمایه داری را به عنوان عامل فلاکت و تنگناهای معیشیتی دخیل ندانند.