سه شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵

 
تداوم موج جدید حملات نظامی میان دولت آمریکا و رژیم جمهوری اسلامی شکست و ناتوانی هر دو جبهه این جنگ امپریالیستی و ارتجاعی را در پایان دادن به جنگ و برقراری «صلح» نشان می دهد. اگر حملات نظامی آمریکا در روزهای اول این موج جدید، به مراکز فرماندهی و پایگاههای راداری و موشکی و پدافند هوایی و مراکز پرتاب موشک رژیم در شهرهای حاشیه تنگه هرمز و دریای عمان محدود شده بود، اما از روز پنج‌شنبه ۲۵ تیر ماه، حملات نظامی پی در پی آمریکا زیرساختها، بنادر، اسکلەهای حمل و نقل و مراکز ارتباطات جاده، راەآهن و پلها در برخی شهرها در عمق ایران را نیز در هم کوبیده و خسارتهای گسترده‌ای ببار آورده است. در مقابل سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی با حملات پهبادی و موشکی به نفتکش‌ها در تنگه هرمز و به پایگاههای نظامی آمریکا و برخی تاسیسات زیرساختی در کشورهای حاشیه خلیج از جمله کویت، بحرین، قطر، اردن و حتی عربستان سعودی و اقلیم کردستان، احتمال گسترش دامنه جنگ را افزایش داده است.

با ادامه این جنگ ارتجاعی و کاهش صادرات نفت ایران، بحران اقتصادی رژیم عمیق‌تر شده، قیمت هر دلار سریعاً درحال افزایش است و مرز ۲۰۰ هزار تومان را نیز پشت سر گذاشته است. افزایش قیمت دلار برای توده‌های مردم به معنای افزایش تورم و بالا رفتن ساعت به ساعت قیمتها در بازار و به معنای پایین آمدن بیشتر قدرت خرید کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه و گسترش فقر و گرسنگی در ایران خواهد بود و تحمل چنین شرایط مشقت برای آنان را دشوارتر کرده است. از این نظر طی دو هفته اخیر به رغم تشدید فضای جنگی و گسترش سرکوب و اعدامها توسط جمهوری اسلامی، اعتصاب و اعتراضات کارگران و مردم زحمتکش علیه بیکاری و فقر و گرسنگی و سرکوب نیز افزایش یافته است. حکومت ورشکسته و جنایتکار اسلامی نیز در مقابل این اعتراضات شمشیر را از رو بسته و با گسترش اعدام در زندانها و سرکوب اعتراضات در جامعه، تلاش می‌کند جو وفضای ترس و ارعاب را بر جامعه تحمیل نماید.

ازاین رو با آغاز موج جدید جنگ، محسنی اژه‌ای رئیس جلاد قوه قضائیه حکومت اسلامی، دستور تعجیل در بررسی پرونده دستگیرشدگان اعتراضات جنبش ژینا و به ویژه اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و صدور احکام اعدام و حبس‌های طولانی مدت برای آنان را داده است. در همین رابطه علی اصغر جهانگیر، سخنگوی قوه قضائیه نیز روز جمعه ۲۶ تیر، طی یک نشست خبری هشدار داد که: “هر صدایی که موجب تضعیف قوه مجریه، قوه مقننه یا قوه قضائیه نظام شود، صدای دشمن است و دستگاه قضایی به وظیفه قانونی خود در این زمینه عمل خواهد کرد، چراکه حفظ انسجام «ملی» از خطوط قرمز ماست و نباید به آن خدشه‌ای وارد شود”. در این فاصله دستگاه سرکوب حکومت اسلامی موجی از صدور احکام و اجرای اعدام زندانیان سیاسی را براه انداخته است و از زمان شروع موج جدید جنگ با دولت آمریکا تا کنون، بیش از ۵۰ نفر از زندانیان سیاسی را اعدام کرده است. در ادامه اعدامها روز یک‌شنبه ۲۸ تیر نیز دو نفر دیگر از زندانیان سیاسی بازداشت شده دیماه ۱۴۰۴ را در زندان دستگرد اصفهان اعدام کردند و ۱۰ نفر دیگر را نیز برای اجرای اعدام به سلولهای انفرادی زندان مزبور منتقل کردند.

البته این جنایات رژیم جمهوری اسلامی با اعتراضات و نارضایتی‌های زیادی نیز روبرو شده است. زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار کرج از روز ۲۲ تیر ماه دست به تجمع زده و از گرفتن غذا خودداری کرده‌اند. آنان با در دست گرفتن نوشته‌هایی با عنوان “نه به اعدام” به تحصن خود ادامه داده‌اند و متأسفانه با وخامت وضعیت جسمی روبرو هستند. خانواده شماری از زندانیان محکوم به اعدام نیز روز یکشنیه ۲۸ تیر در مقابل زندان قزلحصار کرج تجمع اعتراضی به پا کردند و خواهان لغو احکام اعدامها گردیدند که با حمله وحشیانه نیروهای سرکوبگر و مزدور رژیم روبرو شدند.

علاوه بر آن ممنوعیت اعدام و خواست آزادی زندانیان سیاسی، به یکی از خواستهای اساسی در اعتصاب و اعتراضات کارگران و دیگر اقشار فرودست جامعه نیز تبدیل شده است. شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان نیز روز ۲۳ تیرماه با صدور بیانیه‌ای نسبت به تشدید صدور احکام زندان برای فعالان صنفی معلمان اعتراض نمود. اما توسل به ابزار اعدام از جانب حکومت اسلامی با هدف ایجاد رعب و وحشت در جامعه و ممانعت از بروز اعتراضات توده‌ای امر تازه‌ای نیست. حکومت اسلامی طی چهار دهه گذشته هر بار که در جنگ و یا پیشبرد استراتژی و برنامه‌های کلان خود با شکست و ناکامی روبرو شده‌، به کشتار زندانیان بی دفاع و به ویژه زندانیان سیاسی پرداخته و تلاش کرده از بروز اعتراضات جلوگیری کند.

از سوی دیگر اعتصاب و اعتراضات کارگران و مردم زحمتکش علیه جنگ و برای تحقق خواست و مطالبات خود همچنان ادامه دارد و رو به گسترش است. طی هفته گذشته شاهد اعتصاب و تجمع اعتراضی کارگران معدن مس درخشان تخت گنبد، تجمع اعتراضی کارگران مس سیرجان و ایران برک قزوین، دو واحد تولیدی در کرمان و قزوین، کارگران شهرداری بندر لنگه، تجمع اعتراضی رانندگان تاکسی در تهران در روز چهارشنبه گذشته نیز بودیم، که با حمله نیروهای امنیتی رژیم روبرو شده‌اند. بازنشستگان تأمین اجتماعی نیز در ادامه «یکشنبه‌های اعتراضی»  روز یکشنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۵ در چند شهر کشور، از جمله شوش، اهواز و تهران، تجمع و راه‌پیمایی اعتراضی برگزار کردند. بازنشستگان معترض علیه تورم و گرانی، دستمزدهای ناچیز، فقر، تبعیض، کالایی شدن درمان و آموزش، فساد و چپاول منابع عمومی و همچنین علیه جنگ‌افروزی شعار دادند. این اعتراضات نیز صرفأ صنفی و اقتصادی نبوده بلکه مضمون شعار و خواست و مطالباتشان سیاسی و علیه بحران، مخالفت با جنگ، فساد و دزدی و رانتخواری در کل ارگانهای حکومتی و مخالفت با اعدامها نیز می باشد.

گسترش جنبش‌های اجتماعی و اعتراضی می‌توانند بستر مناسبی برای ارتقای سازمانیابی، تلاش برای شکل دادان به رهبری سراسری از طریق مرتبط شدن رهبران جنبش کارگری و دیگر جنبشهای پیشرو اجتماعی به همدیگر و گستراندن افق رهایی بخش سوسیالیستی و در یک کلام ایجاد ملزومات سرنگونی حکومت اسلامی و گشودن افق آزادی و برابری و رفاه اجتماعی به روی مردم ایران باشند.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله

www.facebook.com/Peshrawcpiran

www.instagram.com/Peshrawcpiran1