رسانههای نوین چپ، موتور تازه پیروزی ترقیخواهان در آمریکا
شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵
بر پایه گزارش رویترز، وبسایتهای خبری مستقل، پادکستها، برنامههای یوتیوب و پخشهای زنده اینترنتی به یک سکوی سیاسی برای نامزدهای ترقیخواه تبدیل شدهاند. این رسانهها به نامزدها امکان میدهند برنامههای خود را در گفتوگوهای طولانی و به دور از محدودیتهای شبکههای تلویزیونی توضیح دهند و مستقیماً با رأیدهندگان، فعالان اجتماعی و سازمانهای محلی ارتباط برقرار کنند.
برنامههایی مانند “گزارش اکثریت با سم سدر”، “برکینگ پوینتس” و پادکست “من دیگر تحملش را ندارم” در معرفی السید و دیگر نامزدهای چپ نقش داشتهاند. السید دو بار در پادکست اخیر حضور یافت و جنیفر ولش، یکی از مجریان آن، آشکارا از نامزدی او حمایت کرد. این برنامه اکنون در مجموع بیش از ۵ میلیون و ۲۰۰ هزار دنبالکننده در یوتیوب، فیسبوک، اینستاگرام و تیکتاک دارد.
یکی از نمونه های موفق، کریس رب، نماینده مجلس ایالتی پنسیلوانیا و عضو جریان سوسیالیست دموکراتیک است که در اردیبهشتماه نامزد مورد حمایت تشکیلات حزب را در انتخابات مقدماتی حوزه سوم کنگره شکست داد. او میگوید حضور در رسانههای مستقل چپ، هم اعتبار سیاسی و دامنه شناختهشدنش را افزایش داد و هم به جمعآوری کمکهای مالی برای کارزار انتخاباتیاش یاری رساند.
رشد مخاطبان این رسانهها نیز چشمگیر بوده است. رسانه “زیتئو” که مهدی حسن، مجری پیشین شبکه اماسانبیسی، در سال ۲۰۲۴ تأسیس کرد، اکنون حدود ۷۰۰ هزار مشترک در ساباستک دارد؛ رقمی که نسبت به سال گذشته ۵۰ درصد افزایش یافته است. کانال یوتیوب “گزارش اکثریت” بیش از دو میلیون مشترک دارد و حدود سهچهارم مخاطبان آن زیر ۵۵ سال هستند. حسن پیکر، مفسر و فعال ترقیخواه، نیز بیش از سه میلیون دنبالکننده در شبکه توییچ دارد.
این رسانهها برخلاف بسیاری از شبکههای خبری سنتی، مرز روشنی میان روزنامهنگاری، اظهار نظر سیاسی و فعالیت انتخاباتی نمیکشند. کریستال بال، یکی از مجریان “برکینگ پوینتس”، در برنامه جمعآوری کمک مالی برای السید و دیگر نامزدهای ترقیخواه میشیگان شرکت کرد. حسن پیکر نیز برای کارزار فرانچسکا هونگ، نامزد سوسیالیست دموکراتیک فرمانداری ویسکانسین، خانهبهخانه تبلیغ کرد و شب اعلام نتایج انتخابات میشیگان در گردهمایی هواداران السید حضور داشت.
مدیران این رسانهها میگویند به خلأیی پاسخ میدهند که رسانههای جریان اصلی و رهبران حزب دموکرات قادر به پر کردن آن نبودهاند. مهدی حسن معتقد است تقاضا و گرسنگی برای شنیدن دیدگاههای متفاوت در جامعه آمریکا وجود دارد. حمایت از بیمه درمانی همگانی، افزایش مالیات ثروتمندان، تقویت اتحادیههای کارگری، برچیدن اداره مهاجرت و گمرک و توقف کمکهای نظامی آمریکا به اسرائیل، از جمله مواضعی است که در این رسانهها فضای بیشتری برای طرحشدن پیدا میکند.
توانایی تولید بخشهای کوتاه از گفتوگوهای طولانی و انتشار گسترده آنها در شبکههای اجتماعی، یکی دیگر از عوامل موفقیت این الگوست. یک نامزد میتواند در یک برنامه اینترنتی درباره سیاست درمانی، مسکن یا جنگ غزه به تفصیل سخن بگوید و سپس دهها بخش کوتاه از همان گفتوگو در تیکتاک، اینستاگرام و یوتیوب میان میلیونها نفر دستبهدست شود. به این ترتیب، رسانه، کارزار انتخاباتی و شبکه فعالان سیاسی عملاً به یک چرخه بههمپیوسته تبدیل میشوند.
با این حال، این الگو منتقدانی نیز دارد. رسانههای مستقل چپ هنوز از نظر منابع مالی و گستره نفوذ با شبکه عظیم رسانههای راستگرا فاصله دارند و بخش مهمی از مخاطبانشان از پیش به مواضع ترقیخواهانه گرایش دارند. منتقدان هشدار میدهند که پیوند نزدیک روزنامهنگاری و فعالیت سیاسی میتواند شکافهای درون حزب دموکرات را عمیقتر کند.
انتخابات مقدماتی فرمانداری ویسکانسین در ۲۰ مرداد، جایی که فرانچسکا هونگ در نظرسنجیها پیشتاز است، آزمون بعدی این موج خواهد بود. ادامه موفقیت چنین نامزدهایی میتواند نشان دهد که رسانههای نوین چپ دیگر تنها بازتابدهنده نارضایتی از تشکیلات حزب دموکرات نیستند، بلکه خود به یکی از مراکز شکلدهنده قدرت سیاسی درون این حزب تبدیل شدهاند.