شنبه ۱ آذر ۱۴۰۴

روز سه شنبه به دعوت “کمیته همبستگی با کارگران ایران” که جمعی است متشکل از چند اتحادیه کارگری بریتانیا، فعالین اتحادیه ای، جان مک دونل وزیر اقتصاد در سایه کابینه جرمی کوربین و جمعی از فعالین کارگری و زنان ایرانی دو اقدام حمایتی از کارگران ایران و همچنین محکومیت اعدام زندانیان و سرکوب مبارزات مردم ایران صورت گرفت.

ابتدا اکسیونی بود که با شرکت چندین نفر از فعالین کارگری و حقوق زنان در ایران و رفقایی از عراق و همچنین حزب سوسیالیست سری لانکا در مقابل پارلمان بریتانیا سازمان داده شد.

در این تظاهرات سخنرانان ضمن برشمردن گوشه هایی از مبارزات کارگران ایران علیرغم مشکلات عدیده ای که با آن مواجه هستند به سیاستهای جنایتکارانه جمهوری اسلامی در سرکوب مردم و اعدام زندانیان و بویژه زندانیان سیاسی اشاره نمودند.

در این آکسیون ضمن درخواست حمایت از مبارزات کارگران ایران و حمایت از جنبش‌های اجتماعی مترقی و بویژه جنبش رهایی زنان برای آزادی و برابری، ، شعارهای  “آزادی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی”، “مرگ بر جمهوری اسلامی” و “زنده باد آزادی و برابری” داده شد.

در پایان این اکسیون فعالین به پارلمان انگلیس رفته و در یک جلسه دو ساعته با حضور، جان رندال یکی از لوردهای پارلمان، جان مک دونال و جان ملونی و همچنین سایر فعالین کارگری و سیاسی نظیر حزب سوسیالیست سری لانکا به بحث و بررسی مسائل و مشکلات کارگران ایران،  و بویژه مسئله بی حقوقی آنان در داشتن سازمان های مستقل کارگری، سطح پایین دستمزدها، عدم پرداخت دستمزدهای معوقه و سایر مزایا، مسئله اعدام ها و ضرورت مقابله با ماشین خشونت و آدمکشی حمهوری اسلامی پرداختند.

در جریان مباحثی که صورت گرفت فعالین کارگری ایران نگرانی خود را از عدم تحرک و حمایت وسیع تر اتحادیه ها و جامعه کارگری بریتانیا از مبارزات کارگران ایران و بویژه در سطح کلان از جانب کنگره اتحادیه های کارگری با سازمان جهانی کار، همچون اقدامات سازمان مشابه در سوئد LO ابراز نمودند.

جلسه ضمن اذعان به ناکافی بودن سطح اقدام انجام گرفته، ضرورت انجام اقدامات عاجل در جهت درگیر نمودن جامعه کارگری بریتانیا با مسائل، مبارزات و نیازهای جنبش کارگری ایران، پیشنهادات معینی را که از سوی جان ملونی و جان مک دونل ارائه گشت مورد تایید قرار داد.

نمایندگان پارلمان و همچنین فعالین اتحادیه ای جملگی اهمیت حمایت از جنبش کارگری ایران در مقابل سایر آلترناتیو های بورژوایی را خاطر نشان نمودند.