«دویست جان شیرین، دویست نیمکت خالی و میلیونها چشم گریان»
چهارشنبه ۲۲ بهمن ۱۴۰۴
روایت این تعداد از دانش آموزان کشته شده، روایت اشک های لحظه ای نیست.
روایت فاجعه ای ماندگار است تا بعد از این هیچ کس و هیچ همسایه ای نتواند بگوید نمی دانستیم. روایت چشم های پر آبی است که یادآوری کنیم: تا زمانی این نیمکت ها خالی اند، یچ آینده ای برای جمهوری اسلامی مشروع نیست.