دفتر روابط بینالملل حزب کمونیست ایران: علیه جنگ، تسلیح و امپریالیسم! همبستگی با اقدامات ضدمیلیتاریستی در کلن و هامبورگ
جمعه ۱۳ شهریور ۱۴۰۵
حزب کمونیست ایران ، حمایت و همبستگی خود را از «کمپ خلع سلاح راینمتال» در کلن، از اول تا ششم سپتامبر، و همچنین از روزهای اقدام ضدمیلیتاریستی در هامبورگ، از ۲۳ تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶، اعلام میکند. ما این فعالیتها را بخش مهمی از مبارزه و مقاومت در برابر تسلیح مجدد، نظامیسازی و سیاست جنگی امپریالیستی میدانیم.
تحولات سالهای گذشته نشان میدهند که جنگ هرچه بیشتر به ابزاری عادی در سیاست بینالمللی تبدیل میشود. قدرتهای امپریالیستی رقابت میان خود را تشدید میکنند، ظرفیتهای نظامیشان را گسترش میدهند و برای بازارها، منابع، حوزههای نفوذ و موقعیتهای استراتژیک با یکدیگر رقابت میکنند. آلمان نیز در چارچوب ساختارهای اروپایی ناتو، نقشی هرچه مهمتر بر عهده میگیرد. دولت آلمان آشکارا هدف خود را گسترش گستردهٔ ارتش آلمان و تبدیل این کشور به یک قدرت نظامی مرکزی در اروپا قرار داده است.
این سیاست واکنشی بیطرفانه به تهدیدهای خارجی نیست. این سیاست در خدمت منافع امپریالیسم آلمان برای حفظ و گسترش جایگاه اقتصادی و سیاسی خود در رقابت بینالمللی است. اما برای مردم زحمتکش، این روند معنای دیگری دارد. در حالی که میلیاردها یورو صرف تسلیحات و امور نظامی میشود، آموزش، بهداشت، مسکن و زیرساختهای اجتماعی بیش از پیش تحت فشار مالی قرار میگیرند. هزینههای زندگی افزایش مییابد، در حالی که شرکتهای تسلیحاتی از قراردادهای دولتی و افزایش تقاضا برای سلاح سود میبرند.
این ادعا که تسلیح مجدد بهطور خودکار در خدمت امنیت مردم است، خصلت طبقاتی آن را پنهان میکند. برای اکثریت مردم، نظامیسازی به معنای امنیت اجتماعی بیشتر نیست، بلکه به معنای تحمیل فشارهای بیشتر و آمادهسازی برای جنگهای جدید است. برای سرمایه، اما به معنای بازارهای جدید و سودهای بالاتر است.
راینمتال نمونهای بارز از این روند است. این شرکت نمایندهٔ صنعتی تسلیحاتی است که منافع اقتصادی آن مستقیماً با گسترش تولیدات نظامی پیوند خورده است. جنگ و تسلیح مجدد به عرصههای کسبوکار تبدیل میشوند. آنچه برای میلیونها انسان به معنای ویرانی، آوارگی و مرگ است، میتواند برای سرمایه به منبع سودهای هنگفت تبدیل شود. زندگی انسانها هرگز نباید مبنای منافع سودجویانه قرار گیرد.
با این حال، نظامیسازی به تولید سلاح و ارتش آلمان محدود نمیشود. مدارس، دانشگاهها، ادارات دولتی، زیرساختها و محیطهای کار نیز هرچه بیشتر در برنامهریزیهای نظامی وارد میشوند. همزمان، جوانان برای خدمت نظامی اجباری و آمادگی برای عملیات نظامی آماده میشوند. ازاینرو، ما صریح میگوییم؛ جوانان گوشت دم توپ امپریالیسم نیستند.
کارگران ، زنان و جوانان در آلمان هیچ منافع مشترکی با شرکتهای تسلیحاتی و طبقات حاکم ندارند. آنان همچنین هیچ منافعی ندارند که در برابر کارگران و جوانان کشورهای دیگر به جنگ فرستاده شوند. منافع آنان در شرایط خوب کار و زندگی، امنیت اجتماعی، آموزش و آیندهای بدون جنگ است. امپریالیسم مرحلهای از تکامل سرمایهداری است که در آن تمرکز سرمایه و پیوند قدرت اقتصادی و دولتی، رقابت بر سر بازارها، منابع و مناطق نفوذ را تشدید میکند. ازاینرو، جنگ را نمیتوان از مناسبات اجتماعیای که آن را به وجود میآورند جدا کرد.
در این ارتباط، ما باید جنگ کنونی میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی را نیز بهروشنی نامگذاری کنیم. این جنگ، جنگی امپریالیستی و ارتجاعی است که در آن هیچیک از دو طرف نمایندهٔ منافع مردم زحمتکش و تحتستم نیستند. تجاوز امپریالیسم آمریکا نمیتواند توجیهی برای سیاست جمهوری اسلامی باشد. به همان اندازه، موضع در برابر امپریالیسم آمریکا نباید به این منجر شود که جمهوری اسلامی بهعنوان نیرویی مترقی یا ضدامپریالیست معرفی شود.
از اینرو، ما آن جریانهای سیاسیای را مورد انتقاد قرار میدهیم که جمهوری اسلامی را از مناسبات نیروهای امپریالیستی جدا میکنند و سیاست طبقاتی ارتجاعی آن را کماهمیت جلوه داده یا توجیه میکنند. جمهوری اسلامی همزمان از وضعیت جنگی برای تحکیم حاکمیت خود استفاده میکند؛ سرکوب را تشدید میکند، معترضان و فعالان سیاسی را تحت تعقیب قرار میدهد، اعتراضات را سرکوب میکند و از اعدام و خشونت دولتی علیه مخالفان سیاسی و معترضان استفاده میکند.
موضع ما روشن است؛ نه به امپریالیسم آمریکا و هرگونه تجاوز امپریالیستی – و همزمان نه به حاکمیت ارتجاعی جمهوری اسلامی.
طبقهٔ کارگر نباید خود را تابع هیچیک از اردوگاههای امپریالیستی کند و همچنین نباید از حاکمیت بورژوازی خودی دفاع کند. استقلال سیاسی طبقهٔ کارگر از تمامی قدرتهای امپریالیستی و طبقات حاکم، پیششرطی اساسی برای یک مبارزهٔ انقلابی پیگیر است.
ضدمیلیتاریسم پیگیر و اصولی نمیتواند تنها به انتقاد از برخی محمولههای تسلیحاتی یا شرکتهای تسلیحاتی محدود بماند. این مبارزه باید علل اجتماعی جنگ را آشکار کند و آن را با مبارزات اجتماعی پیوند دهد. کسی که علیه تسلیح مجدد مبارزه میکند، باید همزمان علیه کاهش خدمات اجتماعی نیز مبارزه کند. کسی که علیه صادرات تسلیحات اعتراض میکند، باید منافع سودجویانهٔ صنایع تسلیحاتی را هدف قرار دهد. کسی که با نظامیسازی جوانان مخالف است، باید برای آموزش، کار و امنیت اجتماعی مبارزه کند.
پاسخ ما به رقابت قدرتهای امپریالیستی، حمایت از یک بلوک امپریالیستی دیگر نیست. پاسخ ما، همبستگی بینالمللی طبقهٔ کارگر و همهٔ ستمدیدگان است. کارگران در آلمان بیش از آنکه با مدیران شرکتهای بزرگ، فرماندهان نظامی و طبقات حاکم منافع مشترک داشته باشند، با کارگران و ستمدیدگان در ایران، فلسطین و سراسر جهان منافع مشترک دارند.
ازاینرو، ما از ایجاد یک جنبش ضدمیلیتاریستی مصمم، انترناسیونالیست و مبتنی بر منافع طبقاتی حمایت میکنیم. این جنبش باید مقاومت علیه تسلیح مجدد را با مبارزات علیه استثمار، نژادپرستی، ستم پدر/مردسالارانه، اخراجها و ناامنی اجتماعی پیوند دهد. مقاومت و مبارزه در برابر جنگ نباید در مرزهای ملی متوقف شود.
از اینرو، ما از فعالیتهای ضدمیلیتاریستی در کلن و هامبورگ استقبال میکنیم و از همگان میخواهیم در این اقدامات شرکت کنند. مبارزه علیه میلیتاریسم و امپریالیسم، همزمان مبارزهای برای آیندهٔ سیاسی مردم زحمتکش است.
علیه جنگ و نظامیسازی!
علیه تسلیح مجدد و صادرات تسلیحات!
نه به نظامیسازی و خدمت اجباری نظامی برای جوانان!
نه به امپریالیسم آمریکا و هرگونه تجاوز امپریالیستی!
نه به حاکمیت ارتجاعی جمهوری اسلامی!
برای استقلال سیاسی و سازمانی طبقهٔ کارگر!
برای همبستگی بینالمللی کارگران و ستمدیدگان!
برای جامعهای سوسیالیستی، بدون استثمار، ستم و جنگ!
همبستگی با اقدامات ضدمیلیتاریستی در کلن و هامبورگ!
دفتر روابط بینالملل حزب کمونیست ایران