یکشنبه ۷ دی ۱۴۰۴

روزهای شنبه و یکشنبه ۲۰ و ۲۱ دسامبر کنفرانس با شکوهی به فراخوان «پلاتفرم صدای زندانیان سیاسی» در پاریس پایتخت فرانسه برگزار شد. در این کنفرانس که حدود ۲۵۰ نفر از کشورهای مختلف اروپایی، آمریکای لاتین و مرکزی، خاورمیانه، شمال آفریقا و هند به نمایندگی از سازمانهای چپ و کمونیست و آزادیخواه و مدافع حقوق زندانیان سیاسی، شرکت نمودند، هیئتی هم از دفتر ‘روابط بین‌الملل حزب کمونیست ایران’ متشکل از رفقا مرضیه نظری و الماس فرضی (صمد) شرکت نمودند. گذشته از رفقای ما چند رفیق فعال سیاسی ایرانی دیگر در این مراسم شرکت داشتند که هماهنگی خیلی خوبی با این رفقا حول مسائل مطرح در کنفرانس و بویژه قطعنامه پایانی آن در مورد ایران داشتیم.

رفقای ما در این کنفرانس، طی سخنرانی های خود، حول مسائل زندانیان سیاسی و بویژه زندانیان سیاسی زن، اعدام و افزایش اعدامها، مبارزات هرروزه توده های مردم در ایران و شرایط سرکار آمدن حکومت اسلامی در ایران و همچنین ضرورت مقابله با ماشین آدمکشی رژیم و همبستگی بین المللی صحبت نمودند.

رفیق مرضیه نظری در سخنرانی خود به افزایش نگران کننده اعدامها توسط رژیم اسلامی از ابتدای سال کنونی میلادی و بخصوص بعد از جنگ ارتجاعی دوازده روزه بین ایران و اسرائیل، اعدامهای تابستان ١٩٨٨ و دستگیریها و کشتارهای رژیم اسلامی طی و بعد از خیزشهای دی ماه ٩٦ و آبان ماه ٩٨ و خیزش انقلابی ژینا اشاره کرد و گفت: “رژیم جمهوری اسلامی در ضعیف ترین دوران حیات خود بسر می برد. تعمیق بحران اقتصادی، پیامد تحریم های بین المللی، بحران محیط زیست، و تورم و گرانی افسار گسیخته در حالیکه رژیم جمهوری اسلامی را از تأمین نان و آب، برق و هوای سالم برای تنفس مستأصل و درمانده کرده است، از طرف دیگر، شکست سیاست راهبردی منطقه ای و شکست مفتضحانه جمهوری اسلامی در جنگ دوازده روزه و تداوم حالت نه جنگ نه صلح بحران حکومتی را هم وارد فاز جدید و سرنوشت سازی کرده است. در همان حال و با توجه به بحرانهای موجود،  ناتوانی رژیم در پاسخگویی به مطالبات کارگران، بازنشستگان و پرستاران و فرودستان جامعه، تداوم و گسترش اعتراضات و اعتصابات و جنبشهای اعتراضی توده ای  را اجتناب ناپذیر کرده است. رژیم اسلامی با موج دستگیریها و اعدام ها و سرکوب سیاسی، می‌کوشد از روند تکامل جنبش های اجتماعی و اعتراضی و تبدیل شدن آن به یک جنبش سازمان‌یافته و سیاسی و همبسته علیه حکومت اسلامی جلوگیری کند. اما در مقابل وحشیگیریهای رژیم، آنچه در جامعه ایران آشکار است این واقعیت است که موج اعدام و سرکوب، جامعه را مرعوب نکرده و مبارزه علیه مجازات اعدام و برای آزادی زندانیان سیاسی هر روز گسترش می یابد. کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با سازماندهی زنان و مردان زندانی سیاسی در پشت میله های زندان و اعتصاب غذای بیش از ۱۵۰۰ زندانی در اکتبر امسال در زندان قزلحصار علیه مجازات اعدام و همبستگی دیگر زندانیان و خانواده های آنان با این اعتصاب و گسترش اعتصابات و اعتراضات کارگران و معلمان، بازنشستگان، پرستاران، دانشجویان، زنان و دیگر اقشار جامعه، این واقعیت را نشان میدهد که آنکه مرعوب شده است حکومت اسلامی است و نه توده های مردم.”

در مورد زندانیان زن و بخصوص زندانیان زن سیاسی که مبحث اصلی این بخش از کنفرانس بود، رفیق مرضیه ادامه داد: “جمهوری اسلامی در واقع زندان زنان است. پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی، زنان جزو اولین گروههای بودند که به این رژیم اعتراض کردند. زنان طی ٤٦ سال حاکمیت حکومت اسلامی، همواره در صف اول تمامی مبارزات و مقاومت ها علیه این رژیم جنایتکار بوده اند، از اولین مراسم ٨ مارس در سال ١٩٧٩ بعد از آمدن حکومت اسلامی، تا اعتراضات بزرگ سالهای ٢٠٠٩، دی ١٣٩٦، آبان ١٣٩٨، خیزش «زن زندگی آزادی» و دیگر اعتراضات و اعتصابات هر روزه کارگری و توده ای. زنان با نقش پیشتاز خود، و مقاومت هرروزه خود، الهام بخش تمام جامعه بوده اند. و بخاطر این مقاومت ها و تسلیم نشدن در برابر آپارتاید جنسیتی حاکم، طی همین ٤٦ سال، بهای گزافی پرداخته اند. زنان معترض به زن ستیزی و استبداد و قوانین اسلامی و تبعیض نهادینه شده طی این مدت با احکام سنگین زندان، شکنجه، شڵاق، اعدام و انواع محرومیتها مواجه بوده اند. آنها در زندان در شرایط خیلی بد نگهداری میشوند، از مراقبت های پزشکی و درمان و مرخصی محروم میشوند، مورد تجاوز و تحقیر جنسی قرار میگیرند، و با فشارهای روحی و روانی روبرو میشوند. با وجود این سرکوبها و محدودیتها، زنان همچنان در صف اول مبارزات توده ها در ایران، برای خواستهای خود و جامعه میجنگند. حتی زندان هم نتوانسته اراده و مقاومت آنها را در هم بشکند، بلکه توی زندانها هم به شیوه های مختلف علیه این حاکمیت و سیاستها و قوانین غیر انسانی آن میرزمند.”

در نوبت دوم برای رفقای ما در کنفرانس، رفیق الماس فرضی (صمد) سخنان خود را با تقدیر از شرکت کنندگان در کنفرانس بخاطر بذل توجه و پیکار برای آزادی زندانیان سیاسی و قطع اعدام آغاز کرد. سپس رفیق ضمن اشاره به صحبتهای رفیق مرضیه در باره جنایتهای وحشیانه رژیم جمهوری اسلامی درسرکوب مخالفین سیاسی و عقیدتی و اعدام زندانیان به شرایط قدرت گیری حکومت اسلامی در ایران، تلاش مداوم و بی وقفه رژیم برای اجرای قوانین اسلامی در تمامی شئون زندگی، سلب آزادیهای فردی و اجتماعی بویژه در مورد زنان و اقلیتهای ملی، عقیدتی و جنسیتی، به مقاومت و تلاش نیروهای چپ و کمونیست و آزادیخواه برای عقب راندن حملات همه جانبه رژیم و سازماندهی توده های مردم بویژه در کردستان پرداخت. رفیق صمد از جمله به حملات نظآمی و کشتار مردم بیگناه در روستاهای قارنا و قه لاتان  اشاره نمود و خاطر نشان گشت که در تاریخ معاصر مبارزات انقلابی مردم کردستان از این جنایات رژیم جمهوری اسلامی  به عنوان نمونه ای مشابه با کشتارهای صبرا و شتیلا نام برده میشود.

رفیق صمد  در ادامه به مبارزات زندانیان سیاسی و بویژه کمپین سه شنبه های اعتراضی در صد هفته اخیر در ٥٤ زندان کشور علیه احکام جنایتکارانه اعدام به عنوان قتل عمد دولتی اشاره نمود و از شرکت کنندگان در کنفرانس و همه کسانی که مخالف سرکوب و اعدام هستند دعوت نمود صدای زندانیان سیاسی را بازتاب داده و پیگیرانه از مبارزات قهرمانه آنها در  سیاهچالهای رژیم جمهوری اسلامی برای آزادی و لغو اعدام حمایت کنند. رفیق صمد همچنین به ‘کمپین سراسری علیه اعدام در ایران’ و فعالیتهای نیروهای چپ و دمکراتیک در افشاء کشتار زندانیان و حمایت از مبارزات زندانیان سیاسی که در بسیاری شهرهای کشورهای اروپایی و برخی شهرهای آمریکا در جریان است اشاره نمود و خواستار اعلام همبستگی و شرکت در این کارزارها شد.

رفیق صمد سخنان خود را با شعار نه به اعدام، آزادی زندانیان سیاسی و ژن، ژیان آزادی خاتمه داد.

در حاشیه کنفرانس، هیئت ما  به دعوت رفقای حزب مارکسیست لنینیست ترکیه نشستی با این رفقا برگزار نمود. در این دیدارمسائل مورد علاقه دو طرف درمورد تحولات در ترکیه، کردستان و بویژه سیاستهای اخیر پ ک ک  مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

در بخش پایانی کنفرانس تلاش هماهنگ ما با سایر رفقای ایرانی هماهنگی لازم در مورد قطعنامه پایانی کنفرانس، مسئله اعدامها در ایران و ضرورت همبستگی با زندانیان سیاسی و مطالبه لغو حکم اعدام به عمل آمد که بدینوسیله از حضور و تلاش این رفقا دراین زمینه قدر دانی  میشود.

در طول سمینار تعداد قابل توجهی از شرکت کنندگان با طرح سئوالاتی جویای اطلاعات در مورد مواضع و مبارزات حزب ما در مسائل مختلف منطقه ای و بین المللی شدند. بنا به درخواست گروه ‘مبارزان جوان’ Young Struggle که حضور گسترده ای در این سمینار داشتند ما مصاحبه ای با این گروه فعال چپ که تماما از جوانان کشورهای مختلف اروپا تشکیل شده است انجام دادیم.  مضاف بر آن ما چند مصاحبه از جمله با یکی از رهبران ‘جبهه خلق  برای آزادی مردم فلسطین’ (جناح معروف به جرج حبش) انجام دادیم.

ایجاد روابط و تلاش برای تماسهای متقابل در آینده نیزیکی از دستاوردهای ما در این کنفرانس بود که امید است به تقویت و توسعه روابط بین المللی ما کمک کند.

دفتر روابط بین‌الملل حزب کمونیست ایران

٢٣ دسامبر ٢٠٢٥