در چنین روزی ۱ اردیبهشت ۱۳۲۱، “محمد مختاری”، شاعر، مترجم چپ و از از اعضای فعال کانون نویسندگان بهدنیا آمد. مختاری از قربانیان ماجرای موسوم به قتلهای زنجیرهای است.
چهارشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
«درخت و سنگ و سار و سنگسار و دار، سايهی دستیست که میپندارد دنیا را باید از چیزهایی پاک کرد !»
مختاری در سالهای ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ اسطورهشناسی و ادبیات را در دانشکدهی هنرهای دراماتیک تدریس میکرد که با وقوع انقلاب فرهنگی و پاکسازیِ دانشگاهها از اساتید دگراندیش از دانشگاه اخراج شد.
او علاوه بر سردبیری مجلهی بیداران در سال ۱۳۵۹، تا سال ۱۳۶۰ نیز دبیر کانون نویسندگان ایران بود. در آذرماه ۱۳۶۰ بهمدت ۲ سال به زندان رفت و حکم انفصال دائمی از کليهی خدمات دولتی برای او صادر شد.
از آثار “محمد مختاری”، میتوان به «بر شانهی فلات»، «وزن دنیا»، «سحابی خاکستری»، «خیابان بزرگ»، «تمرین مدارا»، «حماسه زال»، «رستم و سهراب» و «هفتاد سال عاشقانه» اشاره کرد.
“محمد مختاری”، یکی از قربانیان بیشمارِ جنایات جمهوری اسلامی از میان صاحبان اندیشه است که، طی عمر ننگین این حکومت فاشیست بهقتل رسیدند!
در یک غروب خزان “محمد مختاری”، برای خرید مایحتاج خانواده از خانه بیرون رفت و هرگز بازنگشت.
نه میبخشیم، نه فراموش میکنیم !