دبیر کل انجمن کشتیرانی: با راهاندازی کریدور زنگزور؛ تردد کامیون از ایران به آسیای میانه قطع می شود.
پنجشنبه ۱۳ شهریور ۱۴۰۴
به گفته مسعود پلمه، دبیر کل انجمن شرکتهای کشتیرانی ایران، اگر کریدور زنگزور به راه بیافتد، کامیونهایی که به آسیای میانه میروند، از مسیر ایران تردد نخواهند کرد.
او هشدار داد که جمهوری اسلامی در این صورت “در دیپلماسی اقتصادی و تجاری قدرت چانهزنی نخواهد داشت”. پلمه در گفتوگو با خبرگزاری ایلنا افزود: قدرت چانهزنی با ترکیه را از دست میدهیم، چرا که با ترکیه منابع اقتصادی نخواهیم داشت و طبیعتا ترکیه هم پای مذاکره برد−برد با ایران نمینشیند. دبیر کل انجمن شرکتهای کشتیرانی ایران اذعان داشت که علیرغم گذشت ۲۲ سال از توافق ایران، هند و روسیه برای راهاندازی کریدور شمال−جنوب، “این کریدور آنطور که شایسته سه کشور بوده، عملیاتی اجرایی نداشته است.”
بنا بر اظهارات او از ۹۰۰ میلیون تن کالایی که روسیه جابهجا میکند، تنها ۶ میلیون تن از کریدور مزبور عبور میکند که آنهم، کالاهای وارداتی به ایران بوده است.
پلمه ضمن اشاره به جابهجایی روزانه صدها میلیون تن کالا از طریق ۱۲ کریدور فعال در اطراف ایران گفت که “علیرغم مغایرت این کریدورها با منافع جمهوری اسلامی” نباید آنها را صرفا “تهدید” دانست. دبیر انجمن کشتیرانی در پاسخ به پرسش ایلنا درباره افزایش هزینههای حملونقل و تجارت دریایی در صورت فعالسازی مکانیزم ماشه به مشکلات ناشی از تحریمها در سالهای پیش از برجام اشاره کرد و مدعی شد، فعالسازی این مکانیزم “بیش از ٣٠ درصد اثرات تشدید کننده خواهد داشت. مقامهای جمهوری اسلامی طی سالهای گذشته بارها با طرح گشایش کریدور زنگزور مخالفت کردهاند. آنها برای این مخالفت دلایلی را، از جمله “باز شدن پای ناتو به قفقاز، تغییر مرزهای سنتی، قطع دسترسی ایران به بازارهای روسیه از طریق خاک ارمنستان، ریسکهای ژئوپولیتیک و امنیتی، و زمینهسازی جمهوری آذربایجان برای اشغال خاک ارمنستان” مطرح کردهاند.
کاخ سفید در ماه اوت اعلام کرده بود که دو کشور منطقه قفقاز جنوبی یعنی جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان، توافقنامه ایجاد یک کریدور حملونقل را امضا کردند که “مسیر ترامپ برای صلح و شکوفایی بینالمللی” (TRIPP) نامگذاری شده است.
این کریدور، آذربایجان را به منطقه خودمختار نخجوان وصل میکند. این دو منطقه با نواری به عرض ۳۲ کیلومتر از خاک ارمنستان از یکدیگر جدا شدهاند و حل این موضوع، یکی از موارد اختلافی بود که مانعی در مسیر مذاکرات صلح به شمار میرفت.