شنبه ۱۸ مهر ۱۴۰۵

به گزارش آسوشیتدپرس، هزاران دانشجوی برزیلی با برپایی راهپیمایی در مرکز شهر ریودوژانیرو، علیه احتمال پیروزی فلاویو بولسونارو، نامزد راست افراطی، در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری شعار دادند. معترضان بازگشت جریان راست به قدرت را تهدیدی برای دموکراسی و حاکمیت اقتصادی کشور دانستند و نسبت به پیامدهای آن برای کارگران و اقشار کم‌درآمد هشدار دادند. 

این اعتراض‌ها در شرایطی شکل گرفت که نتیجۀ دور نخست انتخابات، رقابت برای دور دوم را فشرده‌تر کرده بود و جریان‌های کارگری و اجتماعی نگران بودند تغییر جهت سیاست‌های اقتصادی، به کاهش حمایت‌های اجتماعی و تضعیف موقعیت نیروی کار منجر شود. 

فلاویو بولسونارو فرزند ژائیر بولسونارو، رئیس‌جمهور سابق برزیل، در دور نخست انتخابات حدود ۲ میلیون رأی بیشتر از لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور کنونی و رهبر جناح چپ، به دست آورد. از آنجا که هیچ‌یک از نامزدها نتوانستند ۵۰ درصد آرا را کسب کنند، دو نامزد در ۲۵ اکتبر (۴ آبان) برای کسب ریاست‌جمهوری در دور دوم با یکدیگر رقابت خواهند کرد. 

لولا داسیلوا که پیش از ورود به عرصۀ سیاست، از رهبران سندیکای فلزکاران بود، در میان بخش‌هایی از طبقات محروم و جنبش‌های کارگری پایگاه اجتماعی گسترده‌ای دارد. برنامه‌های حمایتی و افزایش دستمزدها از مهم‌ترین محورهای سیاست اقتصادی دولت او بوده است. در مقابل، جریان بولسونارو بر آزادسازی اقتصادی، کاهش مقررات بازار کار و تضعیف نقش سندیکاها تأکید دارد. 

از سوی دیگر، نامزدهای راست‌گرا که در دور نخست رتبه‌های سوم تا پنجم را به دست آوردند، در مجموع بیش از ۸ میلیون رأی کسب کردند. امکان پیوستن بخشی از این آرا به سبد بولسونارو در دور دوم، یکی از نگرانی‌های جریان‌های کارگری و اجتماعی است؛ به‌ویژه از آن جهت که تغییر جهت سیاست‌های اقتصادی می‌تواند بر دستمزدها و حمایت‌های اجتماعی اثر بگذارد. 

بخش مهمی از مطالبات معترضان در راهپیمایی میان دو میدان اصلی ریودوژانیرو، به حفظ استقلال اقتصادی برزیل اختصاص داشت. آنان نسبت به بازگشت کشور به سیاست‌های وابسته به ایالات متحده و پیامدهای احتمالی آن برای تولید داخلی و نیروی کار هشدار دادند. 

معترضان با در دست داشتن پلاکاردهایی با مضمون برزیل حیاط خلوت هیچ‌کس نیست و به فروشندۀ برزیل رأی نمی‌دهم، بر ضرورت حفظ استقلال اقتصادی کشور تأکید کردند. آنان خواستار تقویت تولید داخلی و حمایت از نیروی کار برزیلی شدند و مخالفت خود را با سیاست‌هایی اعلام کردند که به گفتۀ آنان می‌تواند هزینۀ توافق‌های خارجی را به کارگران و جویندگان کار منتقل کند.