خیزش انقلابی ایران: جنگ نابرابر در محلات کارگری و حاشیهنشین شهرها!
شنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۱
دامنه اعتراضات در شامگاه ۱۲ آبان به شهر جدید اندیشه در حد فاصل تهران_ کرج کشیده شد. شهر اندیشه سکونتگاه حدود ۱۲۰ هزار نفر است که اغلب آنان کارگران و کارمندان شرکت ها یا نهادهای دولتی و خصوصی مستقر در غرب تهران هستند که به دلیل افزایش هزینه مسکن در تهران به این منطقه مهاجرت کرده اند.
در کنار اندیشه که از آن به عنوان سکونتگاه جمعیت سرریز کرج و تهران نام برده میشود، در کرج نیز دامنه اعتراضات گستردهای که از صبح همزمان با مراسم چهلم حدیث نجفی آغاز شده بود به کمال شهر، حصارک و خرمدشت کشیده شد.
کمالشهر با جمعیتی بالغ بر ۲۰۰ هزار نفر یکی از بزرگترین سکونتگاههای حاشیه نشینان در استان البرز به شمار میرود.
ویدئوهایی از اعتراض در منطقه خرمدشت که بخشی از کمالشهر محسوب میشود و حصارک نیز در شبکههای اجتماعی منتشر شد. در یکی از ویدئوها از خرمدشت در استان البرز، راوی که زن است میگوید: اینجا جنگ داخلی شده. در این ویدئو صدای شبیه به انفجار به گوش میرسد.
شهر کارگری الوند در قزوین
در مسیر استان های قزوین- تهران معترضان در شهر کارگری الوند که سکونتگاه کارگران شرکت های شهرک صنعتی البرز است هم به خیابان آمدند. پیش از این گزارشی از تجمع اعتراضی یا اعتراضات شبانه در این شهر منتشر نشده بود.
الوند از نخستین شهرهای کارگری در ایران است که علاوه بر کارگران شرکت های صنعتی، کسر بزرگی از حاشیه نشیان استان قزوین را هم در خود جای داده است. بنا بر گفته مسئولان دولتی در استان قزوین هشت منطقه از ۱۴ منطقه حاشیه نشین استان قزوین در شهرستان البرز که الوند اصلیترین و بزرگترین شهر آن است، قرار دارد.
رسانههای حکومتی جمهوری اسلامی مدعی شدهاند که معترضان در استان البرز چند مامور نظامی را خلع سلاح کرده و کشته اند. تصاویری نیز از یک خودرو نیروی انتظامی که با حفاظ های اتوبان برخورد کرده و سرنشینان آن خونین هستند، در شبکههای اجتماعی منتشر شد.
اسلامآباد ارومیه
اسلام آباد ارومیه یکی از محروم ترین مناطق شهری در ارومیه است، روستایی است که به شهر متصل شده است. رسانههای حکومتی ایران دو سال پیش در توصیف این محله گزارش کرده بودند: خانههای این منطقه با زمینهای قولنامهای و بدون مجوز ساخته شدهاند و حتی یک متر فضای سبز هم در این منطقه وجود ندارد. در شبهای قبل این محله آرام بود و تصویر یا ویدئویی از اعتراضات در آن منتشر نشده بود. شامگاه پنجشنبه اما معترضان خیابان اصلی این منطقه که بنا بر اعلام قبلی مدیران شهری بخش منفصل شهری است، را با روشن کردن آتش مسدود کردند و در خیابان شعار دادند: “شههید نامرن” که به معنی شهید نمیمیرد است.
سنندج: نایسر، ننله، تقتقان، آساله، قریان، فرجه، حاجی آباد و…
در استان کردستان ٥١ منطقۀ حاشیه ای وجود دارد، که ١٧ منطقۀ آن در حلقۀ پیرامونی شهر سنندج واقع شده اند. جمعیت این مناطق بر اساس آمار رسمی ١٦٨ هزار نفر است. و اکثریت ساکنان آن کارگر یا روستائیان مهاجری هستند که طی سالهای حکومت بورژوا اسلامی ایران به دلیل کمبود درآمد و فقدان خدمات رفاهی به حاشیۀ این شهر کوچ کرده اند. در این محلات حاشیه ای، خدمات شهری ارائه نمی شود، و ساکنان این محلات از مزایای زندگی شهری محرومند. برای مثال، شهرک نایسر یکی از این مناطق است، که جمعیتی بالغ بر ٧٠ هزار نقر در آن زندگی میکنند. از منظر تعاریف و تقسیمات کشوری، شهر محسوب می شود. اما نه تنها از خدمات شهری محروم، بلکه حتی معابر آن آسفالت نشده و یک متر فضای سبز در آن وجود ندارد. در جریان اعتراضات و خیزش انقلابی، این محلات کارگری و فقیر نشین، مرکز وسیع ترین اعتراضات علیه حکومت بودند، و واکنش حکومت نیز، توأم با بسیج نیرو و تراکم نقوا برای سرکوب، و اعمال خشونت بیشتر ساکنان آنها بوده است.