خامنەای، بار دیگر، بر سیاستهای خود در مورد ادامه غنیسازی اورانیوم و رابطه خصمانه با آمریکا تاکید کرد.
چهارشنبه ۲ مهر ۱۴۰۴
علی خامنهای همزمان با سخنرانی دونالد ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک، در سخنانی تلویزیونی بار دیگر بر سیاستهای خود در مورد ادامه غنیسازی اورانیوم و رابطه خصمانه با آمریکا تاکید کرد.
او در مورد جنگ دوازده روزه اتحاد ملت را عامل اصلی ناامیدی دشمن در جنگ ۱۲ روزه دانست و گفت: زدن فرماندهان و برخی شخصیتهای موثر وسیلهای بود تا دشمن در کشور بهخصوص تهران با کمک عوامل خود آشوب و اغتشاش بهپا کند، اگر توانست مردم را علیه جمهوری اسلامی به خیابانها بکشاند و با مختل کردن امور کشور، اصل نظام را هدف قرار دهد و با نقشههای بعدی، اسلام را در این سرزمین ریشهکن کند. وی با اشاره به چند دهه فشار بینتیجهی قدرتهای غربی برای منصرف شدن کشور از غنیسازی تاکید کردند: تسلیم نشدیم و نخواهیم شد و در هیچ قضیه دیگری هم تسلیم فشار نمیشویم.
خامنهای گفت:« آمریکاییها قبلاً میگفتند غنیسازی بالا نداشته باشید و محصولات غنیشده را به خارج از ایران منتقل کنید؛ اما اکنون این طرف آمریکایی پا را در یک کفش کرده که نباید کلاً غنیسازی داشته باشید. معنای این زورگویی آن است که این دستآورد بزرگ را که با سرمایهگذاری و تلاش بیوقفه به دست آوردهاید، دود کنید و به هوا بفرستید؛ اما ملت غیرتمند ایران، این حرف را نمیپذیرد و در دهان گوینده آن میزند.» خامنهای در بیان نکته سوم سخنانش، با اشاره به طرح دیدگاههای متفاوت درباره مسئله (مذاکره با آمریکا) از طرف اهالی سیاست، گفت:« برخی مذاکره با آمریکا را مفید و برخی دیگر آن را مضرّ میدانند؛ اما آنچه را در سالهای متمادی فهمیده و دیدهایم به ملت عزیز عرض میکنم و از مسئولان و فعالان سیاسی نیز میخواهم که در خصوص این مطالب، فکر و تأمل و بر اساس آگاهی قضاوت کنند. ممکن است در آینده مثلاً ۲۰ یا ۳۰ سال بعد وضع دیگری ایجاد شود اما در وضعیت کنونی، مذاکره با آمریکا کاری است بدون سود که مطلقاً هیچ کمکی به منافع ملی نمیکند و هیچ ضرری را هم از کشور دفع نمیکند بلکه ضررهای بزرگ و بعضاً جبرانناپذیری در پی دارد.»
وی در تبیین بیفایده بودن مذاکره با آمریکا گفت: «طرف آمریکایی پیشاپیش نتایج مذاکرات را از نگاه خود، معیّن و اعلام کرده مذاکرهای را میخواهد که نتیجه آن تعطیل شدن فعالیتهای هستهای و غنیسازی در داخل ایران باشد.» خامنهای به آن چه ضررهای مهم مذاکره با آمریکا خواند پرداخت و گفت: « طرف مقابل تهدید کرده است که اگر مذاکره نکنید چنین و چنان خواهد شد. بنابراین قبول چنین مذاکرهای نشانه تهدیدپذیری و ترس و لرز و تسلیم ملت و کشور در مقابل تهدید است. امروز میگویند اگر غنیسازی داشته باشید چنین و چنان میکنیم و فردا داشتن موشک یا ارتباط داشتن یا نداشتن با فلان کشور را دستمایه تهدید و اجبار به عقبنشینی میکنند. هیچ ملت با شرفی، مذاکره همراه با تهدید را قبول نمیکند و هیچ سیاستمدار خردمندی آن را تصدیق نمیکند.»
خامنهای افزود: « البته من همان زمان به مسئولان گفتم ۱۰ سال، طولانی و به اندازه یک عُمر است؛ چرا آن را قبول میکنید. قرار شد قبول نکنند اما قبول کردند ولی به هر حال امروز که آن ۱۰ سال تمام شده نه تنها پرونده هستهای ما عادی نشد بلکه مشکلات آن در شورای امنیت و آژانس بیشتر شد. طرف مقابل اینگونه است و اگر با او مذاکره و درخواستهایش را قبول کنید باعث تسلیم و ضعف کشور و نابودی شرف ملت میشود و اگر هم نپذیرفتید دوباره همان دعوا و تهدیدهای کنونی وجود خواهد داشت.» رهبر انقلاب فراموش نکردن تجارب کشور از جمله تجربه ۱۰ سال گذشته را ضروری دانستند و افزودند:« فعلاً قصد طرح مسئلهای با اروپارا ندارم اما طرف مقابل یعنی آمریکا در همه چیز خلف وعده کرده و دروغ میگوید، گاه و بیگاه تهدید نظامی میکند و اگر دستش برسد شخصیتهای ما همچون سردار عزیز سلیمانی را ترور و یا مراکز ما را بمباران میکند.
مگر میشود با چنین طرفی با اعتماد و اطمینان، مذاکره کرد و قرار گذاشت؟ مذاکره با آمریکا برای مسئله هستهای و شاید مسائل دیگر، بنبست محض است.» وی مذاکره با آمریکا را برای رئیسجمهور فعلی آن مفید و مایه نمایش و القاء کارساز بودن تهدیدهایش و نشاندن ایران پای میز مذاکره دانست و بار دیگر گفت:« اما این مذاکره برای ما ضرر محض است و هیچ فایدهای در پی ندارد.»