حکم شلاق برای کارگران گروه ملی فولاد نشانه اوج رذالت رژیم اسلامی
شنبه ۸ مهر ۱۴۰۲
روز چهار شنبه پنجم مهر ماه بیدادگاه رژیم جمهوری اسلامی در اهواز برای ١٧ تن از کارگران معترض گروه ملی صنعت فولاد ایران، به اتهام نخ نما و بی شرمانۀ “اخلال در نظم عمومی از طریق ایجاد هیاهو و جنجال” در جریان اعتراضات سال گذشته گروه ملی فولاد، احکام ضد انسانی اسلامی شلاق و جریمۀ نقدی صادر کرد. با این پرونده سازی جعلی دادگاه رژیم اسلامی هر یک از این فعالان کارگری که در سال١٤٠١ برای احقاق حقوق خود از جمله اجرا نشدن طرح طبقه بندی مشاغل و وضعیت بد مدیریتی شرکت، تجمع اعتراضی بر پا کرده بودند را به ٧٤ ضربه شلاق و ٢ و نیم میلیون تومان جزای نقدی محکوم کرده است. از آنجا که در دادگاههای نظام کارگر ستیز جمهوری اسلامی احکام صادره بر مبنای دستور نهادهای امنیتی صادر می گردند، حتی حرف زدن یا آنچنان که در حکم صادر شده آمده هیاهو و جنجال نیز جرم به حساب می آید. البته در متن حکم نیز به این واقعیت اذعان شده است و آمده که حکم بر اساس “گزارش مرجع انتظامی و شکایت شرکت صنعتی و بازرگانی شفق راهیان اکسین و گزارش حراست گروه ملی صنعتی فولاد ایران صادر شده است”. صدور چنین احکامی در دادگاههای جمهوری اسلامی علیه فعالین جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی که حتی با استناد بر قوانین کذایی خود رژیم هم صادر نمی شوند، امر تازهای نیست و سابقۀ طولانی دارد. سالها قبل اِژەای جلاد رئیس قوۀ قضائیۀ رژیم در این رابطه اعتراف کرده بود که: “صدور احکام شلاق علیه کارگران سلیقەای است و بعضی با آن موافق نیستند”.
به گزارش “ایلنا” خبر گزاری کار جمهوری اسلامی، سال گذشته دادگاه تجدید نظر پروندۀ مزبور را خاتمه یافته تلقی کرد و برای آن قرار منع تعقیب صادر کرده بود. بنا براین گشایش مجدد چنین پروندەای درشرایط کنونی به جرم من درآوردی “اخلال در نظم عمومی از طریق ایجاد هیاهو و جنجال”، نه یک حکم حقوقی و قضائی بلکه اقدامی امنیتی و سیاسی است که رژیم اسلامی در ظاهر به بهانۀ “شکایت مجدد” شرکت مزبور اما در واقع از ترس بروز اعتراضات و اعتصابات کارگری و جلوگیری از آن بعمل آورده است. این امر بجای اینکه در میان کارگران ترس و وحشت ایجاد کند، خود نشانۀ ترس و وحشت حکومت اسلامی از بروز اعتصاب و اعتراضات کارگران در بخشهای صنعتی و برای جلوگیری از آن است. ضمنأ در شرایطی که رژیم هر کدام از مراکز تولیدی را به شکل رانتی و خصوصی در اختیار یک یا چند نفر از عوامل و نزدیکان رهبران و مسئولان بالای رژیم قرار داده است، دستور مقامات امنیتی به قضات در جهت مصالح و منافع کارفرمایان و در ضدیت با کارگران می باشد.
البته این نه اولین اعتراض و اعتصاب کارگران صنعت فولاد به رژیم و کارفرمای سرمایه دار بوده و نه اولین برخورد قهری و وحشیانۀ حکومت اسلامی به کارگران این بخش صنعتی است. اعتراض و اعتصاب کارگران از جانب کارفرما و حکومت به جای رسیدگی به مطالبات آنان همواره با سرکوب و زندان و شکنجه پاسخ داده شده است و به قول خود کارگران :”مسئولان رژیم نیروی امنیتی و انتظامی را به جان کارگر انداختەاند و آنها بجای دستبند بر دست دزدان و اختلاس گران که مُخل واقعی نظم و تولید جامعه هستند، دستبند را بر دستان زحمتکش ترین قشر جامعه و کسانی میزنند که مطالبه گر حقوق کارگر و استمرار تولید می باشند”.
اما با تداوم بحران اقتصادی و در شرایط فلاکتباری که جمهوری اسلامی به کارگران و تودەهای مردم زحمتکش تحمیل کرده است، طبیعی است که نه تنها کارگران فولاد اهواز بلکه کارگران دیگربخشها در سایر مراکز تولیدی نیز صدای اعتراض شان را بلندتر خواهند کرد و با اعتصابات و اعتراضات همبستۀ خود رژیم را وادار به پاسخگویی به خواست و مطالبات خود خواهند کرد. کما اینکه ماه قبل نیز کارگران کارخانۀ فولاد خزر در شهرک صنعتی رشت که تولید کنندۀ انواع شمش های فولاد است و کارفرمایآن شرکت از یک ماه قبل تولید در آن کارخانه را به بهانۀ مشکلات مالی متوقف کرده بود، ۴۰۰ کارگر این واحد مهم تولیدی در اعتراض به بلاتکلیفی وضعیت شغلی و مطالبات مزدی معوقۀ خود روز پنجم شهریور تجمع اعتراضی برپا کردند. این کارگران که چندین سال سابقۀ کار در این کارخانه را دارند، فاش ساختند که کارفرمای این کارخانه به بهانۀ مشکلات مالی قصد فروش آن را دارد. درحالی که کارخانه همچنان سود ده می باشد.
صدور حکم شلاق برای کارگران معترض گروه ملی صنعت فولاد ایران به بهانههای واهی نظیر “اخلال در نظم عمومی از طریق ایجاد هیاهو و جنجال” از جانب حکومت اسلامی نشانۀ ترس و وحشت رژیم از به میدان آمدن کارگران است. بدون تردید جنبش کارگری ایران که درسالهای اخیربا اعتصابات شکوهمند خود کل فضای جامعه را تحت تأثیر قرارداده است، این توان و ظرفیت را دارد با تداوم اعتراضات واعتصابات خود مبارزات کارخانه را به مبارزات تودههای مردم درخیابان پیوند بزند و پیشروی جنبش انقلابی جاری برای سرنگونی انقلابی این رژیم کارگرستیز را تضمین کند.
صدور حکم شلاق برای کارگران معترض گروه ملی صنعت فولاد از سوی قوه قضائیه به معنای آن است که رژیم حامی سرمایه داران هیچ حقی برای کارگران قائل نیست و حتی طرح مطالبات کارگران و مبارزه آنان برای بهبود شرایط معیشتی را با شلاق پاسخ می دهد. صدور این احکام ضد انسانی و بربرمنشانه این پیام را برای طبقه کارگر ایران در بر دارد که رژیم جمهوری اسلامی نه تنها سر سازشی با جنبش کارگری ندارد، بلکه نمی خواهد حتی به خواستەهای عاجل و اولیه کارگران گردن بنهد. از آن سو ایستادگی و شجاعت کارگران در دفاع از مطالبات برحق خود در برابر دژخیمان سرمایه نیز این پیام را در خود نهفته دارد که طبقه کارگر ایران بر احساس ضعف و درماندگی غلبه کرده و تسلیم نمی شود، مبارزه تا تحقق ” نان، کار، آزادی” ادامه دارد، بنابراین صفوفمان را فشرده تر، اعتصاب ها و اعتراضاتمان را یکپارچه تر و سراسری تر کنیم، انقلاب در چشم انداز است.
سخن روز: شبکه تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومه له