یکشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۴

بنا به گزارشی که شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران، منتشر کردەاست، حکم اعدام شش نفر از زندانیان سیاسی محکوم به اعدام به نام های اکبر دانشور کار، سید محمد تقوی سنگ دهی،بابک علیپور،پویا قبادی بیستونی،سید ابوالحسن منتظر و وحید بنی عامریان، در دیوان عالی کشور با ادله های بسیار نقض شده است.

شعبه ۲٦ دادگاه انقلاب تهران در تاریخ ۵ آذر ۱٤۰۳ این شش زندانی سیاسی را به اتهام بغی به اعدام محکوم کرده بود. دیوان عالی در رای نقض اعدام این محکومان،با استناد به ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی اقدام نامبردگان را مصداق بغی ندانسته و (لانچر کشف شده از متهمان را بخشی از اقدامات تحت کنترل) بر حسب پاسخ استعلام وزارت دفاع دانسته است. دیوان در حکم خود اشاره می کند: «دادگاه مستند حکم را از حیث اثباتی ذکر نکرده است.» «حکم یا اقرار است یا علم قضات سئوال اگر اقرار باشد،در کجا صورت گرفته است نزد ضابطان، بازپرس یا دادگاه»

در رابطه با تخریب نیز دیوان اشاره می کند که در رای دادگاه مشخص نشده «موضوع تخریب چه چیزی بوده است و کدام وسایل و تاسیسات مورد استفاده عمومی و علائم راهنمایی و رانندگی به منظور حفظ جان اشخاص نصب شده،مورد تخریب واقع شده است.»
در بخش دیگری از رای دیوان در نقض رای صادر شده شعبه ۲٦ دادگاه انقلاب علیه ٦ زندانی محکوم به اعدام،مجدد تاکید شده که «کسانی باغی محسوب می شوند که خود شخصا دست به سلاح برده باشند.