حمایت ۵٤۰ فعال مدنی و دانشگاهی و هنرمندان ایرانی، از مهاجران و پناهندگان افغانستانی
یکشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۲
بیش از ۵٤۰ تن از فعالان مدنی، روزنامهنگاران، هنرمندان، وکلا، دانشگاهیان، و پزشکان ایرانی با انتشار بیانیهای ضمن اعلام همبستگی با مهاجران و پناهندگان افغانستانی، شکلگیری و هدایت جریانهایی را که برای حل مساله مهاجران بر طبل خشونت، نفرتپراکنی و تبعیض میکوبند، ” یک عقبگرد فاجعهبار برای جامعه ایران و نافی حقوق و ارزشهای بنیادین انسانی و مدنی ” خواندند.
این بیانیه پس از آن منتشر شد که مقامهای کنونی و پیشین و همچنین برخی رسانههای ایران در روزهای اخیر لحن گزارشها و اخبار خود علیه مهاجران افغان را تشدید کردهاند و در پی آن ویدیوهایی از برخورد خشونتآمیز با مهاجران افغان در برخی شهرهای ایران منتشر شد.
امضاکنندگان این بیانیه که روز جمعه ۲۱ مهر ماه منتشر شد، همچنین بر لزوم ” رعایت کرامت انسانی و حقوق مهاجران طبق اصول اخلاق ایرانی، ارزشهای معنوی و حقوق بینالمللی ” تاکید کردند.
در بخشی از این بیانیه تاکید شده که: «نظام حقوقی ایران، از مهمترین مانعها و چالشهای مهاجران برای ادغام آنان در جامعه میزبان است و موجب از دست دادن فرصتها و امکان تحرک اجتماعی و طبقاتی مهاجران و نهایتا به حاشیه رانده شدن سیستماتیک، افزایش آسیبپذیری و تراکم آنها در حاشیه شهرهای بزرگ شده است.»
این بیانیه همچنین یادآوری کرده است که : «با گذشت بیش از چهل سال هنوز بسیاری از مهاجران نسل اول و دوم، تابعیت ایران را کسب نکردهاند و دستگاههای حکومتی حتی برای کودکانی که از مادر ایرانی و پدر افغانستانی متولد شدهاند، شناسنامه صادر نمیکنند.»
مشکلات بسیار دیگر مهاجران افغانستانی نیز در بخشی از این بیانیه برشمرده شده و از جمله اشاره شده که :« این مهاجران با محدودیتهای قانونی در زمینه مالکیت اموال منقول و غیرمنقول، محدودیت در افتتاح حساب بانکی، خرید سیمکارت، ثبتنام دانشآموزان در مدارس مواجه هستند و این محدودیتها مانع بهرهمندی آنان از حقوق اساسی انسانی میشود.»
نویسندگان این بیانیه با تاکید براینکه مهاجران در ایران تنها مصرفکننده نیستند، افزودند: « آنها در بخشهایی مانند کشاورزی، ساختمانسازی و خدمات شهری، در سختترین شرایط کاری با دستمزدهای پایین، بدون حمایتهای قانونی و بیمه و بازنشستگی، کار میکنند و همواره سهمی از بار فعالیتهایی را به دوش میکشند که در ایران برایش نیروی کار نیست.مهاجران برای استفاده از خدمات و امکانات جامعه ایران، از آموزش گرفته تا بهداشت و درمان و حملونقل، هزینه میپردازند که گاهی این هزینهها بالاتر از هزینۀ پرداختیِ شهروندان ایرانی است، ضمن اینکه آنها برای دریافت ویزا، کارت آمایش، کارت سرشماری، کارت کار، تمدید اسناد و مدارک خود و صدور برگه تردد، سالانه مبالغ بسیاری به دولت ایران میپردازند.»
این بیانیه با اشاره به اینکه قوانین و موانع حقوقی و کاستیهای اجرایی سیستم فعلی، سبب پیچیده و مبهم شدن شرایط کنونی و آینده مهاجران شده است، و یادآوری عضویت ایران در کنوانسیون ۱۹۵۱ سازمان ملل، از دولت ایران خواسته تا در راستای عمل به تعهدات خود، رسیدگی به وضعیت پناهندگان و مهاجران را از طریق سیاستگذاریهای کلان و با تدوین و تصویب قوانین بهروز و کارآمد در صدر سیاستهای مهاجرتی خود قرار دهد تا تکلیف شمار فراوان مهاجران مشخص شود.
این بیانیه به امضای بیش از ۵۴۰ تن از فعالان مدنی، روزنامهنگاران، وکلا، استادان دانشگاه، پژوهشگران ، پزشکان و هنرمندان ایرانی از جمله فروزان آصف نخعی، پگاه آهنگرانی، بهمن احمدی امویی، نوشین احمدی خراسانی، علی باباچاهی، احترام برومند، ، رخشان بنیاعتماد، ، خسرو پارسا، شهرنوش پارسیپور، لیلا حاتمی، پرویز پرستویی و آیدا پناهنده، نیره توحیدی، محسن رنانی، محمد سیفزاده، شادی قدیریان، مهناز محمدی، و کیوان صمیمی» رسیده است.
«ژیلا بنییعقوب، آزاده بیزارگیتی، مینا اکبری، نغمه ثمینی، فاطمه اختصاری، سپیده جدیری، احسان شریعتی، هادی خانیکی، الهه خسروی یگانه، تقی رحمانی، لیلی رشیدی، بهزاد شیشهگران، مقصود فراستخواه، لیلی فرهادپور، پروین فهیمی، الهه کولایی، رضا کیانیان، بهروز گرانپایه، لیلی گلستان، عالیه مطلبزاده، مصطفی معین، بدرالسادات مفیدی، بیتا ملکوتی، فیروزه مهاجر، مجتبی میرتهماسب، شارمین میمندینژاد، ضیا نبوی، مرضیه وفامهر و حسن یوسفی اشکوری» از دیگر امضاکنندگان این بیانیه هستند.