جهش شدید اجارهخانه در پی جنگ، سبک زندگی در ایران را تغییر میدهد!
جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
یک ماه پس از برقراری آتشبس در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، رسانههای
داخل کشور از جهش شدید اجارهخانه و در پی آن، فشار بیسابقهای بر معیشت
مستأجران خبر دادهاند.
در این شرایط، کارشناسان هشدار میدهند که اجارهنشینی، میلیونها خانوار ایرانی را
به مرز ناتوانی اقتصادی و فروپاشی هنجارهای زندگی میکشاند.
خبرگزاری ایسنا در گزارشی نوشت که در اواسط دهه ۸۰، سهم اجاره در شهرهای
بزرگ بین ۲۵ تا ۴۰ درصد، و در شهرهای کوچک بین ۱۵ تا ۲۵ درصد درآمد
خانوارها را شامل میشد. این خبرگزاری افزود که بر اساس دادههای سال ۱۴۰۴
اکنون این رقم در شهرهای بزرگ به ۵۰ تا ۷۰ درصد رسیده و در شهرهای کوچک نیز
بین ۲۰ تا ۵۰ درصد نوسان دارد.
به نوشته این خبرگزاری، در نتیجه، مسکن به یکی از اصلیترین عوامل فقر شهری
تبدیل شده و بهویژه دهکهای پایین، خانوارهای تکسرپرست و زوجهای جوان
بیشترین آسیب را متحمل میشوند.
به گفته کارشناسان بحران مسکن جدا از مشکلات کلان اقتصادی نیست و ریشه آن در
نبود رشد اقتصادی پایدار است. به گفته آنها، در حالی که قیمت مسکن در ایران همسو
با تورم رشد کرده، درآمد خانوارها رشد متناسبی نداشته است.
به گفته این کارشناسان اقتصادی آثار جنگ اخیر بر حوزه مسکن تأثیر گذاشته، و
حملات به زیرساختهای ایران در جریان جنگ اخیر منجر به کمبود و گرانی مصالح
ساختمانی شده است.
در بخش مسکن، اتفاقی که رخ داده و اثر مستقیم جنگ تلقی میشود، مربوط به
افزایش قیمت و کمبود مصالح ساختمانی است. این وضعیت به دلیل خسارتهایی است
که در جریان حملاتی که به زیرساختهای کشور نسبت داده میشود، از جمله
زیرساختهای صنعتی مانند کارخانههای فولاد و همچنین بخش پتروشیمی، به وجود
آمده است. در نتیجه این آسیبها، عرضه مصالح ساختمانی کاهش یافته و قیمت آنها
افزایش پیدا کرده است و این مسئله بهطور مستقیم هزینه ساخت مسکن را بالا برده
است.
یک معضل دیگر در بازار مسکن ایران،پدیده خانههای بدون استفاده و خالی از سکنه
که مالکانشان منتظرند با افزایش بیشتر قیمتها، آنها را به بازار عرضه کنند.
تعداد این خانهها حدود سه تا چهار میلیون واحد در سراسر ایران اعلام شده است که به
دلیل سوءمدیریت، مسکن از یک کالای شخصی و مصرفی به یک کالای سرمایهای
تبدیل شده است.
به هر حال باید در نظر گرفت که حدود نیمی از جمعیت کلانشهری مانند تهران و
بهطور کلی نزدیک به چهل درصد از جمعیت ایران مستأجر هستند. وقتی کمبود عرضه
رخ میدهد، یعنی به اندازه کافی واحد مسکونی برای اجاره وجود ندارد. از سوی دیگر
وقتی تعداد مستأجران در سالهای اخیر افزایش مییابد، این امربهطور طبیعی باعث
رشد قیمتها و اجاره بهای مسکن میشود.