جمعه ۱۷ بهمن ۱۴۰۴

جنبش دانشجویی ایران با پیشینه درخشانی که در مبارزه علیه رژیم های سرمایه داری سلطنتی پهلوی و حکومت هار اسلامی داشته، و لحظات و مقاطع شکوهمندی که در پیکار علیه سیاست تبعیض جنسیتی، طبقاتی کردن آموزش و پادگانی کردن محیط آموزش رقم زده و جایگاهی که در تاریخ جنبش آزادیخواهی ایران به نام خود ثبت کرده است، بار دیگر نقش و رسالت و پیشتازی سیاسی خود در این دوره را بجا آورد. این جنبش نشان داد که سرکوب شدید و ایجاد فضای بشدت امنیتی در محیط دانشگاه از جانب حراست و دیگر دستگاههای امنیتی جمهوری اسلامی به خصوص پس از جنبش انقلابی ژینا، نتوانسته مانع آن شود که جنبش دانشجویی در این لحظه تاریخی نقش خود را ایفا نماید.

دانشگاه به عنوان شاخک حسی جامعه تاریخأ جايی بوده که در مقابل بحرانها و رویدادهای سیاسی و اجتماعی سریع عکس‌العمل نشان داده است. در خیزش اعتراضی اخیر نیز جنبش دانشجویی بعنوان جنبش پیشرو و رادیکال اجتماعی خیلی زود به اعتراضاتی پیوست، که جرقه آن در بازار تهران در اعتراض به هرج و مرج و عدم ثبات نرخ ارز و بالا رفتن روزانه قیمت کالاها زده شد. طی این مدت به رغم سرکوب وحشیانه و قتل عام هزاران نفر از مردم معترض توسط رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی، دانشجوبان در اکثر دانشگاهها به اشکال گوناگون دست به آکسیون، تجمعات اعتراضی و اعتصاب زدند. دانشجویان در دانشگاههای مختلف همچنین با صدور اطلاعیه و بیانیه و با تحریم کلاسهای درس، شعار نویسی و بهره گیری از شبکه‌های اجتماعی نقش فعال خود را در این اعتراضات ایفا کردند. متأسفانه دانشجویان نیز در این دور از مبارزه هزینه‌های کلان پرداخته‌اند. براساس اعلام منابع دانشگاهی تا کنون جانباختن حداقل ۸۶ دانشجو راستی آزمایی شده؛ تعداد زیادی زخمی و بسیاری نیز دستگیر گردیدند.

روز نهم دیماه امسال و در سومین روز آغاز خیزش جاری علیه جمهوری اسلامی، دانشجویان در تعدادی از دانشگاهها در حمایت از آن، اعتراضاتی برپا کردند و با سردادن با شعارهای آزادیخواهانه علیه رژیم اسلامی از جمله “مرگ بر دیکتاتور”، ” نه روسری نه توسری آزادی و برابری”، “زن، زندگی، آزادی” نشان دادند که مطالبات این خیزش تنها اقتصادی نیست بلکه محتوای سیاسی و ضد رژیمی دارد. عصر روز هشتم دی ماه دانشجویان تعدادی از دانشگاهها به منظور ممانعت از برپایی مراسم ارتجاعی باصطلاح “حماسه نهم دی” که جمهوری اسلامی هر ساله برای نشان دادن قدرت سرکوب خود تعدادی از مزدورانش را تحت عنوان حمایت از رژیم به خیابانها می آورد، با انتشار فراخوانی اعلام کردند که روز نهم دی دست به تجمع اعتراضی می‌زنند. در این فراخوان از دانشجویان دانشگاههای تهران، علم وصنعت، علامه طباطبایی، علم و فرهنگ، خواجه نصیر، بهشتی و دانشگاه صنعتی اصفهان و یزد خواستند در حمایت از اعتراضات مردم، به این تجمع اعتراضی بپیوندند. در این فراخوان از استادان نیز خواسته شده بود، به دانشجویان بپیوندند، کلاسهای درس در آن روز تعطیل شدند و دانشجویان با سردادن شعارهای ضد حکومتی از قبیل “مرگ بر دیکتاتور”، ” این همه سال جنایت – مرگ براین ولایت”،” اصلاح طلب اصولگرا- دیگه تمومه ماجرا”، “آزادی آزادی”، “بسیجی، سپاهی – داعش ما شمایی”، “ما از تبار خونیم – تا آخرش می مونیم”، تجمع اعتراضی خود را برپا کردند.

به دنبال کشتار و قتل عام هزاران نفر از مردم توسط حکومت اسلامی، جنبش دانشجویی مقهور جنایات رژیم نشده و در اشکال گوناگون به اعتراضات خود علیه جمهوری اسلامی ادامه داده‌اند. روز پنج‌شنبه ۱۶ بهمن تشکل دانشجویان پیشرو اعلام نمود که دانشجویان علوم پزشکی ۲۹ دانشگاه در سراسر کشور با اتحاد خود، در اعتراض به کشتار مردم و داد خواهی دانشجویان جانباخته، امتحانات را تحریم کرده اند. البته در طول ۴۷ سال حاکمیت رژیم اسلامی جنبش دانشجویی در ایران همیشه علیه قوانین و مقررات ارتجاعی حکومت اسلامی در اعتراض و مبارزه بوده‌اند. رژیم جمهوری اسلامی از ابتدای به قدرت رسیدنش، دانشگاهها را مانعی بر سر راه اشاعه فرهنگ خرافه و ارتجاعی خود دیده‌اند. بارها علیه دانشگاه‌ به موعظه پرداختند، بارها دانشگاه و دانشجویان را مورد یورش نظامی قرار داده اند. محیط دانشگاه را به مکان نماز جمعه تبدیل کردند و تحت عنوان «انقلاب فرهنگی» تلاش نمودند با اجرای پروژه‌های “ادغام حوزه و دانشگاه” و تصفیه و اخراج استادان و دانشجویان چپ و کمونیست و جایگزینی آنها با آخوند و بسیجی، دانشگاه را از محتوای علمی و سیاسی تهی سازند؛ با کینه و نفرت از علم و دانشگاه، جنایت ۱۸ تیر ۱۳۷۸ را آفریدند و با فرمان سر پاسدار قالیباف جنایتکار با حمله گازانبری به خوابگاه دانشجویان آنان را از پنجره‌ها به پایین پرتاب کردند. اما به رغم این جنایات و سرکوبگری ها نتوانستند جنبش پیشرو دانشجویی را به سکوت و عقب نشینی وادار نمایند.

طی این مدت جنبش دانشجویی به مبارزه و پیشروی خود ادامه داده است. تشکلها و نهادهای دانشجویی با رهبری و افق سیاسی روشن در بسیاری از دانشگاهها ایجاد شده اند. مشارکت فعال در اعتراضات و صدور بیانیه و فراخوانهای مشترک تشکلهای دانشجویی، با خواست و مطالبات انقلابی، موقعیت جنبش دانشجویی را به مثابه یکی از جنبشهای پیشرو و پایدار اجتماعی در جامعه تثبیت نموده است. در جنبش اعتراضی کنونی که حکومت فاسد اسلامی را به لبه سقوط و فروپاشی رسانده، بخش رادیکال و سوسیالیست جنبش دانشجویی می تواند با طرح خواست و مطالبات پیشرو از زاویه منافع طبقه کارگر و جنبش رهائی زن و دیگر جنبش های پیشرو اجتماعی و برقراری پیوند عمیق با آنها، به نقش پیشرو خود در جنبش آزادیخواهانه و برابری طلبانه مردم ایران برای سرنگونی جمهوری اسلامی ادامه دهد.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1
https://t.me/KomalaC