جمهوری اسلامی همزمان با تعرض به سفره خالی کارگران، بر طبل انتقام و جنگ می کوبد
سه شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۵
روز شنبه ۲۰ تیر در پیامی منتسب به مجتبی خامنهای به مناسبت مراسم تشییع و تدفین علی خامنهای که از تلویزیونهای دولتی پخش گردید بر خونخواهی و گرفتن حتمی انتقام خون پدرش و دیگر کشته شدگان دوجنگ اخیر تأکید شده است. مجتبی خامنهای انجام این مأموریت را نه تنها وظیفه مردم ایران بلکه مأموریت افرادی در نقاط مختلف دنیا دانست که به زودی به اجرا در خواهند آورد. او که کشته شدن خود را نیز محتمل می داند، در پیامش اشاره کرده که این انتقام با حذف خودش و دیگر مقامات حکومت اسلامی نیز متوقف نخواهد شد.
البته این تنها مجتبی خامنهای نیست که از انتقام و خونخواهی دم میزند بلکه بسیاری از دیگر رهبران و سردمداران حکومت اسلامی به ویژه از آخوندها، امام جمعهها، وابستگان به جناح اصولگرایان افراطی و برخی فرماندهان سپاه پاسداران نیز که منافع خود را در تداوم جنگ افروزی می بینند، بر طبل جنگ و انتقام میکوبند. علی خمینی نوه روح الله خمینی در مراسم ختم خامنهای در قم، اعلام کرد که: “هر مسئولی که در فکر انتقام خون رهبر شهید نباشد باید در وجدان خود شک کند. هویت ما سازش ناپذیری با استکبار است و مذاکره با آمریکا برای رسیدن به صلح خیانت است”. برای چنین افراد انگلی که از زندگی مرفه و پر تجملی برخوردارند و مشکلی برای تأمین امرار معاش ندارند، تداوم جنگ افروزی و دادن چنین شعارهایی هزینهای در بر ندارد. اما این کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه هستند که تبعات و دود جنگ و محاصره و بحران اقتصادی زندگی و معیشت شان را با خطر جدی مواجه ساخته است.
تداوم سیاست جنگ افروزانه علی خامنهای و حلقه نزدیکانش در کمک به ترامپ و نتانیاهوی فاشیست برای برافرختن جنگ ۱۲ روزه در خرداد ۱۴۰۴، بازگرداندن مکانیسم ماشه در مهرماه سال گذشته، جنگ ۴۰ روزه و محاصره اقتصادی جمهوری اسلامی و ممانعت از صدور نفت، بحران اقتصادی را به شکل بی سابقهای تشدید کرده است. هزینههای کلان این جنگها و خسارات فراوانی که به زیرساختهای صنعتی، اقتصادی و خدماتی وارد آورده است، عاملی در ایجاد چنین اوضاع نابسامانی در ایران هستند. بعنوان نمونه، به اعتراف مدیر عامل شرکت “توانیر” میزان خسارات وارده از جنگ تنها در صنعت برق تا کنون بالغ بر۶۰ هزار میلیارد تومان بوده است؛ بیش از ۲هزار نقطه از شبکه برق سراسری آسیب جدی دیده و میزان تولید برق ۴۲۰۰ مگاوات کاهش یافته است. براثر چنین کاهشی در همان حال که تولید در بسیاری از کارخانهها و مراکز صنعتی متوقف یا کم شده است، موجب تعدیل شدید نیروی کار و افزایش بیکاری نیز شده و در گرمای سوزان تابستان زندگی و سلامت جسمی و روحی خانواده کارگران و مردم زحمتکش را نیز به خطر انداخته است. دولت فاسد و ورشکسته جمهوری اسلامی که قادر نیست بودجهای به تعمیر و بازسازی شبکه برق و جبران خسارات وارده به آن اختصاص دهد، در نظر دارد هزینه آنرا نیز به سفره خالی آنان تحمیل نماید. اوضاع در سایر بخشهای زیر ساختی، صنعتی و خدماتی نیز وضع به همین منوال است.
رژیم جمهوری اسلامی، در شرایطی بر طبل جنگ و انتقام میکوبند که طی چند روز گذشته جنگی نابرابر با نیروی تا دندان مسلح آمریکا را از سر گرفتهاند. آنان با پرتاپ چند موشک بسوی دو کشتی یا بسوی کشورهای منطقه خلیج، موجب شدهاند که در بسیاری از شهرهای ایران زیر ساختهای اقتصادی، نظامی و صنعتی و خدماتی با بمباران و موشک باران ارتش آمریکا منهدم شوند. رسانههای حکومت و مقامات محلی رژیم اعلام کردند که از شامگاه یکشنبه تا صبح دوشنبه ۲۲ تیر، نقاط زیادی در ۱۱ استان ایران مورد حمله نظامی ارتش آمریکا قرار گرفتند.
این حملات در حالی صورت گرفته که آمریکا مدعی است عبور کشتیهای تجاری از آبراه جنوبی تنگه هرمز ادامه دارد و سپاه پاسداران هم با خیال اِعمال حاکمیت بر کل تنگه هرمز طی بیانیهای اعلام کرد که: “تنگه هرمز را تا اطلاع ثانوی بستهاند و کشتیها تنها باید مسیری عبور کنند که جمهوری اسلامی برای آنان تعیین میکند”. درآن بیانیه به آمریکا هشدار داده شده که هر اقدام نظامی آمریکا و متحدانش با “پاسخ شدید نظامی” روبرو خواهد شد . قابل ذکر است که دولت آمریکا در تلاش است که با ایجاد آبراه جنوبی در آبهای عُمان، کارت تنگه هرمز برای باج خواهی را از دست جمهوری اسلامی بگیرد.
فرماندهان حاکم سپاه پاسداران در حالی به تشدید تنش نظامی با آمریکا و دولتهای خلیج و شرکایشان می پردازند که بحران اقتصادی در ایران به نحو بی سابقهای تشدید شده و هر روز بر دامنه و عمق آن افزوده میگردد. بنا به آمار مراکز مالی رژیم افزایش نرخ تورم ماهانه در ایران از میزان تورم سالانه بسیاری از کشورهای دیگر خاورمیانه نیز بیشتر شده است. به ویژه تورم مواد خوراکی که به بالای ۱۳۴ در صد رسیده است، قدرت خرید کارگران و دیگر مزدبگیران و اقشار تهیدست جامعه را بیش از پیش پایین آورده است. بر اثر تداوم و تعمیق بحران اقتصادی طی سالهای متمادی، اقتصاد ایران نه تنها رشدی به خود ندیده است بلکه با رشد منفی بی سابقه ۸ تا ۱۰ در صد مواجه بوده است. به این ترتیب بر اثر تعطیلی و یا کاهش تولید در بخش بزرگی از صنایع نه تنها فرصت کاری جدیدی ایجاد نشده بلکه فرصتهای موجود نیز از بین رفته و بیکار سازیها و تعدیل نیروی کار به معضل اساسی کارگران تبدیل شده است. این روند موجب گسترش فقر در جامعه شده است و مسبب اصلی آن سیاستهای جنگ افروزانه حاکمان جمهوری اسلامی است که زندگی و معیشت کارگران و دیگر اقشار زحمتکش در سراسر ایران را به گرو تحقق اهداف خود گرفته اند. بدون شک کارگران که زیر فشار بیکاری و فقر و فلاکت اقتصادی راهی برای عقب نشینی برایشان باقی نمانده است، دست روی دست نخواهند گذاشت و بر متن تداوم اعتصابات و اعتراضات خود برای سازمانیابی صفوف خود و شکل دادن به رهبری سراسری تلاش خواهند کرد و در ادامه همین مسیر ملزومات سرنگونی حکومت اسلامی سرمایه داران را فراهم خواهند آورد.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1