جمهوری اسلامی از زندانیان برای خود سپر انسانی میسازد
چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۴
در نتیجه جنگ میان آمریکا و اسرائیل از یک سو و جمهوری اسلامی از سوی دیگر تاکنون بسیاری از مراکز نظامی و امنیتی و حکومتی رژیم اسلامی درهم کوبیده شده اند. از آنجا که حکومت اسلامی بخش زیادی از دم و دستگاههای حکومتی را در شهرها و روستاها مستقر کرده است، در نتیجه این جنگ ارتجاعی خسارت و تلفات زیادی نیز به مردم عادی در شهرهای ایران وارد آمده و صدها نفر جان خود را ازدست داده اند. برخی از مناطق مسکونی در تهران و دیگر کلان شهرها بر اثر این جنگ تخریب شده و بسیاری از مردم خانههای خود را ترک کردهاند. در این میان اخبار نگران کنندهای از وضعیت و سرنوشت دهها و صدها هزار زندانی در زندان شهرهای ایران منتشر می گردد.
در چنین حالتی رژیم جنایتکار اسلامی که کنترل خود بر بسیاری از نهادهای دولتی و حکومتی را از دست داده است، توان مدیریت و رسیدگی به امور زندانها را نیز ندارد و حتی قادر به تأمین خوراک و دیگر نیازهای روزانه آنها هم نیست. از سوی دیگر خبرهایی از اقدام جنایتکارانه رژیم مبنی انتقال زندانیان به مکانهای حساس حکومتی و استفاده از آنان بعنوان “سپر انسانی” منتشر شده است. از جمله مدیریت زندانهای بزرگی چون “اوین” و زندان تهران بزرگ “فشافویه” که پادگان “فشافویه نیز در نزدیکی آن قرار دارد با بحران روبرو شده است. شنیدن صدای انفجارهای پی در پی از نزدیک بر اضطراب و نگرانی زندانیان از حمله نظامی به زندانها افزوده است.
در شهرهای کردستان نیز مراکز نظامی و امنیتی رژیم توسط نیروهای آمریکا و اسرائیل مورد حمله قرار گرفته است. در پی بمباران برخی مراکز نظامی و اطلاعاتی در شهرهای سنندج، مریوان، مهاباد، بانه، سردشت، ایلام، کرمانشاه و دیگر شهرهای کردستان، نگرانیهای زیادی نسبت به سرنوشت زندانیانی که در بازداشتگاههای مستقر در این مراکز یا در مجاورت آنها نگهداری میشوند، بهوجود آمده است. در حالیکه رسانههای حکومتی از بمباران «اهداف نظامی» گزارش میدهند، اشارهای به این واقعیت نمیکنند که در زیر یا در مجاورت بسیاری از این ساختمانها، زندانها و بازداشتگاههایی قرار دارند که دهها و صدها انسان بیدفاع، زندانیان سیاسی و فعاین جنبشهای اجتماعی در آنها به اسارت گرفته شده اند. حکومت اسلامی با حبس و نگهداری این انسانها در زندانها و یا انتقال آنها به مراکز انتظامی و اداری و استفاده از آنان بعنوان سپر انسانی با جان آنان بازی می کند.
این جنگ، جنگ مردم نیست. این جنگ تقابل قدرتهای ارتجاعی و قطبهای سرمایهداری است که رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی هزینه جانی و مالی آن را به زندگی و معیشت طبقه کارگر، مردم زحمتکش، کودکان، زنان و زندانیان بی دفاع تحمیل کرده است. زندانیان و بازداشت شدگان، بخشی از قربانیان مستقیم این جنگ ارتجاعی و جنایتکارانه هستند، اکنون در معرض خطری مضاعف قرار گرفتهاند. رژیم جمهوری اسلامی برای پیشبرد استراتژی بقای خود، از طریق پافشاری بر تداوم برنامههای هستهای و موشکی؛ از طریق سازماندهی و تجهیز نیروهای باصطلاح “محور مقاومت”، زمینه برپایی چنین جنگ جنایتکارانهای را برای آمریکا و اسرائیل فراهم ساخته است. جمهوری اسلامی برای پیشبرد این استراتژی صدها میلیارد دلار هزینه به سفره کارگران و مردم زحمتکش ایران تحمیل نموده و زندگی و معیشت ۷۰ در صد از مردم را به زیر خط فقر نشانده است. این رژیم جنایتکار برای سرکوب هر نوع صدای اعتراضی در داخل بساط اعدام و ترور، زندان و شکنجه برپا کرده است.
حکومت اسلامی تنها در خیزش دیماه امسال که خیزش گرسنگان نام گرفت، هزاران نفر را به قتل رساند و دهها هزار نفر را دستگیر و زندانی کرد که در شرایط جنگی کنونی نه میتواند امنیت آنان را تأمین کند و نه قدرت تأمین خورد و خوراک و دیگر مواد مورد نیاز آنان را دارد. با این حال حکومت اسلامی مسئول حفظ جان آنان است و هرگونه آسیب به این زندانیان، چه بر اثر بمباران و چه بهدلیل بیتدبیری یا انتقال دادن آنان به مکانهای دیگر به عنوان سپر انسانی و به منظور حفظ دم و دستگاههای رژیم، جنایتی آشکار علیه بشریت به حساب خواهد آمد است. در شرایط کنونی، این اقدام میتواند به فاجعهای جبران ناپذیر برای آنان بیانجامد.
موضع احزاب ناسیونالیست در کردستان و جریانهای شوینیست سلطنت طلب و مجاهدین که از بازتاب اخبار مربوط به خطر جانی زندانیان و کشتار غیرنظامیان طفره میروند و بجای آن بر این ادعا تمرکز میکنند که گویا کار جمهوری اسلامی تمام است و رژیم در حال مرگ و احتضار است، نا مسئولانه و بی توجهی به سلامت و امنیت زندانیان تلقی می شود.
با این حال اکنون که جان زندانیان در معرض تهدید جدی قرار گرفته است، خواست آزادی فوری و بیقید و شرط تمامی زندانیان سیاسی یک ضرورت و وظیفه انسانی و سیاسی عاجل است. ما همزمان با محکوم کردن این جنگ ارتجاعی، بر این حقیقت تأکید میکنیم که راه رهایی مردم، نه از چرخه جنگ، بلکه از مسیرتلاش برای سازمانیابی طبقه کارگر، تلاش برای شکلگیری یک رهبری انقلابی سراسری، گسترش شوراها و تشکلهای تودهای، و مبارزه سازمانیافته برای سرنگونی رژیم اسلامی می گذرد. دفاع از آزادی زندانیان سیاسی، بخشی جداییناپذیر از مبارزه ما علیه جنگ، و علیه رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی است.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1