جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵

تا چند سال پیش، درآمد حاصل از هفت تا هشت ساعت کار روزانه می‌توانست بخش بیشتری از هزینه‌های یک زندگی معمولی را تأمین کند؛ امروز اما بسیاری برای تأمین همان نیازهای اولیه ناچارند ساعت‌های بیشتری کار کنند و باز هم دخلشان به خرجشان نمی‌رسد.

برای بخشی از مزدبگیران و صاحبان مشاغل خرد، جمعه و تعطیلی نیز دیگر معنای استراحت ندارد. کار از شنبه آغاز می‌شود و تا جمعه ادامه پیدا می‌کند؛ نه برای رفاه بیشتر، بلکه برای پرداخت اجاره، خوراک، درمان و دیگر هزینه‌های ضروری.

یکی از همین افراد وضعیت خود را چنین خلاصه می‌کند:

«هرچه بیشتر کار می‌کنم، بیشتر احساس می‌کنم از زندگی عقب می‌افتم.»

این تناقض تلخ زندگی امروز است: ساعت‌های بیشتری از عمر صرف کار می‌شود، اما سهم انسان از زندگی کمتر می‌شود. استراحت، فراغت، سفر و وقت‌گذراندن با خانواده نباید به امتیاز کسانی تبدیل شود که توان مالی بیشتری دارند.

کار باید وسیله تأمین یک زندگی شایسته باشد، نه اینکه تمام زندگی را ببلعد. کاهش ساعات کار و دستمزدی متناسب با هزینه واقعی زندگی، بخشی از حق کارگران و مزدبگیران برای برخورداری از زندگی انسانی است.

حزب کمونیست ایران

جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵

۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶