جلوهای دیگر از جنبش انقلابی کوردستان خلق شد!
پنجشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۴
نیما مهاجر
روز پنجشنبه ۲ مردادماه ۱۴۰۴ در جریان آتشسوزی کوه “آبیدر” شهر سنندج، پنج نفر از فعالین داوطلب حفظ محیطزیست گرفتار شعلههای آتش شدند و متأسفانه سه تن از آنها به اسامی حمید مرادی، چیاکو یوسفینژاد و خبات امینی جان خود را از دست دادند و دو نفر دیگر به نامهای محسن حسینپناهی و مصطفی هژیر با سوختگی شدید مواجه شدند. سالهاست که جمهوری اسلامی با اتکا به سیاست زمین سوخته، آگاهانه به دنبال غارت و از بین بردن ثروتها و ظرفیتهای طبیعی کوردستان است. این رژیم جنایت پیشه با توجه به اینکه از وجود یک جنبش انقلابی نیرومند و ریشهدار در کوردستان اطلاع دارد و همواره زمین این خطه را در زیر پای خود داغ و سوزنده احساس میکند از پتانسیل های انسانی و حتی طبیعی کوردستان واهمه دارد و به همین دلیل با نقشههای شوم و خصمانه در پی نابود کردن این ظرفیتها است.
تصرف کوهها و مناطق طبیعی و سلب مالکیت از تودهها، سدسازیهای بیرویه و غارت و انتقال آب کوردستان به استانهای مرکزی، غارت معادن و مواد طبیعی کوردستان و احداث کارخانه جات در استانهای مرکزی، گسترش بیکاری در بین جوانان و تحصیل کردگان کوردستان و دهها سیاست خصمانهی دیگر جلوههای از ستمگری ملی و دشمنی جمهوری اسلامی با کوردستان انقلابی است. آتشسوزیهای هر ساله و متعدد در کوهها و جنگلهای شهرهای کوردستان، جانباختن فرزندان فداکار و شجاع مردم در جریان خاموش کردن آتشسوزیها، دستگیری و سناریوسازی علیه فعالین اجتماعی و زیستمحیطی، کشتار و شکنجهی کولبران و… را بایستی در همین چهارچوب بررسی کنیم. اما مردم آگاه و مبارز کوردستان هرگز در مقابل این سیاستها تسلیم نشدهاند و همواره در مبارزه علیه رژیم اسلامی در صف مقدم بودهاند و به شکلی انقلابی عمل کردهاند.
در جریان برگزاری مراسم خاکسپاری جانباختگان حفظ محیطزیست در شهر سنندج جلوهها و ویژگیهای انقلابی جنبش کوردستان را به روشنی دیدیم. تودههای وسیع مردم بلافاصله پس از اطلاع از آسیب دیدن جوانان داوطلب در بیمارستانها تجمع کردند و همدردی و پشتیبانی خود از خانوادهی این عزیزان را ابراز داشتند. پس از جانباختن هر کدام از این عزیزان خیابانها به صحنهای تشییع جنازهی این جوانان تبدیل شد. چهرهای اصلی این مراسمها خواندن سرودهای انقلابی و سردادن شعارهای رادیکال بود. مردم خشمگین و انقلابی در این مراسمها همهی خط قرمزهای حکومت و نگرانیهای سازشکاران و شرکای حاکمیت را زیر پا گذاشتند. به همین دلیل نه امامان مرتجع جمعه، نه فرماندهان جانی سپاه، نه روسای فاسد و اختلاسگر ادارات دولتی، نه فرماندار و استاندار و دیگر مزدوران حکومتی هیچکدام در این فضای انقلابی خلق شده جایگاهی نداشتند. اختیار و ادارهی شهر و خیابانهای شهر هر چند برای مدت زمان مشخصی به صاحبان اصلیاش یعنی به تودههای کارگر و زحمتکش بازگشت.
در این مراسمها کارگران ساختمانی، صنعتکاران، کولبران، مادران انقلاب و زنان جوان، شاعران و هنرمندان مردمی، جوانان انقلابی و مردم ستمدیده و زحمتکش به سخنرانی پرداختند و خشم و حرف دلشان را با صدای بلند فریاد زدند. مردم برای برگزاری این مراسم به تنظیم لایحه و درخواست و تقدیم آن به دبیرخانهی استانداری و محیطزیست و نهادهای امنیتی روی نیاوردند، مردم سیاست انتظار کشیدن و اجازه گرفتن از نهادهای دولتی را در پیش نگرفتند؛ بلکه با اتکا به خشم و قدرت تودهها این مراسمها را آن طور که شایستهی عزیزان از دست رفته بود برگزار کردند. اینهای جزو خصلتهای شکوهمند و پیشرو جنبش انقلابی کوردستان است که با جریانات اصلاحطلب، کسانی که به قدرت لایزال تودهها اعتقاد ندارند و جریانات محافظه کاری که برای برداشتن هر قدمی از حاکمیت سرمایه اجازه میگیرند، بیگانه است. اگر این قدرت تودهها نبود بدون شک جمهوری اسلامی خانوادهها را به سکوت وامیداشت، جنازهی این عزیزان را در یک فضای خفقان و امنیتی و به دور از چشم مردم در گورستانها به خاک میسپرد و خشم اعتراضی تودهها را در نطفه خفه میکرد.
به همین دلیل است که ما سوسیالیستها همواره به اهمیت حضور فعال و همیشگی تودههای کار و زحمت و زنان پیشرو در صحنهی تحولات و سرنوشت سیاسی جامعه تاکید کردهایم و سیاستهای جریانات بورژوایی که سعی میکنند با استفاده از نمایشهای چند سال یکبار انتخاباتی، دامن زدن به سیاست چشم انتظاری و ترویج توهم و خوش بینی نسبت به جناحها و ادارات حکومت بورژوایی بر سر راه جنبش انقلابی مانع ایجاد کنند را نقد کردهایم. ما اعتقاد داریم که مردم زحمتکش و زنان و مردان رنجکشیده برای دست یافتن به حق و حقوق خودشان لازم است به بازوهای نیرومند تودهها و قدرت سازمان و تشکلیابی مستقل متکی باشند و نباید منتظر لطف و دلرحمی حاکمان اشغالگر و گدایی در پیشگاه فلان مدیر و مسئول حکومتی باشند. ما سیاست مذاکرات پنهانی جریانات ناسیونالیست با مسئولین درجه چندم جمهوری اسلامی و تلاش برای سهیم شدن در نظم ظالمانهی موجود را سم مهلکی برای پیشروی جنبش انقلابی تودهها و رهایی مردم ستمدیده از چنگال ستمهای طبقاتی، ملی و جنسیتی میدانیم و در مقابل از خصلتهای پیشرو و انقلابی جنبش تودههای زحمتکش کوردستان دفاع میکنیم. ما مردم کوردستان فرامیخوانیم که بخش انقلابی جنبش کوردستان را بیش از پیش تقویت کنند و ضمن فاصله گرفتن از سیاستهای ماجراجویانه و تسلیم طلبانهی جریانات بورژوا ناسیونالیست، با سازماندهی تشکلهای مستقل تودهای و طبقاتی و اتکا به نیروی خودشان، خود را برای نبردهای سرنوشتساز آماده کنند.
۷ مرداد ۱۴۰۴