دوشنبه ۱ خرداد ۱۴۰۲

به نقل ازروزنامه  اعتماد، مرکز آمار ایران از افزایش شمار ازدواج دختران زیر ۱۵ سال در یک بازه زمانی مشخص خبر داد. در این گزارش آمده است: « ازدواج دختران زیر ۱۵ سال از ۲۸ هزار و ۴۷۲ مورد در سال ۹۸ به ۳۲ هزار و ۶۵۵ مورد در سال ۱۴۰۰ افزایش پیدا کرده است. بر اساس آخرین گزارش مرکز آمار ایران از زمستان سال ۱۴۰۰ تا آخر پاییز سال ۱۴۰۱ دست‌کم ۲۷ هزار و ۴۴۸ مورد ازدواج دختران زیر ۱۵ سال در نقاط مختلف ایران به ثبت رسیده است.»
طبق آخرین اعلام سازمان ثبت‌احوال که در اردیبهشت ۱۴۰۱ منتشر شده است، در سال ۱۴۰۰ دست‌کم ۶۹ هزار و ۱۰۳ نوزاد از مادران گروه سنی ۱۰ تا ۱۹ ساله متولد شدند و هزار و ۴۷۴ نوزاد از مادرانی در بازه سنی ۱۰ تا ۱۴ سال متولد شده‌اند.
سیمین کاظمی، جامعه‌شناس ضمن انتقاد از برخورد مسولان جمهوری اسلامی در خصوص ازدواج کودکان، گفت: «برخی مسوولان بدون توجه به تغییرات اجتماعی و بدون توجه به نتایج پژوهش‌ها، با استناد به تجربه خودشان یا مثلا بستگان‌شان که در کودکی ازدواج کرده‌اند و به‌زعم آنها مشکلی نداشته‌اند، خطرات و تبعات کودک‌همسری را انکار می‌کنند. این نگاه غیرعلمی و اشتباه درباره یک مساله اجتماعی مهم باعث شده است که آینده و سلامت جسمی و روانی و اجتماعی دختران به خطر بیفتد.»
 آسیب‌های جسمی و روانی ناشی از ازدواج در دوران کودکی، ضربات جبران‌ ناپذیری را بر زندگی این کودکان وارد می کند. بارداری ‌های زیر ۱۸ سال، مرگ‌ و میر مادران، افسردگی، اقدام به خودکشی، طلاق، بازماندن از تحصیل و پایداری چرخه فقر فرهنگی و اقتصادی از جمله این آسیب ها است.