توقف ۶ ساله سهمیههای بیمه کارگران ساختمانی؛ خالی شدن صنعت ساختمانی ازاستادکاران ماهر
شنبه ۲ خرداد ۱۴۰۵
کارگران ساختمانی همواره یکی از آسیبپذیرترین و در عین حال زحمتکشترین
بخشهای جامعه کارگری ایران به شمار میآیند که با وجود فعالیت در یکی از
پرخطرترین مشاغل، از کمترین حمایتهای قانونی و اجتماعی پایدار برخوردارند.
در سالهای اخیر، تشدید رکود در بخش مسکن از یک سو و توقف طولانیمدت
اختصاص سهمیههای بیمه تامین اجتماعی از سوی دیگر، امنیت شغلی و معیشت این
کارگران را بیش از پیش در تنگنا قرار داده است. در کنار این بحرانهای ساختاری،
صدور بخشنامههای سختگیرانه برای قطع بیمهها و طرحهای جدید قانونی که کفه
ترازو را به نفع کارفرمایان و انبوهسازان سنگینتر میکند، چشمانداز
نگرانکنندهای را برای این صنف رقم زده است.
میثم ذلقی (رئیس کانون انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی کشور) با اشاره به
وضعیت نامناسب پوشش بیمهای کارگران ساختمانی کشور گفت:
در چنین شرایطی بیش از شش سال است که اختصاص سهمیه بیمه کارگران ساختمانی
عملاً متوقف شده است. در حال حاضر نسلی از کارگران جوان و متخصص وجود دارند
که در یکی از پرخطرترین مشاغل فعالیت میکنند، اما از داشتن یک پوشش بیمهای
پایه برای خود و خانوادههایشان محروم ماندهاند.
انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی با انتقاد از صدور بخشنامههای اخیر سازمان
تامین اجتماعی میگوید: متأسفانه به جای اتخاذ رویکردهای حمایتی، شاهد صدور
بخشنامههایی هستیم که در تضاد با منافع کارگران است. بازرسیهای سختگیرانه و
سلیقهای سازمان تأمین اجتماعی، در شرایطی که با رکود بیسابقه در بخش مسکن
مواجهیم، به جای آنکه به انتظامبخشی امور کمک کند، به دستاویزی برای قطع بیمه
کارگران ساختمانی تبدیل شده است. از ابتدای سال، حق بیمه کارگران در دو مرحله
افزایش یافته است. مرحله دوم این افزایش دارای ابهامات و تناقضاتی است که هیچ
نهادی مسئولیت آن را بر عهده نمیگیرد. کارگری که به دلیل رکود ساختوساز،
هفتهها در انتظار یافتن یک روز کار است، توان پرداخت این هزینههای تحمیلی را
ندارد.
انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی کشور با اشاره به طرحهای در دست بررسی در
مجلس، تصریح کرد: جای تأسف است که در طرحهای جدید، زمزمههایی مبنی بر
افزایش سهم کارگر از حق بیمه از ۷ درصد به ۱۲ یا حتی۱۳.۵ درصد شنیده میشود؛
در حالی که همزمان سهم کارفرمایان و انبوهسازان بزرگ در حال کاهش است. این
رویکرد به معنای تحمیل فشار مضاعف بر معیشت کارگران، آنهم به نفع گروههایی
است که دغدغه مالی کمتری دارند.
این انجمن ضمن تاکید بر فقدان امنیت شغلی در کارگاههای ساختمانی خاطرنشان کرد:
ترکیب عواملی همچون رکود بازار، نبود سهمیه بیمه، فقدان امنیت شغلی و فشارهای
مالیاتی و بیمهای، صنعت ساختمان را از استادکاران ماهر خالی کرده است. در شرایطی
که سیاستها معطوف به حمایت از کارفرما و نادیده گرفتن حقوق کارگر باشد، پیامدی
جز مهاجرت نیروهای ماهر و استادکاران به کشورهای همسایه نخواهیم داشت.