یکشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۲

علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در سخنرانی ۱۶ فروردین خود در دیدار با گروهی از شاعران نزدیک به حکومت، بدون اشاره به نقش خود در مرگ‌ومیر گسترده‌ی ناشی از کرونا در ایران در سال ۱۴۰۰، ادعا کرد مقصر این وضعیت «تحریم دارو و واکسن» توسط «کشورهای غربی» بود.

آقای خامنه‌ای که ۱۹ دی ۱۳۹۹، مدتی پس از شروع برنامهٔ کوواکس (دسترسی جهانی واکسن‌های کووید-۱۹) زیر نظر سازمان بهداشت جهانی، ورود واکسن‌های آمریکایی و بریتانیایی و حتی فرانسوی کرونا به ایران ممنوع اعلام کرده بود، در سخنرانی ۱۶ فروردین خود چنین گفت: « اگر کشورهای غربی بتوانند یک کشوری مثل ایران اسلامی را که دنبال استقلال و دنبال ایستادگی و استقامت است، از مواد غذایی لازم هم محروم کنند، می‌کنند. آن‌ها همچنان‌که داروهای لازم را ممنوع کردند، آن وقتی که واکسن لازم داشتیم پولش را گرفتند اما واکسنش را ندادند. در سال ۹۹ پول واکسن را گرفتند و به بهانه‌های مختلف واکسن را ندادند.»

رهبر جمهوری اسلامی نهایتاً ۲۰ مرداد ۱۴۰۰، زمانی که بر اساس آمارهای رسمی وزارت بهداشت شمار قربانیان کرونا به مرز ۱۲۰ هزار نفر (و بر اساس آمارهای غیررسمی ۲۴۰ هزار نفر) نزدیک شده بود، بدون اشاره به مسئولیت شخص خود در مرگ‌و‌میر صدها نفر در روز در ایران به‌دلیل فقدان واکسن کرونا، این ویروس را مسئلهٔ «اول و فوری» کشور خواند و خواستار تأمین واکسن «به هر شکل ممکن» شد. ادعای «در سال ۹۹ پول واکسن را گرفتند اما ندادند» اشاره به برنامهٔ کوواکس دارد.