سه شنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۱

از روز اول اگر چه مشخص بود که مسمومیت دختران دانش آموز نمی‌تواند کار کسی غیر از خود حکومت باشد، اما سؤال پایه‌ای این بود که چرا؟

با یک نگاه کوتاه به تمام کلیپ‌های اعتراضات ژینا (مهسا) به وضوح مشخص است که یا رهبری اعتراضات را دختران دانش آموز و زنان به عهده داشته‌اند و یا اینکه هسته اولیه آن،  متشکل از دختران دانش آموز بوده است. هسته‌ای که باعث ایجاد انگیزش و همچنین شجاعت در بین پسران و مردان جوان می‌شد.

حکومت ولی فقیه برای سرکوب اعتراضات مجدداً همان روش‌های سنتی خود از جمله شلیک مستقیم در خیابان، دستگیری و زندان و شکنجه و سرانجام هم اعدام را برای سرکوب قیام ژینا ( مهسا) در پیش گرفت؛ اما این‌بار یک عنصر جدید در اعتراضات نمایان شده که حکومت واپسگرای ولایت فقیه که از اعماق قرون و دوران فئودالی سر برآورده را مستاصل کرده و تا این لحظه توان خاموش کردن آن را نداشته است. این عنصر جدید زنان و بخصوص دختران جوان و نوجوان و حتی دختربچه‌ها هستند. شراره‌های خشمی که در هر خانه و محله و خیابانی این حکومت را به تنگ آورده‌اند و نقطه شروع حرکت‌شان هم معمولا از داخل مدارس و دانشگاه‌ها بوده است و تبدیل به موتور محرکی شده‌اند که سایر جوانان را نیز به حرکت در می‌آورند.

اینجاست که می‌فهمیم که چرا حکومت ولایت فقیه با ضد انسانی‌ترین روش‌ها تمام تلاشش را برای مرعوب کردن این نسل و یا فرستادن آنها به کنج خانه در پیش گرفته است.
برای همه کاملا واضح است که سریال مسموم کردن دختران دانش آموز به این گستردگی تنها از امکانات و توانمندی‌های یک دولت یعنی خود جمهوری اسلامی برمی‌آید و کار کسی جز حکومت آیت‌الله‌ها نیست. صرف نظر از اینکه فردا مثل همیشه این حکومت و سیستم اطلاعات آن چه داستان‌هایی ببافد و یا گناه آن را گردن چه کسی بیاندازد (مثل داستان انفجار حرم امام رضا و یا قتل‌های زنجیره ای و کشتن کشیش‌های مسیحی و شلیک به هواپیمای اوکراینی) اما در میدان عمل، در برابر دینامیزم و پویایی این نسل از دختران و زنان که ۴ دهه است زیر فشار حکومت ضد زن ولایت فقیه هستند یک بازنده است.