تفاهمنامه ۱۴ مادهای زیر سایه تنشهای نظامی
شنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۵
در حالی که بیش از سه هفته از امضای تفاهم نامه میان دولت آمریکا و رژیم جمهوری اسلامی می گذرد، نه تنها پیشرفت قابل توجهی در اجرای آن حاصل نشده بلکه تا کنون چند بار آتش بس مورد توافق در آن تفاهم نامه از سوی طرفین نقض گردیده است و دستیابی به توافق کلی در بازه زمانی ۶۰ روزه را با ابهامات زیادی روبرو کرده است. شدید ترین تبادل آتش میان آنان در روز سهشنبه و پنجشنبه ۱۶ و ۱۸ تیر رویداد. روز سهشنبه سپاه پاسداران با شلیک موشک بسوی سه کشتی مربوط به قطر و عربستان که در مسیر جنوبی تنگه هرمز در حال عبور بودند، تنش نظامی جدیدی ایجاد کرد. در پاسخ به این حملاتِ سپاه پاسداران، سنتکام، فرماندهی مرکز عملیات آمریکا در منطقه با حملات موشکی به۸۰ نقطه استراتژیک نظامی و اقتصادی و زیرساختی در شهرهای ساحلی ایران و مناطق اطراف پاسخ داد. حملات متقابل جمهوری اسلامی با پرتاب موشک به پایگاههای آمریکا در کویت، بحرین و اردن نیز علاوه بر آنکه با حملات شدیدتر آمریکا به ۹۰ هدف در داخل ایران در شامگاه چهارشنبه و سحرگاه پنجشنبه پاسخ دادهشد، با محکومیت دولتهای شورای همکاری خلیج نیز مواجه گشت و اختلاف میان آنان با جمهوری اسلامی را تشدید کرد. عملیات آمریکا علیه جمهوری اسلامی در شامگاه پنجشنبه ۱۸ تیر نیز برای سومین روز متوالی ادامه داشت و صداهای انفجار عظیم در برخی از شهرها در جنوب ایران از جمله بوشهر، بندرعباس، عسلویه و کرمان شنیده شده است.
این حملات از سوی جمهوری اسلامی درست در حالی ازسرگرفته شدند که، سی و ششمین اجلاس سران دولتهای عضو ناتو با حضور ۳۲ نفر از رؤسای دولتهای عضو از جمله ترامپ در روزهای سه شنبه و چهارشنبه (۱۶ و ۱۷ تیر) در آنکارا در حال برگزاری بود. یکی از موضوعاتی که در اولویت کار این اجلاس قرار گرفت پس از جنگ اُکراین، پرونده جمهوری اسلامی و آزادی کشتی رانی در تنگه هرمز و دخالتهای جمهوری اسلامی در آن بود. از سوی دیگر این تنشهای نظامی همزمان بود با گرداندن تابوت جنازه علی خامنهای در نجف و کربلا که چهار ماه پس از کشته شدنش با هدف فریب افکار عمومی، راضی نگهداشتن جریانات اصولگرای افراطی و جلوگیری از ریزش صفوف در جریان بود. آنان اعتراض و نارضایتی خود از رهبری حاکم سپاه پاسداران به دلیل نشستن پای میز مذاکره با آمریکا را در جریان تابوت گردانیها باشعار انتقام و کشتن ترامپ و تعیین صد میلیون دلار بعنوان جایزه برای آن بیان می کردند.
اما هدف اصلی سپاه پاسداران در پرتاب چند موشک بسوی سه کشتی نفت کش همزمان با برگزاری اجلاس ناتو، ارسال پیام نارضایتی از آن اجلاس در قالب باصطلاح “نمایش قدرت” بود. اردوغان بعنوان رئيس این اجلاس در سخنرانی افتتاحیه خود، از حق آزادی کشتی رانی در تنگه هرمز برای عموم دفاع کرد و در مقابل تلاشهای جمهوری اسلامی برای تحت کنترل درآوردن تنگه هُرمز ازطریق مین گذاری و شلیک بسوی کشتیها، آمادگی ترکیه برای مشارکت در مین روبی آن تنگه را اعلام داشت و از “موضع قاطع” ترامپ در جهت تلاش برای دستیابی به توافق با جمهوری اسلامی قدردانی نمود. در بخشی از بیانیه پایانی نشست ناتو نیز آمده که: “ایران هرگز نباید به سلاح هستهای دست پیدا کند و باید بطور کامل به آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز احترام بگذارد”.
در اعتراض به متن آن بیانیه، سفارت رژیم در آنکارا اعلام نمود که منشأ اصلی ناامنی منطقه مداخلات نظامی و سیاستهای بی ثبات کننده آمریکا و دیگر بازیگران منطقه است و ناتو صلاحیت اظهار نظر در رابطه با صلح و امنیت منطقه را ندارد. این درحالی است که قدرتهای سرمایه داری اروپا از جمله فرانسه، بریتانیا و آلمان نیز صرفنظر از بعضی مواضع متفاوت بر سر مسائل دیگر، در مورد حفظ امنیت کشتی رانی در تنگه هرمز بدون پرداخت هیچ باجی و بازگشت به شرایط قبل از جنگ و بدون دخالت جمهوری اسلامی توافق نظر دارند و دراین رابطه در هماهنگی با آمریکا نیرو و امکانات نظامی در اطراف این تنگه مستقر کردهاند.
هدف اصلی جمهوری اسلامی از ایجاد تنش و موشک پرانی در تنگه هرمز بسوی کشتیهای نفت کش و پایگاهها آمریکا در کشورهای خلیج، تلاش برای کسب امتیاز از آمریکا در آزادسازی پولهای بلوکه شده و لغو تحریمها است. از نظر جمهوری اسلامی، ترامپ که اینک در داخل و خارج نیز برای ادامه جنگ ارتجاعی و جنایتکارانه با رژیم اسلامی با مخالفتها و موانع و مشکلاتی مواجه شده است و انتخابات میان دورهای مجلس نمایندگان و سنا و فرمانداریها را نیز پیش رو دارد، تمایلی به ادامه جنگ ندارد و در چنین موقعیتی در مقابل تنشهای نظامی و زیاده خواهیهای جمهوری اسلامی نرمش نشان خواهد داد و یا به عملیاتهای مقطعی بسنده خواهد کرد. اما موقعیت استراتژیک تنگه هرمز چنانچه نشست ناتو نیز نشان داد نه تنها برای آمریکا بلکه برای دیگر قدرتهای جهانی و منطقهای نیز از اهمیت زیادی برخوردار است و به جمهوری اسلامی اجازه نخواهند داد تنگه هرمز را تحت حاکمیت خود قرار دهد. مخالفت سلطنت عُمان با پیشنهاد مزورانه جمهوری اسلامی مبنی بر کنترل مشترک آن تنگه نیز نمونه دیگری از آن است.
موشک پرانی جمهوری اسلامی به سوی کشتیها در تنگه هرمز و یا بسوی کشورهای منطقه خلیج به منظور ایجاد تنش با آنها نه تنها خواب فرماندهان سپاه و حاکمان جمهوری اسلامی در کنترل و بدست گرفتن اداره تنگه هرمز را متحقق نمیسازد بلکه موجب افزایش نفرت و بیزاری از جمهوری اسلامی چه در داخل ایران در میان کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه و چه در سطح منطقهای و جهانی میگردد. تداوم سیاست جنگ افروزانه رژیم در چنین شرایطی زمینه ایجاد شرایط لغو تحریمهای بینالمللی را نیز بیشتر به تعویق خواهد انداخت. اما تداوم حالت نه جنگ نه صلح اگر برای حاکمان و فرماندهان فاسد و مافیای سپاه پاسداران فرصتی برای دزدی و غارت بیشتر ایجاد می کند، برای کارگران و تودههای مردم زحمتکش که سالهاست زیر بار گرانی، بیکاری، فقر و گرسنگی زندگی و معیشت شان در خطر قرار گرفته است، مصیبت دو چندان ایجاد خواهد کرد.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1