تظاهرات گسترده در آرژانتین در اعتراض به زنکشی
جمعه ۱۵ خرداد ۱۴۰۵
روز چهارشنبه دهها هزار نفر در آرژانتین در اعتراض به موج فزایندۀ خشونت علیه
زنان و سیاستهای خاویر میلی در قبال زنکشی در مقابل مقر کنگرۀ ملی در بوینس
آیرس جمع شدند. بسیاری از حاضران با در دست داشتن پوسترهایی با تصاویر قربانیان
اخیر در مرکز شهر بوینس آیرس و دیگر شهرها به خیابان آمدند. تظاهرات امسال گروه
“نه حتی یکی کمتر”، با خشم عمومی از قتل دختر نوجوانی به نام “آگوستینا وِگا”
همراه شد و بار دیگر موضوع امنیت زنان و مسئولیت دولت را برجسته کرد.
آگوستینا وِگا، دختر ۱۴ سالهای در شهر کوردوبا بود که شب ۲۳ مه، به خانۀ یکی از
دوستان خانوادگی رفت تا برای مادرش هدیهای ببرد، اما در آنجا مورد تجاوز جنسی
قرار گرفت، به دار آویخته شد و بر اساس نتایج اولیۀ کالبدشکافی، بدنش با چاقوی
آشپزخانه مثله گردید. خانوادۀ او پلیس را متهم میکنند که در آن روز به جای
جستوجو برای دخترشان، تمام تمرکز خود را بر مهار خشونت هواداران یک بازی
بزرگ فوتبال در کوردوبا گذاشته بود. سه روز بعد، پلیس به خانۀ کلودیو بارلیه ۳۳
ساله یورش برد و او را دستگیر کرد؛ کسی که سابقۀ کیفریاش نشان میدهد یک سال
پیش به جرم ربودن زنی دیگر دستگیر شده، اما با وثیقهای ناچیز آزاد شده بود.
در جریان این تظاهرات، حضور پررنگ نمادهای فمینیستی مشهود بود.
جنبش” نی اونا منوس” یا “نه حتی یکی کمتر”، پیشینهای ۱۱ ساله در آرژانتین
دارد. در ماه مه ۲۰۱۵، قتل کیارا پائز، دختر ۱۴ سالۀ بارداری که توسط دوستپسر
۱۶ سالهاش به قتل رسید، آرژانتین را تکان داد. آن جنایت باعث شکلگیری اولین
راهپیمایی بزرگ، و تولد جنبشی شد که به سرعت جریانی سراسری در آمریکای لاتین
برای آگاهیبخشی دربارۀ زنکشی ایجاد کرد. یک سازمان مردمنهاد گزارش میدهد
که از زمان آغاز این جنبش در سال ۲۰۱۵ تاکنون، ۳هزار و ۷۳ مورد زنکشی در
آرژانتین ثبت شده است؛ یعنی به طور متوسط در هر ۳۰ ساعت یک جنایت رخ داده
است.
اعتراضات امسال انتقادات خود را متوجه رئیسجمهوری راستگرای آرژانتین، خاویر
میلی، کرده است. میلی که خود را یک لیبرتارین و متحد دونالد ترامپ میداند،
جنبشهای فمینیستی را مبارزهای مسخره و غیرطبیعی توصیف کرده و جنگ فرهنگی
گستردهای را علیه سیاستهای جنسیتی آغاز کرده است. در دو سال و نیم گذشته،
دولت میلی وزارت زنان آرژانتین را به طور کل منحل کرد و مؤسسۀ ضد تبعیض را هم
تعطیل کرد؛ استفاده از زبان فراگیر جنسیتی در اسناد رسمی را ممنوع کرد؛ بودجه
آموزشهای جنسیتی را برای دانشآموزان و کارمندان دولت حذف کرد؛ بودجه برنامه
حمایتی «آکومپنر» را که پیش از این به ۳۵۰ هزار زن آسیبدیده، کمکی معادل ۶ ماه
حداقل دستمزد ارائه میکرد، حذف کرد؛ بودجه خط تلفن ٢۴ ساعته کمک به قربانیان
را تا دو سوم کاهش داد و کارمندان آن را نصف کرد؛ سیستم مشاوره حقوق رایگان
برای قربانیان خشونت خانگی را برچید؛ و علاوه بر همه اینها، وزیر دادگستری او
اعلام کرده که دولت قصد دارد دستهبندی حقوقی «زنکشی» را از قانون مجازات حذف
کند و در عوض مایل است مجازات زنانی را که گزارشهای دروغین از خشونت
جنسیتی ارائه میدهند، تشدید کند.
خواستههای تظاهراتکنندگان
تظاهراتکنندگان روز چهارشنبه با بیانیهها و شعارهای خود، خواستههای مشخصی
را از حاکمیت و دستگاه قضایی مطرح کردند. آنها میخواستند که بودجههای حمایتی
بازگردد و دولت به معاهدات بینالمللی حقوق بشر در زمینۀ ریشهکن کردن خشونت
علیه زنان، پایبند بماند.
همچنین، معترضان خواهان اصلاحات آموزشی بودند. روی پلاکارد یکی از معترضان
نوشته شده بود: محافظت از زنان کافی نیست، اول باید مردان آموزش ببینند.