پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ | 19 - 11 - 2026

Communist party of iran

تشکل زنان تهران و کرج و زنان فعال داخل کشور خواستار توقف اعدام شدند

جمعی از زنان تهران و کرج  و زنان فعال داخل کشور با اعلام همبستگی به جنبش آغازین علیه اعدام در بیانیه ای ضمن حمایت از “کازار سه شنبه های نه به اعدام” از حکومت بورژوا اسلامی ایران خواسته اند اعدام ها را فوراً متوقف کند.

در بخشی از بیانیه آمده است: به گواه تاریخ‌، در هیچ زمان و مکانی موج اعدام‌ها مانع حق‌طلبی، عدالت‌جویی، آزادی‌خواهی و تلاش برای زندگی بهتر نشده، بلکه به سیلی بنیان‌کن علیه ظالمان و قاتلان تبدیل شده است. فعالان جنبش‌های اجتماعی، سیاسی و صنفی، از جمله معلمان، کارگران، دانشجویان، زنان، دادخواهان، بازنشستگان و همه‌ی انسان‌های آزاده و شریف، هم‌صدا و هم‌گام با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» تلاش خود را برای متوقف کردن موج اعدام‌ها و لغو احکام اعدام بدون هیچ استثنا،  دوچندان کرده‌اند.

 همان‌گونه که چاره‌ی آسیب‌های اجتماعی ، اعدام قربانیانِ این ساختار نابرابر نیست. تنها گزینه برای گذر از این بحران‌ها، تغییر ساختارهای اقتصادی، اجتماعی و قانونی است که روندی  پر فراز و نشیب است و بجز از طریق کنش‌گری متحدانه به ثمر نخواهد رسید. تا آن زمان مهمترین و فوری‌ترین مطالبه‌ی “کارزار لغو اعدام”تلاش برای نجات جان محکومین به اعدام، توقف و لغو فوری تمام احکام اعدام‌ها بدون هیچ استثناء، و حذف شکنجه و اعتراف‌گیری‌های اجباری است که احکام اعدام بر مبنای آن‌ها صادر می‌شوند. 

خانواده‌های این محکومین باید بدانند تنها نیستند و از حمایت نیروهای آگاه، آزادی‌خواه و عدالت‌جو برخوردارند، فارغ از هر اتهام و جرمی که به خاطر آن، حکم اعدام گرفته‌اند. ما زنان به‌عنوان بخشی از جنبش‌های‌اجتماعی و در همبستگی با آن‌ها، اعلام می‌کنیم  با تمام توان در کنار خانواده‌های محکومان به اعدام هستیم و تلاش می‌کنیم صدای آنان باشیم. اعدامیان و محکومین به اعدام برای ما عدد و آمار نیستند: چه محکومینِ نام‌آشنا‌، و چه ده‌ها و صدها زندانی سیاسی و  غیرسیاسی زن و مردی که نام و ‌نشانی از آن‌ها در دست نیست. همه‌ی آن‌ها انسان‌هایی هستند که حق زندگی دارند و همبستگی و تلاش‌های مستمر و به‌هم‌پیوسته‌ی ما می‌تواند سرنوشت دیگری جز مرگ برایشان رقم زند.

در پایان بیانیه اشاره شده است که:همبستگی در اعتراض به موج اعدام‌ها و صدور احکام اعدام گام نخست شکل‌گیری جنبشی عظیم برای حق زندگی است؛ باشد که این هم‌صدایی گسترده‌تر شده و سدی پابرجا و همیشگی در مواجه با امواج اعدام‌ها و سرکوب‌های حکومتی ایجاد کند. 

اشتراک در شبکه های اجتماعی: