دوشنبه ۲ تیر ۱۴۰۴

بر متن  ادامه‌ جنگ میان  رژیم جمهوری اسلامی و دولت اسرائیل که طی آن تاکنون در ایران۹۵۰ تن جان خود را از دست داده‌ و ۳۴۵۰ نفر نیز زخمی شده‌اند، موج تازه‌ای از تشدید سرکوب، فشارهای امنیتی،  بازداشت‌های گسترده و تهدید به اعدام در داخل زندانهای  ایران به راه افتاده است. غلامحسین محسنی اژه‌ای رئیس قوه قضائیه رژیم  به ‌تازگی اعلام کرده که «پرونده های عناصر مرتبط با دشمن» باید با سرعت و بدون اغماض بررسی شوند. او همچنین از تشکیل دادگاه‌های خاص برای رسیدگی به «جرائم امنیتی و جاسوسی»  و فعال شدن شعب ویژه در دیوان عالی کشور برای صدور سریع احکام خبر داده است.  این سخنان بیانگر رویکرد قوه قضائیه رژیم در فضای جنگی به عنوان بازوی عریان سرکوب است.

تنها در استان قم، پلیس از بازداشت ۲۲ نفر به ظن ارتباط با سرویس‌های جاسوسی اسرائیل خبر داده  است.  در استان مرکزی و تهران نیز چندین نفر به اتهام «جاسوسی برای موساد»  دستگیر شده اند. بنا به گزارش رسانه های حکومتی ۳۶ نفر در گیلان به جرم همکاری با دشمن و تشویش اذهان عمومی دستگیر شده اند. در مجموع بنا به گزارش هرانا در ۱۰ روز اخیر، ۶۴۰ شهروند ایرانی به اتهامات سیاسی یا امنیتی در این مدت بازداشت شده اند. این  بگیر و ببندها با استقرار ایست های  بازرسی‌، کنترل تلفن‌های همراه شهروندان و گسترش فضای امنیتی در سطح شهرها همراه بوده است. آنچه به‌نام مقابله با نفوذ دشمن تبلیغ می‌شود، عملاً ابزار جدیدی برای اعمال سرکوب داخلی است،  سرکوبی که این بار نیز با تهدید  و  اعدام زندانیان  همراه است.

موج تشدید سرکوب چنان گسترده است که سازمان عفو بین‌الملل نسبت به خطر جدی اعدام‌های شتاب‌زده و شکنجه در جریان این پرونده‌ها هشدار داده است و آن را بخشی از استفاده ابزاری از مجازات مرگ برای ایجاد رعب و و حشت و  تحکیم قدرت حاکمیت توصیف کرده  است. در چنین شرایطی، وظیفه‌ی  فعالان انقلابی و رادیکال جنبش های اجتماعی  نه فقط افشای ماهیت اهداف رژیم،  بلکه سازماندهی مبارزه‌ برای پایان ‌دادن  به  چرخه خشونت دولتی است. جمهوری اسلامی طی سال‌ها نشان داده که از اعدام به‌عنوان ابزاری برای مهار خشم توده‌ها، ایجاد فضای ترس، و کنترل نیروهای معترض استفاده می‌ کند. آنچه در رسانه‌های رسمی با عنوان «مجازات عناصر نفوذی»  روایت می‌شود، در واقع ادامه‌ی همان سیاست حذف فیزیکی مخالفان سیاسی  به‌ویژه در لحظاتی است که ساختار سیاسی حاکم در در مقابله با دشمنان خارجی عاجز و در مانده است  و بحران‌های داخلی به نقطه‌ی جوش می رسند. گسترش اعدام ها در این شرایط جنگی،نشانه‌ی عینی حاکمیتی است که حیات خود را با خون تغذیه می کند.

جنگ  با اسرائیل، و جنگی که از هر دو سو با ماهیت ارتجاعی پیش می‌رود، برای جمهوری اسلامی به فرصتی برای تشدید سرکوب و به حاشیه راندن جنبش های اعتراضی تبدیل شده است. جنگ ارتجاعی از هر دو طرف، به تقویت ماشین‌های نظامی و امنیتی، و در نتیجه سرکوب بیشتر کارگران، دانشجویان، و فعالان مدنی منجر شده است. در این جنگ، هیچ منفعتی برای طبقه‌ی کارگر وجود ندارد؛ نه در تل‌آویو، نه در تهران بازداشت‌های گسترده، ناپدیدسازی‌های قهری، شکنجه، و تهدید به اعدام، همگی در راستای سرکوب هرگونه اعتراض اجتماعی صورت می گیرند. به‌ویژه در شهرهایی چون کرمانشاه، ارومیه، مشهد و تهران، اخبار متعدد از یورش‌های شبانه، مصادره وسایل ارتباطی، و محروم‌کردن بازداشت‌شدگان از حقوق اولیه منتشر شده است.

ترس اصلی رژیم نه از «نفوذ اسرائیل»، بلکه از  مردم جان به لب رسیده ایران است. ساختار طبقاتی حاکم بر ایران، به‌خصوص پس از خیزش انقلابی ۱۴۰۱، بیش از پیش در بحران مشروعیت و ناتوانی مدیریتی فرو رفته است. در چنین شرایطی، هر اتفاق خارجی – از جنگ گرفته تا تحریم  به بهانه‌ای برای گسترش سرکوب داخلی تبدیل  می شود. در چنین شرایطی فعالان جنبش های اجتماعی در همانحال که ضروری است برای تدارک سازماندهی جنبش توده ای علیه این جنگ ارتجاعی دست به دست هم بدهند، لازم است خواست   آزادی بی‌قید و شرط زندانیان سیاسی و لغو مجازات اعدام را در صدر شعارها و مطالبات خود قرار دهند. خشم و اراده زنان و مردان آزاده ایران و فعالان جنبش های اجتماعی علیه جنگ و موج بگیر و ببندها و اعدام ها  زمانی به نیرویی سرنوشت‌ساز تبدیل می‌شود که متشکل  شود.  تنها در آن صورت است که می تواند دستگاه سرکوب را به عقب نشاند و جنبش مبارزه برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی را به جلو سوق دهد.

تا زمانی که مناسبات سرمایه‌داری، مذهبی و سرکوبگر حاکم است، چوبه‌های دار از کار نخواهند افتاد.  مبارزه سازمانیافته و متشکل جنبش کارگری و دیگر  جنبش های پیشرو اجتماعی و اعتراضی با فریاد رسای نه به جنگ ارتجاعی و زندانی سیاسی آزاد باید گردد، مجازات اعدام لغو باید گردد، است که می تواند دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی را به عقب راند. تنها با فراهم آوردن ملزومات سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و شکل دادن به آلترناتیو سوسیالیستی بر متن پیشروی مبارزات جاری است که می توان حاکمیت شورایی کارگران و زحمتکشان و ریشه کن کردن قتل ها و خشونت های سازمانیافته دولتی و دستیابی به آزادی و برابری و رفاه انسان ها را در چشم انداز قرار داد.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1 (http://www.instagram.com/Peshrawcpiran1)
https://t.me/KomalaCpiranTv