شنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۴

بحران اقتصادی و ورشکستگی حکومت اسلامی دامنگیر مدارس، دانشگاهها و دیگر مراکز آموزشی نیز شده است. کاهش درصد بالایی از بودجه این نهادها توسط رژیم، بسیاری از برنامه‌های آموزشی و تأمین امکانات و تجهیزات آموزشی را متوقف کرده است. به این ترتیب رژیم جمهوری اسلامی یکی از عرصه‌های مهم حیات اجتماعی یعنی آموزش و پرورش را بیش از پیش کالایی و طبقاتی کرده است. در نتیجه بسیاری از خانواده‌های کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه توانایی تأمین هزینه‌های سنگین تحصیل فرزندانشان را از دست داده‌اند. روز پنج‌شنبه ۱۳ شهریور علیرضا کاظمی وزیر آموزش و پرورش کابینه پزشکیان مدعی شد که: “بر اساس مدارک و مستندات رسمی سامانه آموزش و پرورش شمار کودکان بازمانده از تحصیل در ایران به ۹۵۰ هزار رسیده است و تنها ۳ در صد آنان به دلیل شرایط نامناسب آموزشی از ادامه تحصیل بازمانده اند”. در خبری مشابه، مدیرکل آموزش و پرورش استان قزوین نیز اعتراف نمود که امسال بیش از ۵۵۰۰ نفر از دانش آموزان این استان در مقاطع ابتدایی و متوسطه ترک تحصیل کرده و از تحصیل بازمانده‌اند.

وزیر آموزش و پرورش رژیم بی شرمانه ترک تحصیل و بازماندن اجباری دانش آموزان از تحصیل به دلیل فقر مالی خانواده‌ها را تکذیب کرد. البته دغد‌غه و اولویت کار وزیر مرتجع آموزش و پرورش رژیم اسلامی نه تأمین امکانات لازم برای بازگرداندن این کودکان به مدرسه و تحصیل، بلکه آنگونه که در سخنانش بر آن تأکید کرد، “برگزاری برنامه‌های معرفتی از جمله توسعه و ترویج اقامه نماز و اُنس با قرآن جزو برنامه‌های اولویت‌دار این وزارتخانه است”. اعلام این آمار جعلی از کودکان بازمانده از تحصیل از جانب وزیر آموزش وپرورش در حالی است که بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس رژیم، در سال ۱۴۰۲، ۱۵ درصد جمعیت کودکان در ایران جزو کودکان کار بودند که ده درصد آنان به دلیل فقر مالی امکان ادامه تحصیل نداشته اند. در آن گزارش همچنین ذکر شده بود که: “این آمار به دلیل فقر خانواده‌ها در حال افزایش است”. به این اعتبار در طول دو سال گذشته که بحران اقتصادی رژیم به مراتب عمیق‌تر و گسترده‌تر شده و رژیم جمهوری اسلامی به اعتراف پزشکیان، حتی توانایی پرداخت حقوق کارمندان خود را نیز ندارد، آمار کودکان کار و بازمانده از تحصیل چندین برابر بیشتر از رقم مورد ادعای جناب وزیر است. در سال ۱۴۰۳ مراکز غیر رسمی آمار، تعداد کودکان کار در ایران را بیش از ۷ میلیون نفر اعلام کردند.

اما این تنها دانش آموزان مدارس نیستد که به دلیل عدم امکانات مالی نمی‌توانند به تحصیل ادامه دهند، بلکه در سطح دانشگاهها نیز دانشجویان رشته‌های گوناگون با افزایش چند برابر شهریه دانشگاهها و مراکز آموزش عالی تحت فشار زیادی قرار گرفته‌اند. جمهوری اسلامی سرمایه، به دلیل ورشکستگی و افلاس اقتصادی، در بخش دولتی و خصوصی، امر تحصیل را نیز کالایی کرده و شهریه دانشگاهها را چند برابر کرده است. در نتیجه مشکلات زیادی برای ادامه تحصیل دانشجویان نیز به وجود آورده است. روز پنج‌شنبه ۱۳ شهریور در ادامه روند افزایش جهشی شهریه‌های دانشگاهی، شهریه دانشجویان پزشکی دانشگاه بهشتی نسبت به سال گذشته چهار برابر افزایش یافت و به ۱۴۵ تا ۱۷۰ میلیون تومان رسید. در این راستا، روز ۸ شهریور برخی رسانه‌ها از قول دانشجویان دانشگاه آزاد نیز گزارش دادند که شهریه ثابت برخی رشته‌های دانشگاه آزاد تا پنج برابر افزایش داده شده است. این درحالی است که در آذرماه سال گذشته نیز وزیر علوم رژیم، افزایش شهریه دانشگاه آزاد از ۳۰ میلیون به ۱۰۰ میلیون تومان را شوک اقتصادی به خانواده‌ها نام برده بود.
افزایش سرسام آور شهریه دانشگاهها موجب اعتراض و نارضایتی دانشجویان شده است. به گفته دانشجویان “فضای فرهنگی جامعه از بین رفته و دانشگاهها به مؤسسه اقتصادی تبدیل شده‌اند که در آن آموزش به مثابه کالا به فروش می رسد.

گفته شده دانشگاه تبدیل به اکواریومی برای بچه پول‌دارها شده و آقازاده‌های زیادی در دانشگاهها تحصیل می کنند”. همزمان با افزایش تعرفه‌های دولتی، آموزشگاههای فنی و حرفه‌ای نیز در آستانه تعطیلی قرار گرفته‌اند. فراخوانهایی نیز در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که در اعتراض به افزایش تعرفه‌های دولتی بر آموزشگاههای فنی و حرفه‌ای، روز یک‌شنبه ۱۶ شهریور در تهران و دیگر شهرها با شعار “نه به تعرفه آموزشی”، تجمع اعتراضی برپا کنند.” کاهش و عدم اختصاص بودجه کافی به نهادهای آموزشی از جانب رژیم درحالی است که حاکمان جمهوری اسلامی برای حفظ بقای خود، بودجه‌های کلان حوزه‌های جهل و خرافه مذهبی و دستگاهها سرکوب امنیتی و نظامی را چند صد در صد افزایش داده‌اند. تا به سرکوب هر صدای اعتراضی در مقابل فقر و فلاکت و علیه فساد و دزدی رهبران و کارگزاران رژیم بپردازد.

اما احکام صادر شده علیه دانشجویان و معلمان مبارز توسط دستگاه مجرم قوه قضائیه حکومت اسلامی اگر زندانهای رژیم را از انسانهای مبارز انباشته است، در مقابل آنان زندانها را نیز به میدان مبارزه علیه این رژیم فاسد تبدیل کرده‌اند و همین امر بر عزت و احترام اجتماعی زندانیان و نفرت و انزجار از حکومت اسلامی افزوده است. روز چهارشنبه ۱۲ شهریور تعداد زیادی از معلمان مقابل دادگاه مرکزی کرج تجمع کردند تا استاد مسعود فرهیخته یکی از اعضا هیئت مدیره کانون صنفی معلمان را که به اتهام مسخره و نخ نمای “اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرائم علیه امنیت داخلی و فعالیت تبلیغی علیه نظام”، توسط بیدادگاه رژیم به چهار سال زندان محکوم شده بود را با عزت و سرافرازی بدرقه نمایند.  اما برغم سرکوب رژیم درمانده جمهوری اسلامی، جنبش دانشجویی و جنبش معلمان نیز مانند جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی همچنان به مبارزات و اعتراضات خود برای تحقق خواست و مطالبات شان ادامه می‌دهند و مرعوب فضای سرکوب و تهدید و زندان نشده‌اند.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1 (http://www.instagram.com/Peshrawcpiran1)
https://t.me/KomalaCpiranTv