ترامپ علیه کارگران؛ واشنگتن برای سرکوب سندیکاها برنامه ریزی میکند؟
شنبه ۲۱ شهریور ۱۴۰۵
به گزارش گاردین، عملکرد یکساله دولت دونالد ترامپ در کاخ سفید، انتقاد شدید رهبران جنبش کارگری و کارشناسان حقوق کار را به همراه داشته است.
ترامپ که پیش از روز کارگر سال گذشته، خود را حامی ارتقای وضعیت کارگر آمریکایی و ایجاد مشاغل یدی پردرآمد معرفی میکرد، اکنون از سوی چهرههای برجسته جنبش کارگری بهعنوان ضداتحادیهایترین رئیسجمهور تاریخ معاصر آمریکا شناخته میشود.
این انتقادات در حالی مطرح میشود که منتقدان معتقدند مجموعۀ سیاستهای دولت او قدرت چانهزنی فرودستان و حمایتهای قانونی از نیروی کار را تضعیف کرده و فشار بر معیشت، امنیت شغلی و حقوق صنفی کارگران را افزایش داده است.
منتقدان میگویند برخی تصمیمهای دولت میتواند به کاهش دستمزد واقعی و حذف بخشی از حمایتهای مزدی نیروی کار منجر شود. از جمله مهمترین این اقدامات:
حذف حمایتهای مزدی: پیشنهاد حذف حداقل دستمزد و اضافهکاری برای حدود ۳ میلیون کارگر خدمات مراقبتی خانگی که از سالمندان و افراد دارای معلولیت نگهداری میکنند.
کاهش دستمزد کارگران پیمانکار: کاهش حداقل دستمزد کارگران پیمانکاران فدرال از ۱۷.۷۵ دلار به ۱۳.۳۰ دلار در ساعت؛ اقدامی که میتواند درآمد سالانه این کارگران را بیش از ۹ هزار دلار کاهش دهد.
محرومیت از اضافهکاری: لغو مقررات دولت بایدن درباره اضافهکاری که به گفته منتقدان، حدود ۴.۳ میلیون کارگر را از دریافت مزد اضافهکاری محروم میکند.
ثابت ماندن حداقل دستمزد فدرال: عدم افزایش حداقل دستمزد فدرال در سطح ۷.۲۵ دلار در ساعت؛ رقمی که از سال ۲۰۰۹ تغییر نکرده و ارزش واقعی آن در اثر تورم کاهش یافته است.
فشارها تنها به دستمزد محدود نمانده و مقررات مربوط به ایمنی و سلامت محیط کار نیز در معرض تغییر قرار گرفته است. در ماههای پس از بازگشت ترامپ به قدرت، اداره ایمنی و بهداشت شغلی آمریکا (OSHA) تعداد بازرسیهای محیط کار را در مقایسه با دورۀ جو بایدن حدود ۲۰ درصد کاهش داده است.
دولت او همچنین اجرای مقررات مربوط به محدودیت مواجهه با گردوغبار سیلیس را به تعویق انداخت؛ مادهای سمی که یکی از عوامل اصلی بیماریهای ریوی کشنده در میان کارگران، بهویژه در معادن زغالسنگ، محسوب میشود. اتحادیۀ کارگران معدن متحد آمریکا خواستار اجرای فوری این مقررات برای حفاظت از جان کارگران شده است.
کاهش نظارتهای ایمنی و تضعیف مقررات محیط کار میتواند پیامدهای گستردهتری برای نیروی کار داشته باشد؛ از افزایش خطر حوادث و بیماریهای شغلی در معادن گرفته تا تهدید سلامت کارگرانی که در فضای باز و در شرایط گرمای شدید فعالیت میکنند.
منتقدان این سیاستها، میگویند فشار شرکتهای بزرگ برای کاهش مقررات میتواند استانداردهای مربوط به حفاظت از این کارگران را بیش از پیش تضعیف کند.
یکی دیگر از نگرانیهای مطرحشده، تغییر در نحوۀ طبقهبندی نیروی کار است. تسهیل تبدیل عنوان شغلی برخی کارگران به پیمانکار مستقل، میتواند آنها را از مزایایی مانند بیمه درمانی، بیمه بیکاری و حداقل دستمزد محروم کند و همزمان تعهدات کارفرما را کاهش دهد.
از سوی دیگر، ریزش حدود ۳۵ هزار شغل صنعتی، بر نگرانیها دربارۀ امنیت شغلی افزوده است.
کارگران علاوه بر خطر از دست دادن شغل، با چشمانداز تغییر ساختار بازار کار و جایگزینی بخشی از مشاغل با هوش مصنوعی نیز مواجهاند؛ روندی که میتواند بر بلاتکلیفی و ناامنی شغلی بیفزاید.
دولت ترامپ در اقدامی بیسابقه تلاش کرده است حق چانهزنی جمعی (یعنی مذاکره گروهی کارگران با کارفرما برای تعیین دستمزد و مزایا) را از حدود یک میلیون کارمند فدرال سلب کند.
لیز شولر، رئیس فدراسیون AFL-CIO، که نماینده حدود ۱۵ میلیون کارگر و بازنشسته است، این تصمیم را بزرگترین اقدام منفرد برای سرکوب اتحادیهها خوانده است.
همچنین ترامپ با برکناری گوین ویلکاکس، رئیس طرفدار اتحادیههای هیئت ملی روابط کار آمریکا (NLRB)، و انتصاب مقامات نزدیک به صاحبان سرمایه، توازن قدرت در نهادهای ناظر را به سود کارفرمایان تغییر داده است. سارا نلسون، رئیس اتحادیه مهمانداران پرواز، دولت او را بهشدت ضدطبقه کارگر توصیف کرده است.