تداوم اعتراضات کارگران بر متن تشدید فقر و فلاکت اقتصادی
چهارشنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۵

گرانی و تورم افسارگسیخته در ایران بیداد می کند، تازهترین دادههای مرکز آمار جمهوری اسلامی در رابطه با افزایش قیمتها و موج تورم نه تنها کاهشی نشان نمیدهد بلکه با شتاب بیشتری پیش میرود. بنا به این آمارها، نرخ تورم نقطه به نقطه که در دسامبر ۲۰۲۵ حدود ۵۲.۶ درصد بوده، اکنون به ۸۸.۶ درصد رسیده است. ادامه تنشهای نظامی جمهوری اسلامی با دولت آمریکا طی چند ماه اخیر در منطقه و تداوم تحریمهای بینالمللی نیز بحران اقتصادی رژیم جمهوری اسلامی را تشدید کرده اند. در چنین شرایطی هزینههای مستقیم و غیر مستقیم جنگ در کنار دیگر هزینههای اضافی و تبلیغاتی رژیم از جمله اختصاص هزینه حدود یک میلیارد دلاری تشییع و تدفین جنازه علی خامنهای نیز بر دامنه این بحران خواهد افزوده و کسری بودجه دولت را نیز که بیش از یک ترلیون تومان بوده، بازهم افزایش خواهد داد. بدون شک تبعات تشدید بحران اقتصادی، زندگی و معیشت کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه را نیز بیش از پیش در تنگنا قرار داده و حجم و تعداد بیشتری از اقلام غذایی را از سفره آنان حذف کرده است. قابل ذکر است که بحران اقتصادی کنونی تنها محصول شرایط جنگی نیست و ریشه در بیش از چهار دهه حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی، رانتخواری و فساد نهادینه شده در کل ارکان حکومت اسلامی دارد.
تاثیرات چنین بحرانی بر روند تولید در بسیاری از کارخانهها و مراکز تولیدی در بخشهای مختلف که بعد از جنگ سرپا ماندهاند نیز تأثیر گذاشته و وضعیت معیشتی کارگران را بحرانی تر کرده است. طبیعی است که در چنین شرایطی در درجه اول این کارگران هستند که از جانب سرمایه داران به بهانههای گوناگون بیکار و یا اخراج میشوند؛ پرداخت دستمزد و مزایاشان به تأخیر میافتد؛ حق بیمه شان داده نمیشود و سرمایهدار و کارفرما در مواردی آنان را عملا مجبور به انجام کار با دستمزدهای کمتری هم می کنند.
با این حال و به رغم تداوم شرایط نه جنگ نه صلح و نظام سرکوب سیستماتیک رژیم اسلامی، کارگران در مقابل این تعرضات لجام گسیخته، دست روی دست نگذاشته و در بخشهای گوناگون صنعتی و خدماتی دست به اعتصاب و اعتراض زدهاند. ازجمله کارگران کارخانه پشمبافی ایران برگ رشت، در اعتراضات ۶ روزه تجمعات اعتراضی بپا کردند. آنان در مقابل درِ این کارخانه با بَنر بزرگی در دست اعلام کردند که خواهان پرداخت ۱۹ ماه حقوق عقب افتاده، ۴۲ ماه بیمه پرداخت نشده و پایان بلاتکلیفی و بازگشت به کار هستند. آنها اعلام کردند که هیأت مدیره و سهامداران باید جوابگوی ما باشند. با وجود این هنوز از جانب آنان پاسخی به کارگران داده نشده است. این در حالی است که کارخانه تعطیل نبوده و محصولاتش به فروش رفته و درآمد نیز داشته است، اما مطالبات کارگران پرداخت نشده است.
کارگران گروه صنایع کیش چوب نیز از عدم پرداخت پنج ماه حقوق و سه ماه حق بیمه کارگران خبردادند که مشکلات معیشتی فراوانی برای آنان بوجود آورده است. کارگران کارخانه پویا نخ ایلام در شهرک صنعتی ششدار نیز که به بهانه کمبود مواد اولیه و رکود بازار از اول فروردین تعطیل شده است، نسبت به معوقات مزدی و بلاتکلیفی و ممانعت از ورود آنان به کارخانه تجمع اعتراضی برپا کردند. از سوی دیگر کارکنان مراکز بهداشت و پرستاران و کادر درمانی در تهران و تبریز نیز با تجمع اعتراض در مقابل دانشگاه علوم پزشکی تبریز و سازمان اداری و استخدامی در تهران خواهان پاسخگویی مسئولان حکومت به خواست و مطالباتشان از جمله بهبود وضعیت معیشتی و عدم تبعیض در پرداخت حقوق خود شدند. کارگران کارخانههای مخابراتی شیراز هم نسبت به عدم پرداخت مطالبات مزدی و حق بیمه خود معترض هستند. در تعدادی دیگر از کارخانهها و مراکز کار و تولید در دیگر شهرهای ایران نیز کارگران اعتصابات و تجمعات اعتراضی برپا داشتهاند. علاوه بر این موارد، طی هفته گذشته پرستاران و کادر درمانی در تبریز و تهران؛ شمار زیادی از بازنشستگان مخابرات در تهران، اصفهان، سنندج، کرمانشاه، رشت و دیگر شهرها، در مقابل ساختمان اداره مخابرات این شهرها، تجمعات اعتراضی برپا کردند و با سردادن شعارهایی خواهان تحقق مطالبات خود شدند.
در عرصه جنبش دانشجویی نیز شاهد تحرک تشکل دانشجویان پیشرو تحت عنوان “فراخوان عمومی برای اقدام در سطح کشوری و بینالمللی”، در حمایت از دانشجویان تحت سرکوب رژیم اسلامی بودیم. این تشکل از همه نهادها، جمعها و فعالین دانشجویی خواست که در اقدام فوری برای جلب توجه به سرکوب گسترده جنبش دانشجویی توسط حکومت اسلامی دست به انتشار بیانیههای اعتراضی و جمع آوری و مستندسازی و انتشار آمار سرکوب دانشجویان بزنند. این تشکل دانشجویی فراخوان مزبور را فریاد خشم علیه حکومتی نام برده که اعتراضات دانشجویان و جامعه ایران را به وحشیانهترین شکل ممکن سرکوب کرده است.
اعتصابات کارگران و اعتراضات دیگر اقشار جامعه در حالی صورت می گیرند، که جمهوری اسلامی و دولت آمریکا تنش در منطقه حساس و استراتژیک خلیج را با هزینههای سنگین همچنان ادامه می دهند. جمهوری اسلامی هزینه کلان جنگ و تنش را از سفره کارگران و مردم زحمتکشی میپردازد که در ایران محتاج نان شب برای خانوادهشان هستند. در حالی که هزینه سبد معیشت یک خانواده سه نفره به بالای ۷۰ میلیون تومان در ماه رسیده، کارگران هیچ امیدی ندارند که تحت حاکمیت رژیم ورشکسته و فاسد جمهوری اسلامی، بهبودی در اوضاع معیشتی آنان ایجاد گردد. اما کلید رهایی از این اوضاع فاجعه بار و از دست رژیم جنایتکار اسلامی تنها در دست خود کارگران است. فعالان و پیشروان سوسیالیست جنبش کارگری با تلاش برای شکل دادن به رهبری سراسری بر متن مبارزات جاری، تلاش برای سازمانیابی کارگران و همراه کردن دیگر فعالین جنبشهای اجتماعی، میتوانند افق روشنی برای سرنگونی یکباره جمهوری اسلامی و خلاصی از آن و استقرار یک حاکمیت شورایی پیش روی کارگران و دیگر تهیدستان جامعه قرار دهند.
سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومەله
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpiran1
