دوشنبه ۳۰ مهر ۱۴۰۳

گروهی از کارگران اپراتور (بهره‌برداران) شرکتی پست‌های انتقال و فوق توزیع کشور در مقابل ساختمان وزارت نیرو در تهران تجمع اعتراضی و مطالباتی برپا کردند. بنا بر این گزارش؛ کارگران خواستار رفع تبعیض در پاداش، حقوق و مزایای مزدی نسبت به کارگران رسمی هستند. آن‌ها می‌گویند اختلاف زیادی میان حقوق آنان و کارگران رسمی که در زیرمجموعه شرکت‌های پیمانکاری کار می‌کنند، وجود دارد و خواهان دریافت حقوق و مزایای قانونی مشابه با کارکنان رسمی هستند.

این کارگران عنوان کرده‌اند: « تعداد اپراتورهای شرکتی پست‌های انتقال و فوق توزیع برق کشور به دست‌کم ٤ تا ۵ هزار نفر می‌رسد. برخلاف نیروی کار رسمی، این کارگران از برخی مزایای قانونی و خدمات رفاهی محروم هستند. ما شرکتی‌ها بسیار کمتر از رسمی‌ها درآمد داریم. وقتی در یک محیط کار می‌کنیم و می‌بینیم که رسمی‌ها از انواع مزایای مزدی و رفاهی بهره‌مند هستند، اما ما از این مزایا محرومیم، انگیزه‌ای برای کار کردن باقی نمی‌ماند.»

یکی از کارگران گفت: «فاصله دریافتی یک کارگر شرکتی با یک کارگر رسمی که در همان کارگاه مشغول به کار است، حداقل ۱۰ میلیون تومان است. این در حالی است که کارگران پیمانی با عناوین شغلی اپراتور در پست‌های برق، با میانگین ۱۰ تا ۱۵ سال سابقه، کمترین دریافتی را در میان سایر کارگران دارند. سال‌هاست تحت مسئولیت یک شرکت واسطه‌ای مشغول به کار هستیم. این شرکت‌ها، که به بهانه تأمین نیرو نقشی در ارائه خدمات ندارند، از طریق کسر مبالغی از حقوق ما به سودهای کلان دست پیدا می‌کنند.
آن‌ها از طریق آزمون و مصاحبه علمی استخدام شده‌اند و سازمان برق منطقه‌ای مسئول مستقیم کار آن‌هاست اما شرکت‌های واسطه‌ای که هیچ نقشی ندارند، حقوق‌ها را کاهش می‌دهند. کارگران خواهان حذف پیمانکاران و عقد قرارداد مستقیم با وزارت نیرو هستند.»