چهارشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۲

روزدوشنبه ۱۰ مهر،جمعی از گارگران آب و فاضلاب استان کهگیولیه و بویراحمد برای اعتراض به عدم پرداخت بموقع حقوق دست به تجمع زدند.
آنها به خبرنگاررسانه ای گفتند: « اکنون که هفته اول مهرماه نیز سپری شده فرزندانشان مغموم و مایوس از همکلاسی های خود و از فضای پر جنب و جوش روزهای آغازین مدارس جا مانده و با چشمانی گریان و حسرت بار با دلی پر درد و آلام از کاروان هم قطاران آموزش و همسالان خود و با پوششی متفاوت از همکلاسان با لباسی مندرس و کیف و کفش و نوشت افزار سال گذشته به دیدار هم کلاسی‌ها می‌روند.»
آنها افزودند: « ابتدایی ترین حقوق و دستمزد اداره کاری هم به آنها تعلق نمی‌گیرد علیرغم اینکه به طور ۲۴ ساعته مشغول به خدمت و در حالت آماده باش چون نیروی واکنش سریع حاضر و آماده اند و نه تعطیلات جلودارشان بوده و نه برف و بوران زمستانی و نه باد های گرم و سوزان تابستان چرا که همشهریان آب می خواهند و آب است الفبای آبادانی و رمز حیات. در زمان مدیریت کنونی اوضاع بهتر نشده و هیچ گونه قراردادی نداریم و معلوم نیست اوضاعشان که تعدادشان قریب به دویست نفر بوده به کجا ختم می‌شود و مدیران آبفا نیز تنها جوابشان این است که ما و شما هیچگونه رابطه کاری نداریم و از جواب دهی به هر پرسشی شانه خالی می‌کنند.»