یکشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۴

در دوم تیرماه ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با یورشی سازمان‌یافته به بند زنان زندان اوین، بیش از ۶۰ زن زندانی سیاسی را، بدون اطلاع قبلی و بدون حتی فرصت جمع‌آوری وسایل شخصی، به زندان قرچک ورامین منتقل  کردند. این جابه‌جایی، که به‌وضوح در بستر سیاست تشدید سرکوب صورت گرفت،  شکلی برنامه‌ریزی‌شده از شکنجه و ارعاب بود. هدف از این انتقال، جدا کردن زندانیان از شبکه‌های حمایتی، قطع دسترسی آنان به حداقل امکانات بهداشتی و درمانی و شکستن روحیه مقاومت جمعی بود.

زندان قرچک، با سابقه‌ای طولانی در نگهداری زندانیان در شرایط غیرانسانی، عملاً به یک ابزار سرکوب جنسیتی-طبقاتی تبدیل شده است. این انتقال منطق سرمایه‌داری اسلامی ست، اقدامی آگاهانه برای انزوا و فرسایش جسمی و روانی زنان مبارز محسوب می شود. گزارش‌های مستند از درون قرچک نشان می‌دهد که زنان زندانی سیاسی اکنون در فضایی محبوس‌اند که روزانه تا پنج ساعت در گرم‌ترین ساعات روز با قطع برق مواجه می‌شود. نبود هرگونه وسیله خنک کننده حتی یک پنکه ساده  در یک محیط بسته، بدون پنجره و بدون تهویه، به معنای حبس در یک کوره سوزان است. این شرایط، همراه با بوی تعفن ناشی از فاضلاب و رطوبت، زندگی را به مرز فروپاشی کشانده است. این وضعیت بخشی از یک سیاست آگاهانه است.

حذف تدریجی توان زیستی زندانیان از طریق محرومیت از نیازهای اولیه انسانی، گرما،  هوای آلوده و بی‌آبی، در کنار سوءتغذیه و بی‌درمانی، همان «شکنجه خاموش» است که رژیم اسلامی سرکوبگر ایران برای شکستن مقاومت سیاسی به کار می گیرد.  در این زندان برای ده‌ها زن تنها سه دوش و سه توالت تعبیه شده است. فاضلاب آلوده و حشرات موذی فضای «هواخوری» را به کانون آلودگی بدل کرده است. این کمبودها، به‌ویژه برای زندانیان بیمار و سالخورده، شرایطی  مرگبار  ایجاد کرده است. نام‌هایی چون آذر کروندی با بیماری قلبی، مولود صفایی با فتق دیافراگم و کاهش شدید بینایی، و راحله راحمی‌پور با ناتوانی حرکتی، فقط نمونه‌هایی از یک بحران انسانی گسترده‌ترند. این زندانیان نه امکان مرخصی درمانی دارند، نه داروهای ضروری و نه از معاینه‌ی پزشکی منظم برخوردار هستند.

یورش به بند زنان اوین و انتقال اجباری زندانیان سیاسی به قرچک،  سیاست بخشی از حاکمیت برای شکستن شبکه‌های همبستگی، جداسازی مبارزان و ایجاد شوک روانی بود. زنان از دسترسی به کتابخانه، تماس خصوصی با پزشک، ارتباط منظم با خانواده‌ها و حتی پیگیری حقوقی محروم شده‌اند. این اقدام بخشی از منطق حاکمیت سرمایه داری اسلامی است. قطع پیوندهای مبارزه و محاصره‌ی نیروهای پیشرو در بدترین شرایط ممکن، تا نه‌فقط جسم بلکه اراده‌ی جمعی را فرسوده کند.

زندان قرچک از مدت‌ها پیش به‌دلیل تراکم بیش از ظرفیت، خشونت سیستماتیک علیه زنان، و فقدان خدمات درمانی، بدنام بوده است. اما با انتقال  زندانیان  سیاسیزن  از اوین، این مکان به نقطه تمرکز یک شکل نوین از شکنجه بدلشده، شکنجه‌ای که در آن ابزار اصلی، گرما، بی‌درمانی، تعفن و محرومیت مداوم  است.  این شیوه شکنجه« خاموش و بی‌صدا»است، اما اثراتش به‌مراتب عمیق‌تر و پایدارتر از ضرب‌وشتم است؛ آسیب‌های مزمن جسمی افسردگی، فروپاشی روانی و نابودی توان مبارزه. زندانیان سیاسی زن در ایران در واقع  در سه لایه ستم در هم تنیده  گرفتارند. ستم طبقاتی که هر مبارز کارگری، معلم یا فعال اجتماعی را هدف قرار می‌دهد،ستم جنسیتی که در ساختار مردسالار جمهوری اسلامی نهادینه  است و ستم سیاسی به‌عنوان مجازات مقاومت علیه نظم حاکم.قرچک، تجسم مادی این سه‌ لایه ستم است. ترکیبی از شرایط غیرانسانی کار اجباری، خشونت جنسیتی و حذف سیاسی،با وجود همه فشارها زنان زندانی سیاسی همچنان به اشکال مختلف مقاومت ادامه می‌دهند. نوشتن نامه‌های سرگشاده انتقال اخبار به بیرون، اعتصاب غذا و حفظ همبستگی. این مقاومت، گرچه زیر سایه تهدید مداوم و شرایط کشنده صورت می‌گیرد، یادآور آن است که جمهوری اسلامی نمی‌تواند اراده‌ی انقلابی را خاموش کند.

 زندان قرچک در تابستان ۱۴۰۴ تجسم کامل منطق نظام سرمایه‌داری اسلامی ایران است. تنها راه پایان دادن به این چرخه نه امید بستن به اصلاحات از بالا،  نه امید بستن به رفراندوم و پروژه رژیم چنجی اپوزیسیون هواخواه دخالت قدرتهای خارجی،  بلکه اتحاد و سازمانیابی طبقاتی کارگران،  سازمانیابی  توده یبر متن گسترش جنبش های اجتماعی و اعتراضی  و آماده کردن ملزومات سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی است.

تجربه تاریخی نشان می‌دهد که  نیروی ایستادگی و مقاومت  زندانیان سیاسی در شرایط شکنجه را  می توان با گسترش شبکه‌های همبستگی  در خارج از زندان تقویت کرد. پژواک مقاومت این انسانهای مبارز باید در فریاد زندانی سیاسی آزاد باید گردد در بیرون زندان ها، در اعتراضات کارگری و توده ای طنین اندازد.

سخن روز: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومه له
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpirn
https://t.me/KomalaCpiranTV