شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴

در صبح روز شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴ برابر با ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، ارتش های آمریکا و اسرائیل در عملیاتی گسترده‌‌ و هماهنگ اهدافی را در شهرهای مختلف ایران مورد حملات موشکی و بمباران قرار دادند. بر پایه گزارش‌ها در همین اولین روز جنگ در اثر بمباران یک مدرسه ابتدایی دخترانه در شهر میناب در استان هرمزگان در جنوب ایران، دست‌کم ۵۰ نفر کشته و بر پایه برخی گزارش ها تاکنون در مجموع بیش ۲۰۰ نفر کشته و بیش از ۷۰۰ نفر زخمی شده اند. متقابلا رژیم جمهوری اسلامی اسرائیل و چند پایگاه نظامی امریکا در منطقه را هدف حملات موشکی قرار داده است. این حملات نظامی در پی نقل و انتقال نیرو و میلیتاریزه کردن کامل منطقه از جانب آمریکا و در حالی که دور دوم مذاکرات میان هیئت‌های دو طرف زیر سایه تهدیدات جنگی آمریکا و پافشاری جمهوری اسلامی بر ادامه برنامه هسته‌ای به نتیجه نرسید آغاز شده است.

آنچه امروز شاهد آن هستیم، حلقه‌ای تازه از زنجیره‌ی کشمکش‌های امپریالیستی برای بازتعریف موازنه‌ی قدرت در منطقه  خاورمیانه است. تلاش آمریکا برای تحکیم هژمونی و کنترل منابع انرژی، مسیرهای راهبردی و حوزه‌های نفوذ سیاسی و تقلای جمهوری اسلامی برای بقا و سهم بری در بازآرایی نظم منطقه، بار دیگر خاورمیانه را به میدان رویارویی نظامی کشانده است. دولت نئوفاشیست ترامپ که تمام قوانین بین‌المللی محصول توازن قوای بعد از جنگ جهانی دوم را زیر پا گذاشته و بعد از نسل‌کشی در غزه در همدستی با دولت اسرائیل در راستای اهداف امپریالیستی و به‌ویژه در رقابت با چین در تلاش است که پروژه شکل دادن به نظم امپریالیستی مورد نظر خود را در خاورمیانه پیش ببرد، رژیم جمهوری اسلامی به عنوان مهمترین پایگاه اسلامی سیاسی مانعی بر سر راه تحقق نقشه های خود می داند. رژیم جمهوری اسلامی نیز که در راستای استراتژی بقای خود صدها میلیارد دلار از منابع ثروت جامعه و حاصل رنج و استثمار کارگران و زحمتکشان ایران را صرف پروژه ها و برنامه های هسته ای، تجهیز نیروهای باصطلاح محور مقاومت و برپایی زرادخانه موشکی کرده این جنگ و حتی منطقه‌ای کردن آن را در راستای بقای خود می داند.

این جنگ در عین حال در بستر تعمیق بحران‌های داخلی در ایران رخ می‌دهد. جامعه‌ی که سال‌هاست زیر فشار اجرای برنامه‌های نئولیبرالی سرمایه داری، ارزان سازی نیروی کار، تورم و گرانی افسارگسیخته و تعمیق شکاف طبقاتی و سرکوب سازمان‌یافته‌ی تشکل‌های مستقل کارگری و فعالین دیگر جنبش‌های اجتماعی قرار دارد. چنین شرایطی، جامعه را بشدت آسیب‌پذیرتر کرده و امکان بهره‌برداری قدرتهای امپریالیستی از این وضعیت را افزایش داده است.

این جنگ ویرانگر در حالی سایه خود را بر ایران و منطقه گسترانده است که طی هشت سال گذشته زیر تیغ سرکوب رژیم هار جمهوری اسلامی و تحت فشار فقر و فلاکت اقتصادی و تحریم های بین‌المللی، جامعه ایران هزاران اعتصاب و اعتراض کارگری، چهار خیزش و برآمد توده‌ای و جنبش‌های اعتراضی بی وقفه اقشار محروم جامعه را تجربه کرده است. از اینرو رژیم جمهوری اسلامی به رغم کشتار هولناک معترضان در جریان خیزش سراسری اخیر در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه و هراس افکنی هایی که انجام داد نتوانست ترس را بر جامعه حاکم کند. جامعه بسرعت از شوک و بهت اولیه عبور کرد و اندوه و خشم خود را به نیروی همبستگی و اعتراض علیه ساختار سیاسی حاکم تبدیل کرد.  برپایی مراسم های گسترده خاکسپاری و گرامیداشت یاد جانباختگان، محکومیت جنایات جمهوری اسلامی از جانب بخش‌های مختلف جامعه، اعتصاب سراسری مدارس و اعتراضات گسترده جنبش دانشجویی در دانشگاه‌های مختلف بازتاب فضای عمومی حاکم بر جامعه است. در تمام این دوران سیاست‌های مداخله‌گرانه آمریکا نه تنها کمکی به جنبش سرنگونی جمهوری اسلامی نکرده، بلکه در ضدیت با منافع این جنبش قرار داشته است.

در شرایط کنونی نیز این جنگ ارتجاعی نه تنها به جنبش‌های اجتماعی و اعتراضی کمک نمی کند، بلکه این جنبش‌ها را به حاشیه می راند. جنگ هر اندازه هم که «هوشمندانه» و اهداف آن دقیق و از قبل تعیین شده و به اصطلاح «بشردوستانه» باشد، مانند هر جنگ ارتجاعی دیگری کشتار، ویرانی و آوارگی را در پی خواهد داشت. تحت تاثیر این واقعیات و شرایط جنگی حفظ امنیت و تداوم زندگی در صدر اولویت‌های مردم قرار می‌گیرد و جنبش‌های اعتراضی به حاشیه رانده می‌شوند. به تبع آن اولویت کار فعالین جنبش‌های اجتماعی تغییر کرده و تلاش برای کاهش تاثیرات ویرانگر جنگ بر کار و زندگی و امنیت مردم به صدر اولویت‌های آنان می‌آید. بدیهی است که در چنین شرایطی فعالین سوسیالیست و رادیکال و پیشرو جنبش کارگری و دیگر جنبش‌های اجتماعی بویژه فعالین جنبش دانشجویی و جوانان در محلات شهرها ضمن اعلام نه قاطع به این جنگ سرمایه‌دارانه و ارتجاعی باید از هر طریقی برای تحکیم اتحاد و همبستگی در میان مردم تلاش کرده و با سازماندهی اکیپ‌ها و کمیته‌های همیاری و کمک‌رسانی مردمی مصائب جنگ را بر زندگی و امنیت مردم را کاهش دهند. در چنین شرایطی قطع جنگ از مسیر سرنگونی جمهوری اسلامی می گذرد و باید مبارزه سازمانیافته برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی را تشدید کرد. اما باید مرتبا به مردم هشدار داد که دوباره فریب فرمان‌ها و فراخوان‌های ترامپ و نتانیاهو و رضا پهلوی را نخورند. قیام برای سرنگونی جمهوری اسلامی نه یک حرکت خودجوش، بلکه اوج سازمانیابی یک جنبش توده ای و سراسری است. این امر فقط از عزم و اراده متحد و همبسته همه رهبران و فعالین جنبش های پیشرو اجتماعی ساخته است. باید برای متشکل کردن این اراده بی درنگ اقدام کرد.

حزب کمونیست ایران اعلام می کند که جنگ آمریکا و اسرائیل و رژیم جمهوری اسلامی ادامه سیاست های تاکنونی و از هر دو طرف، جنگی ارتجاعی و سرمایه دارانه است. این جنگ نه برای آزادی مردم، بلکه در راستای منافع ژئوپولیتیک و اقتصادی قدرت‌های بزرگ صورت می‌گیرد. ما هرگونه تلاش برای مشروع جلوه دادن مداخله‌ی خارجی به نام «حمایت از مردم» را مردود می‌دانیم. تجربه‌ی تاریخی نشان داده است که رهایی توده های مردم از راه حملات موشکی و بمباران قدرت‌های امپریالیستی به دست نمی‌آید. تجربه‌ی سال‌های اخیر و تهاجم نظامی به افغانستان و عراق تا سوریه و لیبی به‌روشنی نشان داده است که مداخلات نظامی قدرت‌های بزرگ، جز ویرانی زیرساخت‌ها، گسترش فقر، بی‌ثباتی مزمن و تقویت نیروهای ارتجاعی دستاوردی برای مردم نداشته است. در همانحال نباید به رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی که یک پای این جنگ ارتجاعی است اجازه داد که به بهانه دفاع از کشور در برابر تجاوز خارجی فضای جامعه را امنیتی کرده جنبش‌های اجتماعی و اعتراضی را به حاشیه براند.

حزب کمونیست ایران ضمن محکوم کردن این جنگ ارتجاعی، همه کارگران و زحمتکشان و مردم آزاده ایران را به گسترش و تشدید مبارزه برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی فرا می خواند و از فعالان و پیشروان جنبش کارگری و دیگر جنبش‌های پیشرو اجتماعی می خواهد که تلاش برای امر سازمانیابی و شکل دادن به یک رهبری هماهنگ و سراسری را گسترش دهند. فقط با تعجیل و تشدید تلاش و مبارزه برای آماده کردن ملزومات سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی می توان مردم ایران و منطقه را از شر این رژیم جنایتکار نجات داد، تلاش نیروهای اپوزیسیون بورژوایی و دست راستی برای آلترناتیو سازی از بالای سر مردم را حنثی کرد و در برابر نظم منطقه ای امپرالیستی و ارتجاعی آمریکا و اسرائیل افق روشنی را پیش روی  کارگران و مردم ستمدیده خاورمیانه قرار داد.

نه به این جنگ ارتجاعی

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری

کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

۹ اسفند ۱۴۰۴

۲۸ فوریه ۲۰۲۶