سه شنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵ | 17 - 11 - 2026

Communist party of iran

بیانیه مشترک تشکل های مستقل در سوگ کارگران ان جی ال ۳۳۰۰ و محکومیت عاملان حوادث کار


شبکه های خبری محلی استان ایلام و رسانه های جمعی به نقل از منابع خبری شرکت نفت، حادثه ای دردناک که حاکی از جان باختن ۱۰ کارگر و مصدومیت ۱۸ نفر دیگر است، مخابره کردند. طبق آخرین اخبار تاکنون تعداد جان باختگان به ۱۲ تن رسیده است. یاد این عزیزان را گرامی می داریم و در غم خانواده ها شریک هستیم.  این حادثه در شامگاه پنجشنبه ۲۲ آبان در اثر واژگونی اتوبوس سرویس کارکنان کارخانه گاز مایع ان جی ال ۳۳۰۰ در محور دشت عباس به آبتاف در شهرستان دهلران رخ داد. بازتاب این حادثه مرگبار، سایه سنگین فقدان کارگران ماهر (مهندس)  جوانی که تن های خسته خود را در آرامشی موقت، در تعویض شیفت و در مجالی کوتاه از کارخانه به خانه به صندلی های اتوبوس سپرده بودند؛  استان ایلام و منطقه جنوب غرب و جنوب کشور و جامعه کارگری را در اندوه بزرگی فرو برد. این بار تکرار حادثه در ارابه مرگ زیر عنوان سرویس کارکنان رقم خورد و ۱۲ خانواده را به سوگ فرزندان و نان آوران خود نشاند. مرگ این عزیزان زحمتکش در رسانه های خبری همچون حادثه ای تلخ انعکاس یافت. اما هنگامی که در عمق این حادثه کنکاش می کنیم با آماری روبرو هستیم که مرگ کارگران را در تسلسل و تکرار شرایط غیر ایمنی به امری فاجعه بار بدل کرده است. سالنامه آماری سازمان تأمین‌اجتماعی گزارش داده است که در سال ۱۴۰۴ تعداد ۳۶ هزار و ۳ نفر از افراد زیر پوشش این سازمان در حوادث ناشی از کار آسیب دیده اند و ۶۶۸ مورد فوت ناشی از حادثه کار نیز ثبت شده است. بر اساس این آمار در سال ۱۴۰۴ به طور متوسط روزانه ۱۰۰ نفر از افراد زیر پوشش این سازمان آسیب دیده اند. در همین سال ( ۱۴۰۴ ) دست کم یک هزار و ۲۷۰ نفر در حوادث کاری جان باخته اند. مشابه این حوادث، ما در بسیاری از مراکز کارگری، خدماتی، در راه ها و اسکله ها، معادن و شرکت های ساختمانی به وفور مشاهده می کنیم.
تا زمانی که برای بهبود و ایمن سازی ناوگان حمل و نقل و جاده های شهری و برون شهری و کارخانه ها و معادن، کمترین هزینه  ها اختصاص می یابد و برای جان انسان های زحمتکش هیچ ارزشی از سوی حکومت ها قائل نمی شوند، ما همچنان باید شاهد افزایش حوادث و مرگ کارگران باشیم. آنچه می تواند به کاهش حوادث کار و به تبع آن کاهش مرگ و مصدومیت کارگران کمک کند، تأمین منابع مالی برای سالم سازی شرایط کار و ایجاد تشکل های پایدار و مستقل کارگران به عنوان ناظران و باز دارندگان ستم سرمایه،  در محل کار می باشد. قدرت جمعی کارگران  باید کارفرما و دولت سرمایه داری را برای برقراری شرایط مساعد و استاندارد در جامعه و کارخانه مجبور نماید.

۲۵ آبان ۱۴۰۵

سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

کارگران بازنشسته خوزستان

گروه اتحاد بازنشستگان

اشتراک در شبکه های اجتماعی: