چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۵

صدور مجدد حکم اعدام علیه فعال زن کورد، وریشه مرادی، بار دیگر نشان می‌دهد که رژیم ایران بر سیاست‌های سرکوب، ارعاب و به سکوت کشاندن زنان اصرار می‌ورزد.

امکان‌پذیر و پذیرفتنی نیست زنی که حیات خود را وقف مبارزه برای آزادی خلق کورد، جستجوی زنان برای برابری و آزادی، حقوق بشر و ساخت حیاتی شایسته کرامت انسانی کرده است، زیر تهدید اعدام نگاه داشته شود. این تصمیم در عین حال هجوم و حمله‌ای آشکار علیه اراده آزادیِ زنان، مطالبات دموکراتیک خلق کورد و صداهای اجتماعی است.

نزدیک به دو سال است که او در زندان‌ها علیه انزوای شدید، شکنجه جسمی و روانی و شرایط زندان که کرامت انسانی را پایمال می‌سازد، مبارزه می‌کند. فشارهایی که از نخستین روز بازداشت بر او تحمیل شده، مشکلات جسمانی و درمانی و موانع ایجادشده در دسترسی او به مداوا، همگی بخشی از سیاست سیستماتیک ارعاب علیه وی است. با وجود تمامی این فشارها، او از اراده آزادی‌خواهی خود عقب‌نشینی نمی‌کند. اکنون نیز می‌خواهند با اعدام، وریشه مرادی را خاموش سازند. اما هیچ سیاست سرکوبی که زندگی یک زن و مبارزه آزادی‌خواهانه او را هدف قرار دهد نمی‌تواند به پیروزی برسد، به‌ویژه هنگامی که پاسخ او در برابر سرکوب، مقاومت باشد.

از سوی دیگر، رویکرد رژیم ایران در قبال خلق کورد، زنان و بخش‌های معترض جامعه تنها در چارچوب امنیتی و مجازات محدود می‌شود، مطالبات دموکراتیک به عنوان تهدید دیده می‌شود، حق‌خواهی جرم‌انگاری می‌گردد و خواسته هویت‌های گوناگون برای زندگیِ آزاد با سرکوب پاسخ داده می‌شود. تلاش برای سرکوب کردن مبارزه آزادی زنان با احکام اعدام نیز وجه سیاسی این سرکوب را آشکار می‌سازد.

اما خواستِ آزادیِ زنان با تصمیم یک دادگاه از بین نمی‌رود. هر تلاشی برای خاموش ساختن صدای یک زن، بار دیگر نشان می‌دهد که چرا مبارزه برای برابری و آزادی همچنان ضروری است.

پاسخ به مطالبات بخش‌های گوناگون مردم ایران برای آزادی، دادگری، برابری و زندگی شرافتمندانه نمی‌تواند سرکوب بیشتر، اعدام و عملیات‌های نظامی باشد. اما در روزهای پس از تکرار حکم وریشه مرادی، افزایش حملات نظامی رژیم ایران در مناطق مختلف روژهلات کوردستان نیز قابل توجه و معنادار است. از یک سو فعالان زن کورد زیر تهدید اعدام قرار می‌گیرند و از سوی دیگر عملیات‌های نظامی و بمباران در مناطق کوردها ادامه دارد. این امر رویکرد رژیم ایران در قبال مسئله کورد و موضع آن در برابر حقوق سیاسی را برملا می‌سازد.

از اینجا ما تمامی سازمان‌های زنان، جنبش‌های فمینیستی، سازمان‌های حقوق بشری، نهادهای حقوقی، ساختارهای دموکراتیک و شبکه‌های همبستگی بین‌المللی را فرا می‌خوانیم: برای توقف حکم اعدام علیه وریشه مرادی، طنین‌انداز ساختن صدای خود یک مسئولیت تاریخی است. در برابر سیاست‌های سرکوب و ارعاب رژیم ایران، نیاز به ایجاد فشار افکار عمومیِ موثر و مداوم وجود دارد. همچنین باید برای افشای تمامی نقض‌های حقوقی صورت‌گرفته علیه وریشه مرادی، خواستار تشکیل یک کمیته حقیقت‌یاب و تحقیقات مستقل شد و برای تحقق آن مبارزه کرد.»

شورای هماهنگی کنگره استار (Kongra Star)

دوشنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۲٦