سه شنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۵

خصوصی سازی نهاد بیمه گر اجتماعی _ اقتصادی تامین اجتماعی ممنوع!
هنوز جنگ تجاوزگرانه‌امریکایی_ اسرائیلی علیه کشور و مردم ما جریان دارد، جنگ ویرانگری که اگر در کمترین زمان ممکن هم به پایان رسد، تبعات آن در همه ابعاد زندگی مردم و به ویژه کارگران و مزد و حقوق بگیران تا مدت‌ها پابرجا خواهد بود .
هنوز جنگ ویرانگر بر زیرساخت های اساسی ایران سایه انداخته است و بیم خرابی های بیشتر زیر ساخت‌ها، زندگی مردم این سرزمین را بیمناکتر و امنیت اجتماعی و بهداشت تن و روان مردم را در مداومت مخاطرات بیشتر قرار داده است
هنوز کارگران زیادی به واسطه‌ی اقتصاد آسیب دیده از جنگ و ناکارآمدی‌های مدیران اقتصادی در افزایش فزاینده‌ی تورم و گرانی و فلاکت اقتصادی و بیکاری و اخراج  در رنج‌اند.
و هنوز خون های بسیاری را اگر چه از زمین‌ها شسته‌اند اما مردم دلخون و آزرده و با استیصال از فردایی که روشن نیست ، خشمناکند.
در این میانه رئیس جمهور پزشکیان در یک برنامه ی تلویزیونی  با دستاویز قراردادن  ناکارآمدی مدیران دولتی درصنایع و کارخانه‌های وشرکت های سازمان تامین اجتماعی (شستا)  و بیان ضرر و زیان‌های ناشی از عملکرد آنان، نسخه‌ شکست خورده‌ی واگذاری و خصوصی‌سازی این منابع و سرمایه‌های بین النسلی بیمه‌شدگان را تجویز می کند و نوید می‌دهد که : « راه درست این‌است که کارخانه‌های ما و شرکت‌های ما در حقیقت توسط بخش خصوصی مدیریت بشود …. و البته ما تلاش می کنیم این را با هماهنگی که بین قوا وجود دارد انشاالله حل کنیم .»
تاسف بارتر اینکه رئیس جمهور با توسل به شیوه‌های دلسوزانه و نگرانی از وضع درمان و داروی بیمه شدگان  تمایل و تلاش خود را برای خصوصی سازی، سازمانی که سرمایه اش از محل بودجه عمومی نیست، وابسته به پول نفت نیست و تنها از تجمیع بخش قابل توجهی از مزد کارگران بیمه شده از گذشته تا بحال، گرد آمده و به تاسیس و ایجاد شرکت و کارخانه و بانک انجامیده است، چوب حراج به دست گرفته است .
 بیمه شدگان تامین اجتماعی بخوبی نسبت به این شیوه‌های پوپولیستی آگاهند و به خوبی هم می‌دانند که آزمودن دوباره واگذاری سرمایه ها و منابع سازمان تامین اجتماعی آنهم زیر پوست جنگ تجاورزکارانه، تجاوزی مضاعف علیه بیش از نیمی از جمعیت کشور است که تحت پوشش این سازمان قرار دارند .
کارگران و بازنشستگان  یکبار این رفتار را در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد و در ادامه در دولت روحانی تجربه کرده اند و بخشی از سرمایه بین النسلی آنان تحت واگذاری سهام در بارار بورس از دست رفته است و بار دیگر این اجازه را به هیچ دولتی تحت لوای هیچ فتوایی نخواهند داد.
امروز شعارهای  کارگران و بازنشستگان چنین است :
این سرمایه از حق‌بیمهٔ ما شکل گرفته؛ هرگونه فروش یا واگذاری آن، مصادرهٔ آشکار هستی و زندگی مردم است .
 سازمان تأمین اجتماعی، نهادی عمومی‌غیردولتی است؛ شستا منابع سرمایه ای آن و غیر قابل واگذاری است .
 بدهی افسانه‌ای دولت به سازمان، را برای کاهش ناترازی های ناشی از سوء مدیریت دولتی بپردازید.
 فروش شستا یعنی سلب مالکیت سرمایه اجتماعی کارگران . مصادره‌ی سرمایه نهاد بیمه‌گر اجتماعی  برای ایجاد تراست ها و الیگارش های جدید استثمارگر .
شستا باید از سوی سازمان های مستقل کارگری و کانونهای مستقل بازنشستگان کنترل و نظارت شود.
ما اجازهٔ مصادرهٔ ذخیرهٔ عمر و میراث پدران و مادران خود را به هیچ دولتی تحت هیچ عنوانی  نمی‌دهیم.
اتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان ایران
۱۹ مرداد ۱٤۰۵