سه شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴ | 13 - 01 - 2026

Communist party of iran

بیانیه‌ی سیاسی کنفرانس سوم شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان قسمت اول

کنفرانس سوم شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان که در روزهای ۷ و ۸ تیر ۱۴۰۴ برابر با ۲۸ و ۲۹ ژوئن ٢٠٢٥ در شهر استکهلم برگزار شد، علاوه بر بررسی گزارش فعالیت های شورا در فاصله دو کنفرانس و انجام وظایف دیگری که بر عهده اشت، کلیات بیانیه سیاسی ارائه شده به کنفرانس از جانب هیئت هماهنگی را تصویب و تکمیل و تدقیق آن بر أساس مباحث کنفرانس را به هیئت هماهنگی خود واگذار کرد. آنچه در اینجا به سمع و نظر بینندگان عزیز می رسد، فسمت اول این بیانیه است که از جانب هيئت هماهنگی شورای همکاری تهیه و انتشار یافته است.
 
سومین کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست کردستان در شرایطی برگزار شد که نظام سرمایه‌داری، با تقویت جریان‌های راست افراطی در مقیاس جهانی نه‌تنها به‌تشدید استثمار و گسترش فقر و محرومیت اقتصادی دامن زده، بلکه موجبات گسترش جنگ و نسل‌کشی، ناامنی، بیگانه‌هراسی (نئوفاشیزم) و تخریب گسترده‌ی محیط زیست را نیز فراهم آورده است.  دولت‌های سرمایه‌داری بیش از پیش به ابزارهایی در خدمت منافع سرمایه تبدیل شده‌اند؛ ابزارهایی که متضمن تعرض به حقوق کارگران، آزادی‌های سیاسی، ارزش‌های انسانی و دستاوردهای اجتماعی می‌باشند. نمونه‌ی بارز این وضعیت، تداوم و تشدید جنگ‌هایی نظیر جنگ در اوکراین و نسل‌کشی دولت اسرائیل در غزه است؛ جنگ‌هایی که نه‌تنها بازتاب رقابت‌های ژئوپولیتیک و نظامی میان بلوک‌های سرمایه‌داری جهانی است، بلکه پیامدهای ویرانگری برای مردم منطقه، ساختارهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و شرایط زیست انسان‌ها همراه داشته است. 

تحت این شرایط، باوجود رشد بی‌سابقه‌ی فناوری و افزایش چشم‌گیر بهره‌وری در عرصه‌ی تولید، شکاف میان فقر و ثروت در سطح جهانی عمیق‌تر شده و میلیون‌ها انسان در شرایط سخت معیشتی به‌سر می‌برند، درحالی‌که محیط زیست در معرض تهدیدی جدی قرار گرفته است.  در چنین شرایطی، اعتراض‌ها و اعتصابات کارگری در واکنش به سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها، جنبش جهانی همبستگی با مردم فلسطین و اعتراض به نسل‌کشی رژیم اسرائیل و حامیان آن در ناتو، مبارزات ضدآپارتاید نژادی و جنسیتی، و جنبش‌های زیست‌محیطی و دفاع از آزادی‌های سیاسی، همگی به‌مثابه زمینه‌هایی مهم برای تداوم و گسترش فعالیت‌های سوسیالیستی در سطح جهان عمل کرده و امید به ساختن جهانی آزاد، برابر و انسانی را زنده نگاه داشته‌اند.

منطقە‌ی خاورمیانە نیز یکی از کانون‌های بحران‌های مزمن نظام سرمایەداری است. خاورمیانه درحالی‌که هنوز زیر بار عوارض سنگین لشکرکشی آمریکا به افغانستان و عراق و جنگ و ویرانگری در سوریه و پیامد سرکوب خونین خیزش‌های تودەای در این منطقه کمر راست نکردەاست، بار دیگر درنتیجه‌ی رقابت قدرت‌های سرمایەداری جهانی و دولت‌ها و نیروهای متحد آن‌ها، به جنگ قطب‌های تروریستی دامن زده و زندگی صدها هزار نفر را به تباهی کشانده است.  عملیات تروریستی سازمان حماس در هفتم اکتبر ٢٠٢٣ و درپی آن جنایات جنگی و نسل‌کشی دولت فاشیست اسرائیل در غزه علیه مردم فلسطین با حمایت دولت آمریکا و متحدین اروپایی آن در ناتو که اکنون بیش از ۲۰ ماه از آن می‌گذرد، فاز خطرناکی از جنگ و بی‌ثباتی به این منطقه تحمیل کرده است. دولت اسرائیل در ادامه‌ی نسل‌کشی در غزه با حمله به حزب‌الله در لبنان و بازتعریف اهداف جنگ در راستای شکل‌دادن به نظم منطقەای مورد نظر و به‌شکست‌کشاندن قطعی “نیروهای محور مقاومت” جنگ را وارد فاز نوینی کرد. 

در مرحله‌ی بعدی این جنگ که با نقشه‌ی مشترک دولت‌های اسرائیل و آمریکا و حمله‌ی هوایی ارتش اسرائیل به مراکز هستەای، نظامی و فرماندهی رژیم جمهوری اسلامی و اماکن عمومی آغاز شد و با حملات متقابل موشکی و پهبادی سپاه پاسداران پاسخ گرفت، صدها نفر از شهروندان بی‌دفاع در ایران و دەها نفر از شهروندان اسرائیل جان خود را از دست دادند، میلیون‌ها تن ناچار به ترک خانەهای خود شدند و ویرانی‌های گستردەای به‌بار آورد. حمله‌ی جنگنده‌بمب‌افکن‌های ارتش آمریکا به تأسیسات هستەای فردو، نطنز و اصفهان اوج قلدری میلیتاریستی آمریکا برای به‌تسلیم‌کشاندن رژیم جمهوری اسلامی تحت لوای “آتش‌بس” را به‌نمایش گذاشت. از این‌رو بود که شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان، تشکل‌ها و نهادهای کارگری و زندانیان سیاسی و انسان‌های آزادی‌خواه و برابری‌طلب در سراسر ایران از همان روز اول با شناخت از ماهیت ارتجاعی سیاست‌های طرف‌های این جنگ اعلام کردند، این جنگ ارتجاعی محکوم است و باید بی‌درنگ متوقف گردد.

همان‌طور که ما پیش‌بینی کرده بودیم و جنگ دوازده روزه نشان داد، این جنگ علاوه بر ویرانی‌ها و تلفاتی که بەبار آورد جنبش‌های اجتماعی و اعتراضی در جامعه را به‌حاشیه راند، روند تکامل این جنبش‌ها در زمينه‌ی سازمانیابی را با وقفه روبه‌رو کرد و به جنبش انقلابی برای سرنگونی جمهوری اسلامی لطمه زد.  در جریان این جنگ، سلطنت‌طلبان فاشیست بخش‌هایی از اپوزیسیون بورژوایی و برخی از جریان‌های ناسیونالیست در کردستان که به جنگنده‌بمب‌افکن‌های اسرائیل و دخالت نظامی آمریکا برای براندازی جمهوری اسلامی و دست‌به‌دست‌شدن قدرت از بالا امید بسته بودند، یک‌بار دیگر عمق بیگانگی سیاست‌های خود را با منافع کارگران و مردم ایران را نشان دادند. برخلاف تصور و پیش‌بینی جریان‌های اپوزیسیون راست که فکر می‌کردند با ادامه‌ی حملات نیروی هوایی ارتش اسرائیل، مردم ایران به‌مانند پیاده‌نظام این جنگ به‌خیابان می‌ریزند و موجبات دست‌به‌دست‌شدن قدرت از بالا را برای آنان فراهم می‌آورند، مردم ایران نهایت بلوغ سیاسی خود را نشان دادند. 

کارگران و مردم آزادی‌خواه ایران با تکیه بر تجارب باارزشی که اندوختەاند و به این آگاهی که هنوز ملزومات سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی به‌لحاظ سازمان‌یابی و شکل‌دادن به رهبری سراسری را آماده نکردەاند و واردشدن به نبرد نهایی با جمهوری اسلامی را زودرس می‌دانستند، برای جاروجنجال تبلیغاتی رسانەهای بورژوایی هیچ ارزشی قائل نشدند و دوره‌ی جنگ و ناأمنی را به تحکیم همبستگی در صفوف خود از سر گذراندند. کارگران و زنان و مردان آزاده‌ی ایران با اتحاد و همبستگی و تشکل و همیاری انسانی آمادگی خود را برای مقابله با مصائب جنگ نشان دادند. 

باز نشر: تلویزیون حزب کمونیست ایران و کومه له
https://alternative-shorai.tv
https://cpiran.org
https://komala.co
https://t.me/peshrawcpiran
www.facebook.com/Peshrawcpiran
www.instagram.com/Peshrawcpirn
https://t.me/KomalaCpiranTv

اشتراک در شبکه های اجتماعی: