بیانیهٔ پایانی کنفرانس بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی
دوشنبه ۸ دی ۱۴۰۴
پاریس، ۲۰–۲۱ دسامبر ۲۰۲۵
کنفرانس بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی، با حضور سازمانها، نیروهای انقلابی و مبارز و سخنرانانی از فلسطین، کردستان، ترکیه، ایتالیا، آلمان، دانمارک، بلژیک، فرانسه، بریتانیا، هند، تونس، شیلی، اتریش، فیلیپین، کامرون، ایران، اسپانیا، سوئیس، پرو، یونان و مکزیک، در روزهای ۲۰ و ۲۱ دسامبر ۲۰۲۵ در پاریس برگزار گردید.
ما با تصویب قطعنامهٔ نهایی این کنفرانس، تعهد مشترک خود را اعلام میکنیم که همبستگی بینالمللی با زندانیان سیاسی در سراسر جهان را به نیرویی بنیادین تبدیل کنیم؛ نیرویی که مسیر مبارزات و مقاومتهای خلقها را روشن میکند.
بحران امپریالیستی، اوجگیری فاشیسم و رژیمهای سرکوبگر
امپریالیسم با بحرانی عمیق و ساختاری مواجه است که خود را در فقر گسترده، فلاکت، جنگهای ارتجاعی، نسلکشی، اشغال، خیزشها و مقاومتها نشان میدهد. ما شاهد تشدید مسابقهٔ تسلیحاتی، تدارک برای جنگ جهانی سوم و سلب نظاممند آزادیهای سیاسی هستیم. نظام سرمایهداری پدرسالار آشکارا در پاسخگویی به ابتداییترین نیازها و مطالبات مردم شکست خورده و برای حفظ سلطهٔ خود، بیش از پیش به خشونت، سرکوب و اجبار متوسل میشود.
در نتیجهٔ بحران دائمی سرمایهداری، جنبشهای فاشیستی در بسیاری از کشورها در حال قدرتگیریاند، به قدرت میرسند یا به موقعیتهای تعیینکنندهای در ساختار دولت دست مییابند. این روند با افزایش سیاستهای سرکوبگرانه، خشونت پلیسی و گسترش سازوکارهای نظارت و کنترل همراه است. در پرو، هند، ترکیه و بسیاری دیگر از کشورهای جهان، قوانین ضدتروریستی به یکی از ابزارهای اصلی راهبردهای ضدانقلابی دولتها بدل شدهاند.
زندانیان سیاسی الهامبخش مقاومت ما
همبستگی عملی و سازمانیافته با زندانیان سیاسی، جداییناپذیر از مبارزهٔ همهٔ نیروهای انقلابی برای دگرگونی جامعه است. زندانیان سیاسی در این مقطع تاریخی، تجسم زندهٔ مقاومتاند.
زندانیان سیاسی در برابر حبس انفرادی، حملات جسمی و روانی، محدودیتهای ارتباطی، محرومیت از خدمات درمانی، تبعید، تعرض جنسی و همهٔ اشکال بیقانونی مقاومت میکنند. حتی پس از دههها زندان، آزادی آنان بهطور نظاممند به تأخیر میافتد. همبستگی با زندانیان جرمانگاری میشود و مدافعان حقوق آنان با همان سازوکارهای سرکوب مواجه میگردند.
زندانیان فلسطینی، با وجود مواجهه با بیرحمانهترین چهرهٔ رژیم استعماری صهیونیستی، علیرغم شکنجه، انزوا، محرومیت پزشکی و تعرض جنسی، سیاهچالهای صهیونیستی را به کانونهای مقاومت جمعی بدل کردهاند. رژیم اسرائیل صدها کودک زندانی فلسطینی را نیز در معرض همان قساوت قرار میدهد.
ما خواستار آغاز فوری یک کارزار بینالمللی برای پایان دادن به حملات، شکنجه و بدرفتاری با زندانیان، بهویژه در چارچوب سیاستهای نسلکُشانهٔ دولت صهیونیستی علیه مردم فلسطین هستیم.
در ترکیه، زندانها مرکز جنگ تمامعیار دولت فاشیستی علیه نیروها و زندانیان انقلابی هستند. با وجود اعمال انزوای شدید، از جمله در «زندانهای نوع چاه» جدید، و خشونتهای خودسرانه، زندانیان استوار ایستادهاند و از تسلیم شدن در برابر تلاشهای دولت برای تحقیر و نابودی آنان سر باز میزنند.
ما خواهان بهرسمیت شناختن حق آموزش، حق دفاع و حق ارتباط به زبان مادری برای همهٔ زندانیان هستیم. همچنین خواستار پایان دادن به «قانون ویژه» علیه عبدالله اوجالان، آزادی زندانیان واجد شرایط، اعطای «حق امید» به همهٔ زندانیان سیاسی، و لغو کلیهٔ مجازاتها و قوانین فاشیستی هستیم.
مبارزهٔ کارگران، خلقها و زنان در ایران برای آزادی، بخشی از مبارزهٔ مشترک انسانیت پیشرو برای رهایی است و همزمان علیه مداخلات امپریالیستی و صهیونیستی جریان دارد. کنفرانس ما از اقدامات سهشنبهها و اعتصابهای غذای زندانیان سیاسی علیه رژیم اسلامی در ایران درود میفرستد و تأکید میکند که مبارزه علیه اعدامها در ایران و سایر کشورها، یکی از فوریترین وظایف همبستگی بینالمللی با زندانیان سیاسی است.
اوجگیری جنبشهای نوین فاشیستی در اروپا، ائتلافهای فاشیستی با دولتهای مرکزی و چرخش فضای سیاسی به راست، به اجرای سیاستهای نژادپرستانه و فاشیستی انجامیده است. قوانین ضدتروریستی علیه جنبشهای مقاومت به کار گرفته میشوند و سرکوب مهاجران، انقلابیون و نیروهای ضدامپریالیست تشدید میشود. همبستگی با فلسطین «جرم» اعلام میشود، تظاهرات ممنوع و فعالیتهای سیاسی سرکوب میگردد.
در شمال آفریقا، مبارزه برای آزادیهای سیاسی ــ بهویژه در مصر و مراکش ــ با حملات شدید روبهروست. در مکزیک، زندانها به یکی از مراکز اصلی خشونت دولتی علیه مردمان بومی، سازمانهای انقلابی و اپوزیسیون اجتماعی تبدیل شدهاند. پروندههایی مانند پروندهٔ «پرسیو» نشان میدهند که دولت پرو از زندان بهعنوان ابزار سرکوب و حذف مخالفان استفاده میکند.
در سراسر جهان، شرکتکنندگان در خیزشهای مردمی، از جمله در کامرون، بازداشت و خاموش میشوند. مردمان بومی و کنشگرانی که برای دفاع از طبیعت و زیستبوم خود در برابر ویرانی محیطزیست ناشی از حرص سود سرمایهداری مبارزه میکنند، بازداشت، زندانی و کشته میشوند. با اینهمه، مقاومت ادامه دارد و نیروهای مبارز همچنان در خیابانها رژیمهای سرکوبگر را به چالش میکشند.
چنانکه در عملیات «کاگار» در هند و فیلیپین مشاهده میشود، نیروهای انقلابیِ مقاومت با حملات انحلالگرایانهٔ بورژوازی جهانی روبهرو هستند و با وجود این، مبارزهٔ خود را هم در زندانها و هم در خطوط مقدم ادامه میدهند.
نظام امپریالیستی–سرمایهداری بر پدرسالاری و دگرجنسگراسالاری بهعنوان سازوکارهای ساختاری ستم تکیه دارد. زنان و افراد LGBT+ هدف استثمار چندلایه، خشونت و انکار نظاممند قرار گرفتهاند. زنان و زندانیان LGBT+ با مقاومت در برابر تعرض جنسی و ستم در زندانها، ابزارهای خشونت پدرسالارانه را به چالش میکشند.
ما خواستار تشدید تلاشها برای مقابله با خشونت جنسی و تجاوز به زندانیان هستیم و پایان دادن به خشونت جنسی در همهٔ زندانهای جهان را مطالبه میکنیم.
همبستگی بینالمللی و مبارزهٔ مشترک
همبستگی بینالمللی، بنیان مقاومت جمعی ماست. فارغ از شرایط گوناگون، مبارزهٔ مشترک علیه ستم و ابزارهای خشونت آن ما را متحد میسازد. این همبستگی بهروشنی در «انتفاضهٔ جهانی» متجلی شده است؛ خیزشی که در حمایت از مبارزهٔ مردم فلسطین برای آزادی و کرامت انسانی شکل گرفته است.
چفیه به نمادی جهانی از رهایی بدل شده است؛ نهتنها در خاورمیانه، بلکه در سراسر جهان.
ما همبستگی خود را با زندانیان سیاسی در سراسر جهان گسترش میدهیم و به کومرادا آرناس، ژرژ ابراهیم عبدالله و لئونارد پلتیر که پس از دههها زندان به آزادی دست یافتهاند، درود میفرستیم. موضع جمعی شرافتمندانهٔ آنان و تداوم مبارزه حتی پس از آزادی، به ما نیرو و روحیه میبخشد.
ما به همهٔ زندانیان سیاسی که در سیاهچالهای نظم بورژوایی، هر روز، در هر جلسهٔ دادگاه و با هر حکم ناعادلانه، مقاومت خود را تقویت میکنند، درود میفرستیم. احمد سعدات، مروان برغوثی، مومیا ابوجمال، زینب جلالیان، دیمیتریس خاتزیواسیلیادیس، نیکوس مازیوتیس، دانیلا کلته، فیگن یوکسکداغ، هاتیسه دنیز آکتاش، «۲۴ نفر فیلْتون» و بیشمار زندانی سیاسی دیگر که امکان نام بردن کامل از آنان وجود ندارد، الهامبخش مقاومت مداوم ما هستند.
مقاومت زندانیان سیاسی از زندگی در برابر همهٔ اشکال سیاستهای نابودساز دفاع میکند؛ از طریق اعتراض، دفاعیات افشاگرانه، فعالیتهای تولیدی، اعتصابهای غذا و روزههای مرگ. مقاومت آنان، مقاومت ماست.
کنفرانس ما خواستار هماهنگی گستردهتر اقدامات همبستگی، بهویژه در روزهای مهم مبارزهٔ سیاسی همچون ۸ مارس، ۱۸ مارس، ۱۷ آوریل، ۱۹ ژوئن و ۳ دسامبر است.
بر این اساس، کنفرانس بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی تصمیم گرفت «هماهنگی بینالمللی همبستگی با زندانیان سیاسی» را تأسیس کند. هدف این ابتکار، گسترش همبستگی بینالمللی با زندانیان سیاسی، تقویت ارتباط و همکاری برای استحکام مبارزه، و فراهمسازی شرایط لازم برای آغاز فعالیتهای سیاسی و عملی این هماهنگی در آیندهٔ نزدیک است.
ما همبستگی تزلزلناپذیر خود را با همهٔ زندانیان سیاسی در سراسر جهان، با اتکا به وحدت و شور و نیرویی که این کنفرانس پدید آورده است، اعلام میکنیم.
آزادی برای همهٔ زندانیان سیاسی!
زنده باد همبستگی بینالمللی!
پلتفرم صدای زندانیان (TSP)
۲۱ دسامبر ۲۰۲۵