بیانیههای دانشجویی ٤ دانشگاه در سالگرد قتل ژینا: تمام حرف ما نه به جمهوری اسلامی و همه نهادهایش
شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۲
دانشجویان چهار دانشگاه در تهران، علم و صنعت، امیرکبیر، بهشتی و خواجه نصیر، روز جمعه، ۲۴ شهریور، در بیانیههای جداگانهای به مناسبت سالگرد قتل مهسا امینی و آغاز اعتراضات زن، زندگی، آزادی و خیزش انقلابی تأکید کردند که اعتراضات زن، زندگی، آزادی انفجار خشمی عمومی علیه جمهوری اسلامی است و تنگتر شدن زنجیر ستم، فقر و سرکوب فقط دانشجویان و مردم ایران را در «نه گفتن» به این حکومت مصممتر کرده است.
جمعی از دانشجویان دانشگاه بهشتی در بیانیهای که در کانال شوراهای صنفی دانشجویان کشور منتشر شد، نوشتند: در پایان شهریورماه سال ۱۴۰۱، پس از به قتل رساندن ژینا (مهسا) امینی، مردم ایران با شعار زن، زندگی، آزادی، اعتراضات گستردهای را علیه حجاب اجباری، ستم طبقاتی، سرکوب ملیتها، فقر، فساد، استبداد دینی و نقض حقوق آشکار خود برپا کردند.
دانشجویان دانشگاه بهشتی در این بیانیه تأکید کردند که شعار قسم به خون یاران، ایستادهایم تا پایان، دانشگاه را بر پیمانی که با خیابان بسته از همیشه استوارتر کرده است.
آنها نوشتند: در جواب ندای آزادی و عدالتمان، تنها کشتار و دشمنی دیدهایم. ما اما هنوز زنده و حامی زندگی و مقاومت هستیم. در مسیری که شروع کردهایم، محکمتر از همیشه قدم بر میداریم. تنگتر شدن زنجیر ستم، فقر و سرکوب تنها ما را نسبت به آرمان خود مصممتر کرده است.
دانشجویان دانشگاه بهشتی (دانشگاه ملی سابق) با تأکید بر این که نام دانشگاه هفتاد سال است که در ایران با مقاومت و مبارزه گره خورده است، افزودند: این بار نیز مستثنی نیست. کوتاه نخواهیم آمد. بار دیگر خیابان و دانشگاه را صحنه مبارزات خود خواهیم کرد.
دانشجویان دانشگاه علم و صنعت: یک ایران برای دادخواهی مهسا به پاخاست
جمعی از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت نیز در بیانیهای به مناسبت سالگرد مهسا امینی نوشتند: سال گذشته خون بیگناهی به زمین ریخته شد و کاسه صبر و تحملمان سر آمد، یک ایران برای دادخواهی مهسا به پاخاست.
این بیانیه با تأکید بر این که «زن، زندگی، آزادی، تنها یک شعار نبود»، آن را بازتاب شرایط سخت سالهای سرکوب خواند و افزود: هر آن کس که توانست، مشتها را گره کرد و فریاد دادخواهی سر داد و به خیابان آمد. دانشجویان، فرزندان این ملت، خیابانها را تنها نگذاشتند و با مردم همراه شدند. مشعل اعتراضات از زنان به خیابان، از خیابان به دانشگاه و از دانشگاه به خیابان دست به دست شد.