جمعه ۴ آذر ۱۴۰۱

شیوا سبحانی

آنچه در جهان علیه زنان در جریان است، خشونت افسار گسیخته ای است که در خصوصی ترین مسائل زنان نیز چنبره زده و روزانه به قیمت جان و زندگی زنان بسیاری تمام می شود. این خشونت جهانی بی امان و سیستماتیک گونه های مختلفی دارد، از آزارهای کلامی در خیابانها و مکانهای عمومی و خصوصی گرفته تا ختنه کردن، پدوفیلیسم حکومتی، صنعت سکس، ازدواجهای اجباری، زن به زن کردن، قتلهای ناموسی، سلب حق سقط جنین، خشونتهای خانگی رنگارنگ، دستمزدهای نابرابر در مقابل کار برابر، زنانه شدن فقر، امکانات کمتر بهداشتی و محدودیتهای آموزشی، کارخانگی، خانه داری و….. این خشونتها اگرچه به وسیله ی  فرهنگ پدر-مردسالاری به زنان روا داشته می شود اما به جرات می توان گفت سیستم سرمایه داری به مثابه مهمترین تولید و بازتولید کننده ی چنین جنایتهایی است. روشن است یکی دیگر از ابزارهای بسیار مهم در دست سرمایه به کار گرفتن دین، علیه زنان است. تفاوتی نمی کند این دین مسیحیت فاشیستهای آمریکایی باشد یا اسلام شیعه اثنا عشری در ایران و یا طالبان در افغانستان. ماهیت دین اساسا ضد زن است و سرمایه داری هم به مثابه سیستمی که بر پایه ی روابط کالایی، زن را به چشم کالا می بیند، به خوبی از آن سود می برد.  

این ستم تاریخی سیستماتیک، این فرهنگ پدر/مردسالارانه شنیع اما از سوی زنان بی پاسخ نمانده است. زنان در سراسر دنیا نه تنها علیه این جنایتها برخواسته اند بلکه برای رهایی مبارزه کرده و می کنند.از آمریکا و اروپا گرفته تا آمریکای لاتین و خاورمیانه. 

دنیای امروز با چشمان خود دید که چگونه زنان کوبانی علیه سیاه ترین جریان ارتجاعی ایستادند و پیروز هم شدند. داعشی که دست گرم بنیادگرایان سعودی در پشت، و امکانات ستمکاران ترکیه را در خدمت، چاره ای برایش نماند جز کرنش به اراده ی زنان آزاده ای که می خواستند زنجیرهای ستم را بگسلانند. زنان افغانستان آغوش به گلوله ی طالبان گشوده به خیابان آمده و خواهان آزادی اند. و اما ایران، آنچه امروز در ایران در جریان است نقطه عطفی در تاریخ مبارزات جنبش زنان نه تنها در ایران بلکه در خاورمیانه و جهان می باشد. چرا که ناقوس مرگ جمهوری اسلامی به مثابه حاکمیت اسلام سیاسی در منطقه و تلاش 43 ساله  او برای اشاعه اسلام سیاسی از آسیا گرفته تا آفریقا، با شعار آغازین “زن” “زندگی” “آزادی” به صدا درآمده است.جمهوری اسلامی هرچه در توان داشت به کار بست تا زنان ایران، در مرزهای “حجاب”ی که او برایش تعیین کرده بود، در انقیاد و ستم به سر برد اما زهی خیال باطل. زنان ایران نه تنها حجاب که نماد حاکمیت اسلام سیاسی در منطقه است را به زیر کشیده اند بلکه خواهان رهایی از قیود هر نوع ستم، دین و مذهب و مردسالاری اند. آنچه زنان بلوچ در روزهای گذشته به رخ کشیدند نه تنها نه به حاکمیت جمهوری اسلامی بود بلکه نه قاطع بود به بنیادگرایی مذهب حنفی. و درست از این زاویه است که جنبش زنان ایران به نقطه عطفی در تاریخ مبارزات زنان بدل گشته است، چراکه در شاخصترین کشور امپریالیست جهان یعنی آمریکا، حق سقط جنین 50 ساله را از زنان می گیرند اما در ایران زنان قامت برای رهایی برافراشته اند. 

برای ما زنان در هرکجای این دنیا که باشیم روشن است که بدون مبارزه ی بی امان و روزانه، بدون برخواستن علیه اشکال خشونت چه خانگی و چه حاکمیتی، آزادی ممکن نیست. در عین حال می دانیم تنها راه رهایی از این منجلاب بردگی و بندگی به زیرکشیدن چرخ تولید روابط کالایی و لغو مالکیت خصوصی است. از این رو با گرامی داشت 25 نوامبر پیامهای همبستگی خود را به همه ی زنان و مردانی که دل در گرو تحقق سوسیالیزم دارند می فرستیم و می گوییم زنده باد مبارزه برای رهایی زنان!