بلا چاو؛ سفر شگفتانگیز ترانهای اعتراضی!
شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱
دوازده اکتبر سال ۲۰۲۰ وقتی اعضای گروه راست افراطی کاساپاندا برای پاسخگویی به اتهاماتشان در مقابل دادگاهی در شهر باری ایتالیا قرار گرفت، فعالین سیاسی ضد فاشیسم بیرون دادگاه آهنگی را اجرا میکردند که نه فقط در ایتالیا و اروپا بلکه در بسیاری نقاط دیگر جهان، از ایران و لبنان تا سریلانکا، به نمادی برای مقاومت در برابر حکومتها بدل شده است. «بدرود ای زیبا» (bella ciao در ایتالیایی)، سرودی اعتراضی است که در تاریخ ۱۰۰ ساله خود مرزهای سیاسی را در نوردیده و با تاریخی شگفتانگیز از اعتراض، گره خورده است.
ریشههای تاریخی
مورخان و مردم شناسان توافقی بر سر ریشههای تاریخی «بدرود ای زیبا» ندارند. بر اساس یک روایت، ریشههای تاریخی این ترانه به اوایل قرن بیستم در دره پو ایتالیا بازمیگردد. در آن زمان دره پو مرکز تولید برنج در ایتالیا و جنوب اروپا بود. شرایط کار برای زنان شالیکاری که در زبان ایتالیایی به مودینا Modina شهرت داشتند، بسیار بد بود و دستمزد بسیار پایین. آلودگی محیط کار و بدرفتاری کارفرما شرایطی را به وجود آورده بود که دره پو شاهد شورشهای کارگری بسیاری بود. در این فضا سرودی محلی متولد شد که از رنج روزمره این زنان میگوید. زنان برنج کار هنگام کار این سرود را با این مقطع زمزمه میکردند:
هر صبح از خواب برمیخیزم
آه ای زیبا، بدرود، بدرود، بدرود
باید به شالیزار بروم
در میان پشهها و حشرات
آه ای زیبا، بدرود، بدرود
کاری جانفرساست آنچه باید بکنم
زنان مزارع برنج مجبور به انجام سختترین و طاقتفرساترین کارها در صنعت برنج بودند؛ پاک کردن دستههای شالی در حالی که تا زانو در آب آلوده بودند و کندن علفهای هرز.